Max Eitingon
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f0/Gedenktafel_Max_Eitingon.jpg/220px-Gedenktafel_Max_Eitingon.jpg)
Max Eitingon (ros. Макс Эйтингон, ur. 26 czerwca 1881 w Mohylewie, zm. 30 czerwca 1943 w Jerozolimie) – rosyjsko-izraelski lekarz, psychiatra, psychoanalityk, syjonista.
Życiorys
Syn Chaima Eitingona, jednego z najpoważniejszych na świecie handlarzy futrami w końcu lat 20. XX w., fundatora żydowskiego szpitala w Lipsku.
Był jednym z założycieli Berlińskiej Polikliniki Psychoanalitycznej, kierował wydawnictwem Internationaler Psychoanalytischer Verlag. W latach 1925-1934 był przewodniczącym Międzynarodowego Towarzystwa Psychoanalitycznego.
Zmarł 30 czerwca 1943 w Jerozolimie, po długiej i bolesnej chorobie[1].
Wybrane prace
- Gott und Vater. Imago 3, 90-93 (1914)
- Ein Fall von Verlesen. Internationale Zeitschrift für Psychoanalyse 3, 349-350 (1915)
- Zur psychoanalytischen Bewegung. Internationale Zeitschrift für Psychoanalyse 8, 103-106 (1922)
- Report of the Berlin Psychoanalytical Polyclinic. Bulletin of the International Psychoanalytical Association 4, 254 (1923)
Przypisy
- ↑ Jones E. Max Eitingon. Int J Psycho-Anal 24, 190-192 (1943)
Bibliografia
- Max Eitingon [w:] International Dictionary of Psychoanalysis. Alain de Mijolla (red.) ISBN 0-02-865994-5