Sigrid Arnoldson
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 20 marca 1861 | ||
---|---|---|---|
Pochodzenie | szwedzkie | ||
Data i miejsce śmierci | 7 lutego 1943 | ||
Typ głosu | sopran | ||
Gatunki | |||
Zawód | śpiewaczka | ||
|
Sigrid Arnoldson (ur. 20 marca 1861 w Sztokholmie, zm. 7 lutego 1943 tamże[1][2]) – szwedzka śpiewaczka operowa, sopran.
Życiorys
Była córką śpiewaka Oscara Arnoldsona (1830–1881)[1][2]. Śpiewu uczyła się u Maurice’a Strakoscha i Désirée Artôt, zadebiutowała na scenie w 1885 roku w Pradze jako Rozyna w Cyruliku sewilskim Gioacchino Rossiniego[1][2]. W 1886 roku występowała w Moskwie, następnie śpiewała w Londynie w Theatre Royal przy Drury Lane (1887) i Covent Garden Theatre (1888)[1][2]. W 1893 rolą Baucis w operze Charles’a Gounoda Philémon et Baucis debiutowała na deskach nowojorskiej Metropolitan Opera[2]. W 1910 roku została przyjęta na członka Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie[1]. W 1916 roku zakończyła karierę sceniczną i poświęciła się pracy pedagogicznej[2]. W latach 1922–1938 uczyła śpiewu w Wiedniu i Berlinie[1][2].
Zachowały się nagrania płytowe jej głosu, zarejestrowane w latach 1906–1910[1].