Ryōgoku Kokugikan
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Tokio | ||
Adres | Tokyo 130-0015, Sumida-ku, Yokoami 1-3-28 | ||
Otwarta | 1985 | ||
Właściciel | Japońskie Stowarzyszenie Sumo | ||
Liczba miejsc | |||
Całkowita | ok. 13 000 | ||
Położenie na mapie Tokio ![]() | |||
Położenie na mapie Japonii ![]() | |||
Położenie na mapie prefektury Tokio ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Ryōgoku Kokugikan (jap. 両国国技館) – hala sportowa w Tokio, w dzielnicy Sumida.
Jest to trzeci budynek w Tokio o nazwie kokugikan.
Rosnąca popularność zapasów sumo w okresie Meiji doprowadziła do zbudowania pierwotnego budynku o tej nazwie w dzielnicy Ryōgoku w 1909 roku, według projektu architekta Kingo Tatsuno. Konstrukcja została zniszczona dwukrotnie przez pożary: jeden incydentalny, drugi – w czasie wielkiego trzęsienia ziemi w 1923 roku.
W czasie II wojny światowej hala została przeznaczona na potrzeby armii, jako fabryka amunicji, i turnieje odbywały się na stadionie do baseballa. W 1944 roku hala została zniszczona w wyniku nalotu lotniczego[1].
W 1945 roku władze okupacyjne zamieniły pierwszy Kokugikan w Memorial Hall, ale uznając sumo za mniej groźny sport niż inne sztuki walki, zezwoliły na zorganizowanie w nim turnieju w listopadzie 1945 roku i rok później, ale w następnych latach – do roku 1954 – walki zapaśników (rikishi) odbywały się na terenie chramu Meiji.
Od 1954 roku turnieje były przeprowadzane w innej hali o nazwie Kuramae Kokugikan w dzielnicy Taitō. W 1985 roku zapaśnicy przeprowadzili się do nowej hali Ryōgoku Kokugikan w 1985 roku.
Hala może pomieścić 10–13 tys. widzów w zależności od charakteru imprezy. Głównie jest ona wykorzystywana do turniejów zapaśniczych (honbasho) wielkiego sumo (ō-zumō), które odbywają się tam trzy razy do roku: hatsu-honbasho (noworoczny) w styczniu, natsu-honbasho (letni) w maju, aki-honbasho (jesienny) we wrześniu. Odbywają się tam także inne imprezy kulturalne i sportowe. Wewnątrz budynku znajduje się Muzeum Sumo[2]. Właścicielem hali jest Japońskie Stowarzyszenie Sumo[3].
Dzielnica Ryōgoku[4], w której znajduje się hala, jest zorganizowana pod kątem potrzeb zapaśników sumo oraz imprez tam organizowanych. Oprócz „stajni” szkoleniowych (sumō-beya) jest tam wiele restauracji, które serwują „obowiązkową” potrawę dla rikishi o nazwie chanko-nabe[5]. Jest to „gorący garnek” wypełniony bulionem, różnego rodzaju mięsem, tofu i warzywami. Skład potrawy jest ułożony pod kątem pozyskiwania kilogramów.
Galeria
- Ryōgoku Kokugikan w 1909 r.
- Wnętrze hali w czasie turnieju
- Prezentacja banerów sponsorów turnieju
- Ceremonia poprzedzająca rozpoczęcie walk
- Tsuriyane – podwieszony dach ponad ringiem (dohyō), w stylu chramu shintō
Zobacz też
- Informacje o sumo
Przypisy
- ↑ Sumo’s Kokugikan celebrates 100 years. Mainichi Newspapers Co. Ltd, 2009-09-17. [dostęp 2016-07-18]. (ang.).
- ↑ Sumo Museum. Japan National Tourism Organization. [dostęp 2016-07-17]. (ang.).
- ↑ Ryogoku Kokugikan. World of Stadiums, 2016. [dostęp 2016-07-17]. (ang.).
- ↑ Ryogoku. japan-guide.com. [dostęp 2016-07-18]. (ang.).
- ↑ Ryogoku Kokugikan (sumo stadium). Japan National Tourism Organization. [dostęp 2016-07-17]. (ang.).
- VIAF: 257871700
- NDL: 00634506