Niżnia Kapałkowa Ławka
Państwo |
|
---|---|
Pasmo | Tatry, Karpaty |
Sąsiednie szczyty | |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Niżnia Kapałkowa Ławka (słow. Magurská lávka, niem. Untere Dürrentalscharte, węg. Alsó Szárazvölgyi csorba) – przełęcz w Kapałkowej Grani w słowackiej części Tatr Wysokich. Jest najniższym punktem grani pomiędzy Pośrednią Kapałkową Turnią a Małą Kapałkową Turnią i oddziela tę ostatnią na zachodzie od Kapałkowej Baszty na wschodzie. Położona jest tuż pod Małą Kapałkową Turnią. Dawniej nazywana była Kapałkową Ławką[1].
Przełęcz jest wyłączona z ruchu turystycznego. Południowe stoki Niżniej Kapałkowej Ławki opadają do Doliny Suchej Jaworowej żlebem, którym biegnie najdogodniejsza droga na przełęcz dla taterników. Na północ z przełęczy spada 350-metrowy żleb o charakterze komina, uchodzący na Kozie Usypy – duży stożek piargowy w Dolinie Czarnej Jaworowej, poniżej progu Doliny Śnieżnej[1].
Pierwsze wejścia turystyczne:
- letnie – Gyula Komarnicki i Roman Komarnicki, 2 sierpnia 1909 r., przy przejściu granią,
- zimowe – Jerzy Pierzchała, 26 kwietnia 1936 r.
Już dawniej na przełęcz wchodzili myśliwi z Jurgowa. Bracia Komarniccy zastali na niej duży kopiec kamieni, utworzony zapewne w ostatnich latach XIX wieku przez kartografów[1].
Przypisy
- ↑ a b c Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XIX. Kapałkowa Grań – Śnieżna Przełęcz. Warszawa: Sport i Turystyka, 1974, s. 35–38.
- p
- d
- e