Michał Sadykiewicz
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 26 października 1924 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 24 września 2016 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1941–1967 |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | |
Stanowiska | dowódca dywizji |
Główne wojny i bitwy |
Michał Sadykiewicz (ur. 26 października 1924 w Łodzi, zm. 24 września 2016 w Warszawie[1]) – pułkownik Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, zdegradowany w 1972.
Życiorys
Syn Bencjona (Bolesława)[2] i Sary[3]. Pochodził z rodziny żydowskiej. Po agresji Niemiec na Polskę wraz z rodziną schronił się na terenach zajętych przez ZSRR. Następnie Sadykiewiczowie przenieśli się do Tambowa, na południowy wschód od Moskwy. Tam ukończył szkołę średnią.
Kariera wojskowa
Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej zgłosił się jako ochotnik do Armii Czerwonej[4]. Od 1943 służył w Wojsku Polskim sformowanym w ZSRR. W jego szeregach walczył na froncie wschodnim. Po wojnie był zaangażowany w walki z podziemiem antykomunistycznym i oddziałami UPA. Wstąpił również do Polskiej Partii Robotniczej. W 1950 został awansowany do stopnia pułkownika. Objął dowództwo nad 9 Drezdeńską Dywizją Piechoty w Rzeszowie (sprawował to stanowisko do 1953). W 1954 ukończył Akademię Sztabu Generalnego w Rembertowie. Pracował w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego[4]. W latach 60. zajmował również stanowisko zastępcy szefa Zarządu Szkolenia w Dowództwie Wojsk Lądowych[5]. Napisał scenariusze do trzech filmów dokumentalnych: Podchorążacka etiuda (1962), Malwa 13 (1962) i Dzieje piechoty (1965)[6].
Osobny artykuł: Czystka antysemicka w Wojsku Polskim.
Usunięty z wojska w stopniu pułkownika rozkazem z 18 lipca 1967 za „zajmowanie stanowiska niezgodnego z polityką partii” – w czasie pełnienia służby „utrzymywał kontakt z osobami o poglądach nacjonalistyczno-syjonistycznych”[3]. Od kwietnia 1968 ubiegał się o wyjazd na pobyt stały do Izraela. Wyjechał z Polski w czerwcu 1971 po cofnięciu zastrzeżenia Wojskowej Służby Wewnętrznej. Został zdegradowany 26 kwietnia 1972. W 1976 wpisany na indeks osób niepożądanych w PRL, skreślony z indeksu 15 stycznia 1988.
Później osiadł z rodziną w Londynie i otrzymał brytyjskie obywatelstwo. Na emigracji publikował swoje teksty w „Zeszytach Historycznych”[7]. W latach 1983–1988 kilka jego prac na temat wojskowości opublikował amerykański think thank RAND Corporation[8]. Do Polski wrócił wraz z rodziną w 1990.
Był bliskim przyjacielem Wojciecha Jaruzelskiego, którego znał jeszcze od czasów II wojny światowej, który jednak usunął go z wojska w 1967 i zdegradował do stopnia szeregowego w 1972 roku[9].
Publikacje
- Kawaleria powietrzna: problemy ruchliwości wojsk lądowych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1963.[10]
- The Media and Intra-Elite Communication in Poland: The Role of Military Journals, Annex. 1983.[11]
- Wartime Missions of the Polish Internal Front. 1986.[12]
- Soviet-Warsaw Pact Western Theater of Military Operations: Organization and Missions. 1987.[13]
- The Warsaw Pact Command Structure in Peace and War. 1988.
- Organizing for Coalition Warfare: The Role of East European Warsaw Pact Forces in Soviet Military Planning. 1988.[14]
Przypisy
- ↑ Nekrolog Michała Sadykiewicza. wyborcza.pl. [dostęp 2019-01-04]. (pol.).
- ↑ Akta w sprawie dot. Michał Sadykiewicz, imię ojca: Bolesław. [online], inwentarz.ipn.gov.pl [dostęp 2019-12-16] .
- ↑ a b Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych". katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2019-01-04]. (pol.).
- ↑ a b Polish Military Expert’s Archive Donated To Hoover [online], Hoover Institution [dostęp 2019-01-04] (pol.).
- ↑ Po co mi ten pisarczyk [online], dziennikpolski24.pl, 16 listopada 2005 [dostęp 2019-05-19] (pol.).
- ↑ Michał Sadykiewicz [online], filmpolski.pl [dostęp 2019-12-16] (pol.).
- ↑ Autorzy „Zeszytów Historycznych” 1962-2010 [online], Kultura Paryska [dostęp 2019-05-19] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-19] (pol.).
- ↑ Michael Sadykiewicz [online], www.rand.org [dostęp 2019-12-16] (ang.).
- ↑ GabrielG. Zmarzliński GabrielG., Z żołnierskiego życiorysu… [online], Przegląd, 20 lipca 2018 [dostęp 2019-05-19] (pol.).
- ↑ MichałM. Sadykiewicz MichałM., Kawaleria powietrzna: (problemy ruchliwości wojsk lądowych), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1963 [dostęp 2019-05-19] (pol.).
- ↑ MichaelM. Sadykiewicz MichaelM., The Media and Intra-Elite Communication in Poland: The Role of Military Journals, Annex, www.rand.org, 1983 [dostęp 2019-12-16] (ang.).
- ↑ MichaelM. Sadykiewicz MichaelM., Wartime Missions of the Polish Internal Front:, www.rand.org, 1986 [dostęp 2019-12-16] (ang.).
- ↑ MichaelM. Sadykiewicz MichaelM., Soviet-Warsaw Pact Western Theater of Military Operations: Organization and Missions, www.rand.org, 1987 [dostęp 2019-12-16] (ang.).
- ↑ MichaelM. Sadykiewicz MichaelM., Organizing for Coalition Warfare: The Role of East European Warsaw Pact Forces in Soviet Military Planning, www.rand.org, 1988 [dostęp 2019-12-16] (ang.).