Sidya Touré
![]() | |||
Data urodzenia | 1945 | ||
---|---|---|---|
Premier Gwinei | |||
Okres | od 9 lipca 1996 | ||
Przynależność polityczna | Unia Sił Republikańskich | ||
Poprzednik | urząd zniesiony | ||
Następca | |||
|
Sidya Touré (ur. 1945), gwinejski polityk, premier Gwinei w latach 1996-1999, przewodniczący Unii Sił Republikańskich (UFR) od 2000. Kandydat w wyborach prezydenckich w 2010.
Życiorys
Sidya Touré urodził się w 1945. Zdobył licencjat z dziedziny prawa i dyplom Ecole Nationale du Trésor w Paryżu[1].
Po zakończeniu studiów rozpoczął pracę urzędniczą w Wybrzeżu Kości Słoniowej (WKS). W latach 1972–1974 był inspektorem ds. kontroli skarbu w Abidżanie. Od 1973 do 1975 pełnił funkcję doradcy technicznego ministra gospodarki i finansów WKS w Międzynarodowym Funduszu Walutowym i Banku Światowym. W latach 1974–1977 zajmował stanowisko dyrektora generalnego administracji w Ministerstwie Handlu WKS. W latach 1977–1983 był dyrektorem iworyjskich państwowych spółek i agencji rolniczych i przemysłowych[1].
Od 1983 do 1990 zajmował stanowisko dyrektora gabinetu ministra stanu odpowiedzialnego za renegocjację długu publicznego. Od kwietnia do listopada 1999 był odpowiedzialny w gabinecie Prezydenta za Międzyresortowy Komitet Koordynacji i Wzrostu Gospodarczego. Od listopada 1990 do grudnia 1993 pełnił funkcję dyrektora gabinetu premiera Wybrzeża Kości Słoniowej. W latach 1994–1996 był prezesem SOFIG (Towarzystwa Finansowe i Przemysłowe Zatoki)[1].
Od 9 lipca 1996 do 8 marca 1999 zajmował stanowisko premiera Gwinei. Prezydent Lansana Conté obsadził wówczas stanowisko szefa rządu po raz pierwszy po 12-letniej przerwie. Po dymisji z urzędu został jednym z liderów opozycji. 20 maja 2000 stanął na czele Unii Sił Republikańskich (Union des Forces Républicaines, UFR)[1].
Razem z innymi przywódcami opozycji w listopadzie 2003 ogłosił bojkot wyborów prezydenckich w grudniu 2003 z powodu podejrzeń o dokonanie przez prezydenta Conté fałszerstw wyborczych[2].
W 2009, po dokonaniu w Gwinei zamachu stanu po śmierci Conté przez juntę wojskową, razem z przywódcami innych partii opozycyjnych utworzył Forum Żywych Sił Gwinei (FFVG), koalicję domagającą się powrotu do rządów cywilnych i organizacji wolnych wyborów. 28 września 2009 brał udział w proteście opozycji w Konakry, który został brutalnie stłumiony przez wojsko. W jego trakcie został dotkliwie pobity, a jego dom został splądrowany[3][4].
W 2010 był jednym z kandydatów biorących udział w wyborach prezydenckich w czerwcu 2010[5]. W wyborach 27 czerwca 2010 zajął trzecie miejsce, zdobywając 13,02% głosów i przegrywając z Cellou Dalein Diallo oraz Alphą Condé[6].
We wrześniu 2021 Sidya Touré wrócił do Gwinei po 10 miesiącach wygnania w Europie[7].
Przypisy
- ↑ a b c d Sidya Toure, President de l'UFR Guinee. UFR Guinee. [dostęp 2010-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-03)]. (fr.).
- ↑ GUINEA: Conte faces virtually no opposition in presidential election. IRIN News, 12 listopada 2003. [dostęp 2010-03-25]. (ang.).
- ↑ Bloody Monday - Massacre at the September 28 Stadium. Human Rights Watch, 17 grudnia 2009. [dostęp 2010-03-19]. (ang.).
- ↑ Bloody Monday - Attacks by Presidential Guard on the Homes of Opposition Leaders. Human Rights Watch, 17 grudnia 2009. [dostęp 2010-03-19]. (ang.).
- ↑ Guinea certifies presidential candidates. news24, 25 maja 2010. [dostęp 2010-06-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-16)]. (ang.).
- ↑ UPDATE 3-Guinea court overrules election result challenges. Reuters, 21 lipca 2010. [dostęp 2010-07-28]. (ang.).
- ↑ Guinée : l'opposant Sydia Touré de retour à Conakry. Africanews, 2021-09-13. [dostęp 2021-09-13]. (fr.).
- p
- d
- e
|