Tadeusz Wituski
![]() | Ten artykuł od 2009-09 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
Data i miejsce urodzenia | 1911 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 14 czerwca 1994 |
Instrumenty | fortepian |
Gatunki | |
Zawód | muzyk, pedagog |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Tadeusz Wituski (ur. 1911 w Poznaniu, zm. 14 czerwca 1994 w Warszawie) – polski pianista i pedagog.
Życiorys
Pochodził z Poznania, gdzie ukończył gimnazjum w 1931, a następnie klasę fortepianu w Wielkopolskiej Szkole Muzycznej. Po uzyskaniu tytułu wirtuozerskiego od 1935 pracował jako nauczyciel w swojej rodzimej szkole. Do wybuchu wojny dawał koncerty w poznańskiej Auli Uniwersyteckiej oraz tamtejszej rozgłośni Polskiego Radia. Wziął udział w ok. stu występach szkolnych organizowanych dla młodzieży gimnazjalnej na terenie ówczesnych województw: poznańskiego i pomorskiego.
Podczas okupacji niemieckiej został wysiedlony z Poznania i na pewien czas osiadł na wsi w okolicach Ostrowca Świętokrzyskiego, a następnie już na stałe w Warszawie. Nadal koncertował, głównie w prywatnych mieszkaniach. Kształcił się także pod kierunkiem prof. Zbigniewa Drzewieckiego. Sam również udzielał lekcji gry na fortepianie, m.in. przyszłemu kompozytorowi – Tadeuszowi Bairdowi[1].
Po zakończeniu wojny podróżował, jeździł po kraju z recitalami, głównie muzyki chopinowskiej. Koncertował m.in. w Filharmonii Śląskiej, Pomorskim Domu Sztuki w Bydgoszczy oraz w Auli Uniwersytetu Poznańskiego. W 1946 zagrał przed warszawską publicznością w sali Roma, za co zebrał wiele pochlebnych opinii w prasie.
Wznowił też współpracę z Polskim Radiem, która zaowocowała nadawanymi przez rozgłośnię warszawską jego niedzielnymi recitalami muzyki Chopina.
Jako pedagog Wituski w 1947 podjął pracę w Wydziale Nauczycielskim Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie, gdzie pracował kolejno jako zastępca profesora i starszy wykładowca. Współpracował także z Zakładem Wychowania Muzycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie.
Zmarł w Warszawie 14 czerwca 1994.
Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Odznaka Zasłużonego Działacza Kultury
Przypisy
- ↑ culture.pl - Tadeusz Baird (pol.) [dostęp 2011-09-06]