Stanisław Mierczyński
Data i miejsce urodzenia | 16 sierpnia 1894 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 25 lutego 1952 |
Miejsce spoczynku | |
Zawód, zajęcie | etnograf |
Alma Mater |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/Stanis%C5%82aw_Mierczy%C5%84ski_gr%C3%B3b.jpg/220px-Stanis%C5%82aw_Mierczy%C5%84ski_gr%C3%B3b.jpg)
Stanisław Mierczyński (ur. 16 sierpnia 1894 w Warszawie, zm. 25 lutego 1952 w Otwocku[1]) – polski etnograf muzyczny, kompozytor, skrzypek, taternik.
Od 1916 roku uczył się gry na skrzypcach u Stanisława Barcewicza oraz teorii i instrumentacji u Adolfa Gużewskiego. W latach 1918–1920 służył ochotniczo w wojsku, z którego odszedł uzyskawszy stopień podporucznika rezerwy. W 1928 roku ukończył studia w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie[2]. Znawca muzyki ludowej Podhala, autor prac będących zbiorami nut i tekstów pieśni ludowych[3][4], publikacji i audycji radiowych o tematyce ludowej[5][6]. Organizator wyjazdów kapel podhalańskich na międzynarodowe konkursy m.in. w 1933 do Niemiec i Belgii i w 1936 do Wiednia. Przyjaźnił się z Bartusiem Obrochtą, najsłynniejszym muzykantem góralskim. Od niego nauczył się grać na skrzypcach na tyle biegle, że muzykował razem z rodowitymi Podhalanami.
Mierczyński był również utalentowanym kompozytorem, w swoich kompozycjach wykorzystywał motywy góralskie (np. Trio góralskie pieśni podhalańskich na instrumenty smyczkowe, Suita podhalańska na małą orkiestrę).
W latach 1930–1939 pracował jako inżynier rolnik, zajmując się gospodarką pasterską w Tatrach, publikował artykuły na temat przyszłych parków narodowych[7][8]. Chodził po górach głównie jako turysta. W młodości wspólnie z Henrykiem Bednarskim w 1912 r. dokonał I wejścia od północy na Żabią Przełęcz Wyżnią[9].
W czasie II wojny światowej był oficerem AK i pracował jako rolnik. Pochowany na warszawskich Powązkach[10].
Przypisy
- ↑ dane biograficzne ze zdjęciem na stronie Sejmu Wielkiego
- ↑ Stanisław Mierczyński
- ↑ Muzyka Podhala, Lwów – Warszawa 1930.
- ↑ Pieśni Podhala na 2 i 3 równe głosy, Warszawa 1935.
- ↑ Zachowujmy rodzimą pieśń i muzykę na wsi, Teatr Ludowy, 1934, nr 3.
- ↑ Bartłomiej Obrochta, Ziemia Podhalańska, 1936, nr 5.
- ↑ Park narodowy w Tatrach, Gazeta Gospodarcza 1927, nr 28.
- ↑ Zagospodarowanie hal i połonin. Parki Narodowe nie mogą ograniczyć gospodarki w górach, Gospodarz Polski 1929, nr 12.
- ↑ Biografia w tatry.z-ne.pl
- ↑ Tadeusz Przybylski, Stanisław Mierczyński [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom XX wyd. Warszawa 1975 s. 808
- PWN: 3940732