Park Narodowy Sierra de La Culata
![]() | |||
park narodowy | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Położenie | stan Mérida, stan Trujillo | ||
Data utworzenia | 7 grudnia 1989 | ||
Powierzchnia | 2004 km² | ||
Ochrona | kategoria IUCN – II (park narodowy) | ||
Położenie na mapie Wenezueli ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Park Narodowy Sierra de La Culata (hiszp. Parque nacional Sierra de La Culata) – park narodowy w północnej części Wenezueli położony w stanach Mérida i Trujillo. Został utworzony 7 grudnia 1989 roku, zajmuje obszar 2004 km². W 2005 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Na południowy wschód od niego znajduje się Park Narodowy Sierra Nevada[1][2][3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3d/Pico_Piedras_Blancas_5.jpg/220px-Pico_Piedras_Blancas_5.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fc/Valle_de_Mifaf%C3%AD_4.jpg/220px-Valle_de_Mifaf%C3%AD_4.jpg)
Opis
Park obejmuje fragment północnej części Andów (prawie całe pasmo górskie Sierra de La Culata będące częścią Cordillera de Mérida) i położony jest na wysokościach od 400 do 4737 m n.p.m. Najwyższym szczytem jest Piedras Blancas (4737 m n.p.m.). Od położonego na południowy wschód od niego Parku Narodowego Sierra Nevada (pasmo Sierra Nevada de Mérida) oddziela go rzeka Chama. Występuje tu wiele jezior polodowcowych (około 200), rzek i wodospadów, w tym m.in. źródła rzek Chama, Mucujún, Tucaní i Santo Domingo. Najniżej położoną część parku pokrywa tropikalny wilgotny las górski i las mglisty. Wyżej występuje paramo[1][2][3][4].
Średnia roczna temperatura w parku wynosi w zależności od wysokości od -2 °C do +24 °C[3].
Flora
W parku występują przeważnie rośliny z rodzin obrazkowate, wrzosowate i zaczerniowate. Charakterystycznym drzewem jest narażony na wyginięcie (VU) Polylepis sericea. W paramo dominują rodzaje Espeletia i Coespeletia. Powyżej 3000 m n.p.m. rosną takie gatunki endemiczne jak Coespeletia spicats i Coespeletia timotensis[1][2][5].
Fauna
Żyje tu ponad 60 gatunków ssaków. Są to narażone na wyginięcie (VU) andoniedźwiedź okularowy i mazama rdzawa, a także m.in.: mulak białoogonowy, paka nizinna, puma płowa i jaguar amerykański[1][2][5].
Ptaki występujące w parku to narażone na wyginięcie (VU) kondor wielki i czubacz hełmiasty, a także m.in.: hełmik zielonobrody, hełmik wenezuelski, modrowronka zielona, czakalaka rdzaworzytna, penelopa andyjska, lordzik pomarańczowogardły, puchatek szmaragdowy, puchatek miedzianobrzuchy, elfik złotawy, brzęczek rdzawosterny, amazoneczka ognistogłowa, pleszówka białoczelna, złotogardlik białobrewy i zieleńczyk szarołbisty[1][2][5].
Żyje tu około 40 gatunków płazów[1].
Przypisy
- ↑ a b c d e f Parque nacional Sierra de La Culata [online], inparques.gob.ve [dostęp 2024-07-05] (hiszp.).
- ↑ a b c d e Parque nacional Sierra de La Culata [online], datazone.birdlife.org [dostęp 2024-07-05] (hiszp.).
- ↑ a b c Parque Nacional Sierra de La Culata arriba a 26 años – Minec [online] [dostęp 2024-07-05] (hiszp.).
- ↑ Parque nacional Sierra de la Culata [online], Climbing Venezuela, 24 kwietnia 2017 [dostęp 2024-07-05] (hiszp.).
- ↑ a b c Los Parques Nacionales. Flora y Fauna, „Educación matemática”, 6 (2), 1994, s. 73–86, DOI: 10.24844/em0602.06, ISSN 2448-8089 [dostęp 2024-07-05] (hiszp.).
- p
- d
- e