Pauly Shore
![]() | |||
Imię i nazwisko | Paul Montgomery Shore | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 1 lutego 1968 | ||
Zawód | aktor, komik, reżyser, scenarzysta, producent | ||
Lata aktywności | od 1989 | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8c/Pauly_Shore_is_Dead_Red_Carpet.jpg/220px-Pauly_Shore_is_Dead_Red_Carpet.jpg)
Paul Montgomery Shore[1][2], bardziej znany jako Pauly Shore (ur. 1 lutego 1968 w Los Angeles) – amerykański aktor, komik, reżyser, scenarzysta i producent, który wystąpił w kilku filmach komediowych w latach 90. XX wieku i prowadził program wideo na MTV w latach 80. i na początku 90[3]. Shore nadal pełnił rolę komika i koncertował w 2012[4].
Życiorys
Wczesne lata
Urodził się w Los Angeles w rodzinie żydowskiej[5] jako syn Mitzi Shore (z domu Saidel), która założyła The Comedy Store[6], i komika Sammy’ego Shore[7]. Dorastał w Beverly Hills w Kalifornii. W 1986 ukończył Beverly Hills High School[8].
Kariera
Zainspirowany pracą rodziców w komedii i przemyśle rozrywkowym, 17-letni Shore zadebiutował stand-up w Alley Cat Bistro w Culver City. Shore był prowadzony przez Sama Kinisona i stworzył kilka z jego pomysłów, uprawiał alter ego persona The Weasel[9].
W latach 1989–94 pełnił funkkcję VJa na antenie MTV, miał własny program Totally Pauly[10]. Wydał również teledysk „Lisa, Lisa, One Guidelines”[11].
Debiutował na kinowym ekranie w komedii Na zawsze (For Keeps?, 1988) z Molly Ringwald. Wystąpił potem w komediach: Szalony zięć (Son in Law, 1993) i Służba nie drużba (In the Army Now, 1994). Główne role w komediach Jaskiniowiec z Kalifornii (Encino Man, 1992) obok Seana Astina i Brendana Frasera, Sędzia kalosz (Jury Duty, 1995) i Eko-jaja (Bio-Dome, 1996)[12] z Stephenem Baldwinem przyniosły jemu Złotą Malinę jako najgorszego aktora i najgorszego Nowego Gwiazdora Dekady (2000). Wszystkie te filmy otrzymały ostro negatywne opinie[13], ponadto każdy zarobił mniej niż poprzedni.
Pojawił się na krótko w dwóch teledyskach zespołu Limp Bizkit: „N 2 Gether Now” (1999) jako dostawca pizzy i „Break Stuff” (2000)[14].
W roku 2003 Shore produkował, napisał scenariusz, wyreżyserował i zagrał w pół-autobiograficzny filmie dokumentalnym Pauly Shore nie żyje (Pauly Shore is Dead)[15]. W 2010 roku wystąpił w dokumentalnym filmie Pauly Shore adoptuje (Pauly Shore's 'Adopted), gdzie podróżuje do Afryki, aby adoptować dziecko. Ponadto w swoim dorobku ma kilka filmów krótkometrażowych i wiele projektów realizowanych przez MTV, m.in. Funny or Die.
Filmografia
- Na zawsze (For Keeps?, 1988) jako Retro
- Znów mieć 18 lat (18 Again!, 1988) jako Barrett
- Rock & Read (1988) jako Gospodarz
- Fantom centrum handlowego (Phantom of the Mall: Eric's Revenge, 1989) jako Buzz
- What's Alan Watching? (1989) jako Craig
- Wymarzona randka (Dream Date, 1989) jako Rudy
- Lost Angels (1989) jako Dzieciak
- Wedding Band (1990) jako Nicky
- Jaskiniowiec z Kalifornii (Encino Man, 1992) jako Stoney Brown
- Szalony zięć (Son in Law, 1993) jako Crawl
- Służba nie drużba (In the Army Now, 1994) jako Bones Conway
- Sędzia kalosz (Jury Duty, 1995) jako Tommy Collins
- Eko-jaja (Bio-Dome, 1996) jako Bud Macintosh
- Pauly (1997) jako Pauly Sherman
- Niełatwa forsa (The Curse of Inferno, 1997) jako Chuck Betts
- Kacper i Wendy (Casper Meets Wendy, 1998) jako Wyrocznia
- Hefner nieautoryzowany (Hefner: Unauthorized, 1999) jako Lenny Bruce
- The Princess and the Barrio Boy (2000) jako Wesley
- Dowód niewinności (Red Letters, 2000) jako Anthony Griglio
- Goofie w college‘u (Extremely Goofy Movie, An, 2000) jako Bobby Zimmeruski (głos)
- The Wash. Hiphopowa myjnia (The Wash, 2001) jako Man in Trunk
- Opposite Day (2008) jako Robert Benson
- Bucky Larson: Urodzony gwiazdor (Bucky Larson: Born to Be a Star, 2011) jako AFA Emcee
- Randy Cunningham: Nastoletni ninja (2015) jako Kev (głos)
- Hell’s Kitchen (2016)
- Sandy Wexler (2017) jako Testimonialite
- Star Butterfly kontra siły zła (2017) jako Johnny Blowhole (głos)
- Alone Together (2018) w roli samego siebie
Przypisy
- ↑ Personalidade: Pauly Shore (EUA). InterFilmes.com. [dostęp 2017-05-16]. (port.).
- ↑ Pauly Shore. Listal. [dostęp 2017-05-17]. (ang.).
- ↑ Sheila Marikar (2015-09-16): Reliving the ’90s With Pauly Shore, Lisa Loeb and Naughty by Nature. „The New York Times”. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
- ↑ Pauly Shore News, Pictures, and Videos. TMZ.com. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
- ↑ Kate Meyers (1993-07-23): Shore Thing. Entertainment Weekly. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
- ↑ Pauly Shore. TV.com. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
- ↑ Pauly Shore Biography (1968-). FilmReference.com. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
- ↑ Pauly Shore with Seth Milstein. WOW Hall. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
- ↑ Pauly Shore Tickets. DistributeYourArticles. [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)]. (ang.).
- ↑ Tracie Cooper: Pauly Shore Biography. AllMovie. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
- ↑ Cynthia Hoffman: Hey dude, the Weasel is, like, the future of America. Spokane Chronicle. (Boston Globe). [dostęp 2015-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
- ↑ Marc Hershon (2015-06-02): Podcast Review: The Pauly Shore Podcast Show. The Huffington Post. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
- ↑ Pauly Shore. Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
- ↑ Limp Bizkit's Durst Praises His “N 2 Gether Now” Video. MTV. [dostęp 2015-03-07]. (ang.).
- ↑ Pauly Shore is Dead. moviepilot.de. [dostęp 2015-03-07]. (niem.).
Linki zewnętrzne
- Pauly Shore w bazie IMDb (ang.)
- Pauly Shore w bazie Filmweb
- Pauly Shore w bazie Notable Names Database (ang.)
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|