Maria Spanily
Data i miejsce urodzenia | 9 września 1886 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 18 lutego 1977 | ||
![]() | |||
|
Maria Spanily[a], z domu Baran (ur. 9 września 1886 w Kamionce Strumiłowej, zm. 18 lutego 1977 w Sanoku) – polska nauczycielka.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/Tomb_of_Teofila_Nowicka_and_Maria_Spanily_at_Central_Cemetery_in_Sanok_%282019%29a.jpg/240px-Tomb_of_Teofila_Nowicka_and_Maria_Spanily_at_Central_Cemetery_in_Sanok_%282019%29a.jpg)
Życiorys
Urodziła się 9 września 1886 w Kamionce Strumiłowej[1][2]. Była córką Anny i Franciszka Baranów[3][1], urodzonych w Brzostku, a osiadłych w Posadzie Olchowskiej pod Sanokiem[4].
Dysponując egzaminem kwalifikacyjnym 1 lutego 1908 podjęła pracę nauczycielki[2]. Jeszcze pod panieńskim nazwiskiem latem 1913 została mianowana nauczycielką w szkole 1-klasowej w Bykowcach[5]. W latach 20. II Rzeczypospolitej nadał pracowała w szkole w Bykowcach[2]. Według stanu z 1938 była tam nauczycielką kierującą[6]. Była autorką Kwestionariusza z badania środowiska w Bykowcach z tego roku[6].
Podczas I wojny światowej na początku 1917 kwestowała na rzecz wdów i sierot po legionistach[7]. Była wyznania rzymskokatolickiego i zamężna[2]. Jej mężem był Jan Spanily (zapisywany także Spanili), zarządca dóbr Bykowce, zmarły 1 grudnia 1928 w Bykowcach w wieku 47 lat[3][8][1].
Do końca życia zamieszkiwała w Sanoku, gdzie zmarła 18 lutego 1977 w miejscowym szpitalu[1][9][10]. Została pochowana na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku[10], we wspólnym grobowcu z Teofilą Nowicką z domu Baran (ur. 1893, zm. od 23 lipca 1918 zamężna z urzędnikiem fabryki maszyn i wagonów Witoldem Nowickim rodem z Krzeszowic[11], zm. 26 czerwca 1919 w wieku 25 lat[12]) oraz tuż obok grobowca rodziców.
Uchwałą Rady Gminy Sanok z 26 października 2007 imieniem Marii Spanily została ustanowiona ulica w Bykowcach[13].
Uwagi
- ↑ W ewidencji nauczycieli figurowała jako „Maria Spanilowa”. W podanym w biogramie Kwestionaruszu... podpisała się jako „Maria Spaniliowa”.
Przypisy
- ↑ a b c d Księga Zmarłych 1975–1995 Sanok. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 14 (poz. 17).
- ↑ a b c d Seweryn Lehnert: Spis nauczycieli publicznych szkół powszechnych i państwowych seminarjów nauczycielskich oraz spis szkół w okręgu szkolnym lwowskim obejmującym województwa lwowskie, stanisławowskie i tarnopolskie. Lwów: Wydawnictwo Książek Szkolnych w Kuratorjum Okręgu Szkolnego Lwowskiego, 1924, s. 65.
- ↑ a b Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 335 (poz. 134).
- ↑ Księga zmarłych i pochowanych w Sanoku na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej i Matejki od 1895 do 1952 r.. Sanok. s. 117 (poz. 1766), 138 (poz. 2088).
- ↑ Z Rady szkolnej krajowej. „Kurjer Lwowski”. Nr 376, s. 6, 16 sierpnia 1913.
- ↑ a b Maria Spaniliowa: Kwestionariusze z badania środowiska. Bykowce. 1936, s. 10.
- ↑ Kronika. „Głos Rzeszowski”. Nr 6, s. 3, 11 lutego 1917.
- ↑ Księga zmarłych i pochowanych w Sanoku na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej i Matejki od 1895 do 1952 r.. Sanok. s. 221 (poz. 3282).
- ↑ Indeks do ksiąg zmarłych od roku 1914. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. S 1977, (poz. 17).
- ↑ a b Księga cmentarna nr 1. Matejki Rymanowska od 1973 do 2004 (stare cmentarze), poz. 397.
- ↑ Księga małżeństw (1912–1924). Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 57 (poz. 29).
- ↑ Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 237 (poz. 77).
- ↑ Uchwała nr XIV/89/07 Rady Gminy Sanok z dnia 26 października 2007 r.. gmina.sanok.com.pl. [dostęp 2018-11-17].