René II Lotaryński
![]() | Ten artykuł od 2010-12 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
![]() | |||
![]() | |||
hrabia Vaudémont | |||
Okres | od 1470 | ||
---|---|---|---|
książę Lotaryngii | |||
Okres | od 1473 | ||
książę Bar | |||
Okres | od 1483 | ||
Dane biograficzne | |||
Dynastia | |||
Data i miejsce urodzenia | 2 maja 1451 | ||
Data i miejsce śmierci | 10 grudnia 1508 | ||
Ojciec | Fryderyk de Vaudemont | ||
Matka | Jolanta Andegaweńska | ||
Żona | 1. Joanna Harcourt, | ||
Dzieci | z Filipą: | ||
|
René II Lotaryński, fr. René II (ur. 2 maja 1451 w Angers, zm. 10 grudnia 1508 w Fains) – hrabia Vaudémont od 1470, książę Lotaryngii od 1473, książę Bar w latach 1483–1508. Jako książę Kalabrii w latach 1480–1493 był pretendentem do tronu królestwa Neapolu i hrabstwa Prowansji. W latach 1493–1508 był tytularnym królem Neapolu i Jerozolimy.
Pochodzenie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/09/Effigie_Ren%C3%A9_II_de_Lorraine.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/43/Ren%C3%A9Deux.jpg/320px-Ren%C3%A9Deux.jpg)
Urodził się jako syn Jolanty Andegaweńskiej (córki René I Andegaweńskiego, zwanego Dobrym Królem René i Izabeli Lotaryńskiej) i Fryderyka, hrabiego Vaudémont. Jego ojciec pochodził z dynastii de Vaudémont, młodszej gałęzi lotaryńskiej rodziny książęcej, pochodzącej od księcia Lotaryngii Jana I. René II był więc głównym potomkiem lotaryńskiej linii męskiej i lotaryńskiej linii żeńskiej, kiedy w 1473 odziedziczył księstwo po bezpotomnej śmierci swojego kuzyna – Mikołaja I Andegaweńskiego.
W 1473 po swoim wuju Janie de Vaudémont otrzymał tytuł hrabiego Harcourt i Aumale, pierwszego tytułu używał przed 1495, a drugiego po tym roku. W 1504 odziedziczył tytuł księcia de Guise.
Rządy
Podczas swoich rządów René musiał walczyć z Karolem Zuchwałym, księciem Burgundii, który najechał Lotaryngię. Z pomocą króla Francji i dzięki szwajcarskim wojskom, René pokonał Karola w bitwie pod Nancy.
Życie prywatne
9 września 1471 ożenił się z Joanną Harcourt (zm. 1488), hrabiną Tancarville, ale małżeństwo to anulowano w 1485. 1 września 1485, w Orleanie, René poślubił Filipę, córkę księcia Geldrii Adolfa z Egmond. Para miała kilkanaścioro dzieci:
- Karola (ur. 1486, w Nancy i zmarłego w dzieciństwie),
- Franciszka (ur. 1487, w Pont-à-Mousson i zmarłego podczas porodu),
- Antoniego, księcia Lotaryngii (1489–1544),
- Mikołaja (1493, w Nancy i zmarłego w dzieciństwie),
- Klaudiusza, księcia Guise (1496–1550), założyciela linii de Guise, męża Antoniny de Burbon-Vendôme,
- Jana, kardynała Lotaryngii i biskupa Metzu (1498–1550),
- Ludwika, hrabiego Vaudémont (1500–1526),
- Franciszka, hrabiego Lambesc (1506–1525),
- Annę (1490, w Bar-le-Duc – 1491),
- Izabelę (1494, w Lunéville – przed 1508),
- Klaudię i Katarzynę (1502, w Bar-le-Duc i zmarłe w dzieciństwie).
- p
- d
- e
Królowie Lotaryngii |
| ||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Książęta Lotaryngii | |||||||||||||||||||
Książęta Dolnej Lotaryngii |
| ||||||||||||||||||
Książęta Górnej Lotaryngii |
|
- p
- d
- e
|
- Universalis: rene-ii