Philippe Richert
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 22 maja 1953 | ||
---|---|---|---|
Minister ds. wspólnot terytorialnych Francji | |||
Okres | od 14 listopada 2010 | ||
Przynależność polityczna | |||
Poprzednik | Alain Marleix | ||
|
Philippe Richert (ur. 22 maja 1953 w Ingwiller) – francuski polityk, od 2010 do 2012 minister ds. wspólnot terytorialnych, prezydent Alzacji (2010–2015), od 2016 do 2017 prezydent regionu Grand Est.
Życiorys
Kształcił się na Université de Strasbourg I. Przez blisko 20 lat pracował we francuskim szkolnictwie. W 1985 wstąpił do federacyjnej wówczas Unii na rzecz Demokracji Francuskiej, w 2002 został członkiem nowo powołanej Unii na rzecz Ruchu Ludowego.
Od 1982 do 2008 był deputowanym rady departamentu Dolny Ren, pełnił w niej funkcję wiceprzewodniczącego i przewodniczącego. W 1992 po raz pierwszy został powołany w skład Senatu, reelekcję uzyskiwał w 1995, 2004 i – po unieważnieniu poprzednich wyborów – w 2005. W 2010 wygrał wybory regionalne na urząd prezydenta Alzacji (przewodniczącego rady regionalnej), pełniąc tę funkcję do końca 2015.
W listopadzie 2010 François Fillon powołał go na ministra ds. wspólnot terytorialnych (władz lokalnych) w swoim trzecim rządzie[1]. Funkcję tę pełnił do maja 2012.
W grudniu 2015 jako kandydat centroprawicy w tym Republikanów zwyciężył w drugiej turze wyborów na prezydenta nowego regionu Alzacja-Szampania-Ardeny-Lotaryngia (z kadencją od stycznia 2016)[2]. Pod koniec września 2017 zrezygnował z tego stanowiska[3], deklarując wycofanie się z aktywności politycznej.
Przypisy
- ↑ Décret du 14 novembre 2010 relatif à la composition du Gouvernement. legifrance.gouv.fr, 16 listopada 2010. [dostęp 2015-12-14]. (fr.).
- ↑ Elections régionales et des assemblées de Corse, Guyane et Martinique 2015. interieur.gouv.fr. [dostęp 2015-12-14]. (fr.).
- ↑ Philippe Richert quitte la présidence de la région Grand Est. lemonde.fr, 30 września 2017. [dostęp 2017-10-14]. (fr.).
Bibliografia
- Philippe Richert nas tronie Senatu. [dostęp 2015-12-14]. (fr.).
- Nota biograficzna na stronie lci.tf1.fr. [dostęp 2015-12-14]. (fr.).