Mieczysław Forlański
Data i miejsce urodzenia | 28 stycznia 1909 | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 27 grudnia 1983 | ||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||
| |||||||||||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/56/Czes%C5%82aw_Banasiak_Feliks_Stamm_Czes%C5%82aw_Cyraniak_Mieczys%C5%82aw_Forla%C5%84ski_Walery_Karpi%C5%84ski_Ryszard_Krenz_Henryk_Chmielewski_Szapsel_Rotholc_Oktawian_Misiurewicz_1934.jpg/220px-thumbnail.jpg)
Mieczysław Forlański (ur. 28 stycznia 1909 w Częstochowie, zm. 27 grudnia 1983 w Warszawie) – polski bokser, pierwszy polski medalista mistrzostw Europy.
Życiorys
Dwukrotnie z sukcesami startował w mistrzostwach Europy. W Budapeszcie 1930 zdobył srebrny medal w kategorii muszej. Był to pierwszy medal zdobyty przez Polaka w mistrzostwach Europy (później tego samego dnia srebrny medal zdobył też Witold Majchrzycki). Cztery lata później w Budapeszcie 1934 Forlański zdobył medal brązowy w wadze piórkowej.
Forlański wystąpił 11 razy w reprezentacji Polski, w tym stoczył pierwszą walkę w pierwszym meczu reprezentacji w historii (był to mecz z Austrią rozegrany w Poznaniu 14 lipca 1928, wygrany przez Polskę 10:6), Forlański pokonał wówczas Kuschnera.
Trzy razy zdobywał mistrzostwo Polski: w 1930 w wadze muszej, w 1931 w wadze koguciej i w 1934 w wadze piórkowej. W 1935 był wicemistrzem w wadze piórkowej.
Był zawodnikiem Warty Poznań i Warszawianki w latach 1927–1939.
Stoczył 248 walk, 198 wygrał, 8 zremisował i 42 przegrał.
W czasie powstania warszawskiego walczył w szeregach pułku „Baszta”, jako starszy strzelec o pseudonimie „Mietek”[1] . Po upadku powstania w niewoli niemieckiej[1] . Po wyzwoleniu był przez pewien czas żołnierzem 1 Dywizji Pancernej, a następnie wrócił do kraju.
Zmarł na atak serca. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 86C-6-18).
Przypisy
Bibliografia
- Mieczysław Forlański. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2020-08-23].