Tanya Roberts
![]() Tanya Roberts (1982) | |||
Imię i nazwisko | Victoria Leigh Blum | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 15 października 1949 | ||
Data i miejsce śmierci | 4 stycznia 2021 | ||
Zawód | aktorka, modelka, producentka filmowa | ||
Współmałżonek | Barry Roberts | ||
Lata aktywności | 1975–2006 | ||
|
Tanya Roberts, właśc. Victoria Leigh Blum (ur. 15 października 1949 w Nowym Jorku, zm. 4 stycznia 2021 w Los Angeles[1]) – amerykańska aktorka, modelka i producentka filmowa.
Występowała jako Julie Rogers w piątym i ostatnim sezonie serialu ABC Aniołki Charliego (1980–1981), jako Kiri w filmie fantastyczno-przygodowym Władca zwierząt (1982), Stacey Sutton w filmie z cyklu o Jamesie Bondzie Zabójczy widok (1985) i jako Midge Pinciotti w sitcomie CBS Różowe lata siedemdziesiąte (1998–2004)[2].
Wczesne lata
Jej rok urodzenia był różnie podawany jako 1954[3], 1955[4] lub 1959, ale kiedy zmarła, odkryto, że tak naprawdę urodziła się w 1949[5][6]. Urodziła się na nowojorskim Manhattanie jako córka Dorothy Leigh (z domu Smith) Blum i Oscara Maximiliana Bluma[7][8]. Jej matka była Żydówką, a ojciec był pochodzenia irlandzkiego i austriackiego[9][10]. Jej rodzice wzięli ślub w Dorset, kiedy jej ojciec służył w armii amerykańskiej podczas II wojny światowej. Ojciec utrzymywał rodzinę ze skromnych dochodów, pracując jako sprzedawca piór wiecznych i długopisów na Manhattanie[11]. Jej dziadek ze strony ojca, Theodor Blum, był jednym z pierwszych stomatologów, którzy zastosowali prześwietlenie i znieczulenie miejscowe w stomatologii[12].
W 1956 Tanya i jej starsza siostra Barbara przeprowadziły się do Scarsdale w stanie Nowy Jork, do domu zbudowanego w latach 50.[13] Jej rodzice rozwiedli się, gdy była nastolatką[14]. Później przeniosła się do Ontario, aby przez kilka lat mieszkać ze swoją matką. Zaczęła opracowywać portfolio i plany odnośnie do swojej kariery modelki[15]. Wybrała imię „Tanya” z powieści Iana Fleminga o przygodach agenta 007 – Jamesa Bonda Pozdrowienia z Rosji.
Kariera
Początki kariery
W wieku 17 lat przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie podjęła pracę jako modelka Sears Holdings oraz telewizyjnych spotów reklamowych okularów przeciwsłonecznych, Excedrin, Ultra Brite, Clairol i Cool Ray[16]. Uczyła się tańca u Arthura Murraya[17]. Przez pięć lat w Bronksie ćwiczyła wymowę i głos. Studiowała aktorstwo u Lee Strasberga i Uty Hagen[18].
Swoją karierę aktorską zapoczątkowała występami w produkcjach off-off-broadwayowskich w La MaMa Experimental Theatre Club, w tym Piknik Williama Inge’a i Antygona Sofoklesa[19].
Debiutowała na ekranie w dreszczowcu Ostatnia ofiara (Forced Entry, 1975) o seryjnym przestępcy, mordercy i gwałcicielu, który na swoją kolejną ofiarę wybiera młodą gospodynię domową[20]. Film był remakiem pornograficznego horroru pod tym samym tytułem z 1973 z udziałem Harry’ego Reemsa[21]. W filmie ponadto wystąpili: Nancy Allen (autostopowiczka, jedna z ofiar) i Michael Tucci (w roli współpracownika na stacji benzynowej)[22]. Roberts stworzyła postać Nancy Ulman, skromnej, podmiejskiej gospodyni domowej z dwójką dzieci, domem i mężem[23], która była w istocie tytułową postacią filmu – ostatnią ofiarą maniakalnego mordercy kobiet[23]; zagrała w sposób powściągliwy i naturalny, ale jednocześnie precyzyjnie zaznaczyła emocje swojej protagonistki[23][24].
W komediodramacie Dziewczęcy Yum-Yum (The Yum-Yum Girls, 1976) z Judy Landers wystąpiła w trzecioplanowej roli początkującej modelki April. W dramacie biograficznym Larry’ego Cohena Prywatne akta Hoovera (The Private Files of J. Edgar Hoover, 1977) z Broderickiem Crawfordem w roli szefa FBI Hoovera była stewardesą, który została porwana. Roberts w miała być zaangażowana do serialu CBS Flying High (1978), ale zmieniono plany[25]. W dramacie sensacyjnym Palce (Fingers, 1978)[26][27] pojawiła się przy basenie jako była dziewczyna gangstera (Tony Sirico) w 30–sekundowej scenie, w której zostaje zgwałcona w damskiej toalecie przez Jimmy’ego „Fingera” Angelelliego (Harvey Keitel)[28][29]. Jeden z recenzentów napisał, że „to jedna z najgorszych, najbardziej niezręcznych „scen erotycznych” w historii kina. W rzeczywistości jest tak odpychająca, że nawet nie ma się ochoty wychwalać zalet super–eleganckiego różowego bikini Tanyi Roberts”[30].
W telewizyjnym komediodramacie NBC Plaża Zuma (Zuma Beach, 1978) na podstawie scenariusza Johna Carpentera z Suzanne Somers, Kimberly Beck, Michaelem Biehnem, Timothym Huttonem i Rosanną Arquette wystąpiła w epizodycznej roli czarnowłosej plażowiczki w białym bikini, która podsłuchuje w toalecie głównego bohatera – biernego piosenkarza rockowego[31]. W innym telewizyjnym komediodramacie NBC Rozkosze zatoczki (Pleasure Cove, 1979) z piosenkarzem Tomem Jonesem i Davidem Hasselhoffem była jednym z gości kurortu.
Kandydowała do roli Jenny w komedii romantycznej Blake’a Edwardsa Dziesiątka (10, 1979), którą ostatecznie zagrała Bo Derek[32]. W komediodramacie Rozmarzona Kalifornia (California Dreaming, 1979) z udziałem Seymoura Cassela i Dennisa Christophera pojawiła się jako Stephanie, która nie może nakłonić swojego niewiernego chłopaka, surfera (John Calvin), aby poważnie zaangażował się w ich związek[33]. W odcinku serialu NBC Najwięksi bohaterowie Biblii (Greatest Heroes of the Bible) – pt. Wyzwanie Jakuba (Jacob’s Challenge, 1979) u boku Barry’ego Williamsa w roli Jakuba i June Lockhart jako Rebeki zagrała postać Basematy, córki Izmaela, siostrzenicy Izaaka i trzeciej żony Ezawa[34].
W slasherze klasy B Pułapka na turystów (Tourist Trap, 1979) wystąpiła w roli biegłej we wspinaczce żądnej przygód Becky[35], która podczas wycieczki samochodowej wraz z grupą przyjaciół trafia do przerażającego muzeum przydrożnego prowadzonego przez psychopatycznego zabójcę granego przez Chucka Connersa[36][37].
Aniołki Charliego
Po tym jak Shelley Hack odeszła z serialu kryminalnego Aaron Spelling Productions Aniołki Charliego, latem 1980 Roberts zgłosiła się na casting do piątego sezonu. Wcześniej trafiła do obsady dwóch produkcji telewizyjnych Spellinga; jako policjantka Britt Blackwell w dwóch odcinkach serialu kryminalnego Vega$ – pt. „Zabójca gliniarzy ze Złotej Bramy” („The Golden Gate Cop-Killer”, 1980) z Robertem Urichem i Michelle Phillips oraz była jedną z ofiar dziwacznych seryjnych morderstw z klubu dyskotekowego na wyspie Oʻahu w sensacyjnym dramacie kryminalnym Misja Waikiki (Waikiki, 1980) z Donną Mills, Branscombem Richmondem i Dackiem Rambo[38].
Ostatecznie Roberts została wybrana spośród ok. 2 tys. kandydatek[39]. Kiedy 30 listopada 1980 dołączyła do obsady w roli trzeciego „aniołka”, producenci kazali jej zmienić kolor włosów na rudy[40][41]. Zagrała bystrą modelkę i wojowniczkę Julie Rogers, absolwentkę szkoły dla modelek, która wraz z Kelly Garrett (Jaclyn Smith) i Kris Munroe (Cheryl Ladd) pracuje w agencji detektywistycznej Townsend[42]. Jej bohaterka zdolna przeżyć na ulicy w warunkach ekstremalnych, miała skrzące się niebieskie oczy, ponętną figurę i zadyszany głos[11]. Pomimo tego, że Cheryl Ladd była faworyzowana przez scenarzystę i producenta Edwarda J. Lakso, kiedy Roberts dołączyła do obsady Aniołków, jako Julie Rogers królowała w swoim sezonie, a większość fabuł obracała się wokół niej, podczas gdy jej doświadczone współpracowniczki stały się swego rodzaju aniołkami drugoplanowymi. Serial przyniósł Roberts 12 tys. dolarów za odcinek[43].
Po jej wprowadzeniu do Aniołków w dwuczęściowym odcinku piątego sezonu, „Aniołek w ukryciu” („Angel in Hiding”), stacja ABC podjęła próbę zwiększenia spadających oglądalności serialu, zmieniając lokalizację serialu na Hawaje i dając więcej możliwości pokazania protagonistek w strojach kąpielowych. Producenci mieli nadzieję, że obecność Roberts ożywi spadkowe oceny i odnowi zainteresowania mediów serialem. Przed premierą sezonu Roberts znalazła się na okładce magazynu „People” z nagłówkiem z pytaniem, „czy Roberts będzie w stanie uratować spadającą oglądalność Aniołków?” Pomimo szaleńczego debiutu Tanyi Roberts, jej premierowy odcinek w listopadzie 1980 przyniósł słabe oceny. Serial został następnie przeniesiony na sobotnie wieczory do kilku różnych szczelin czasowych w harmonogramie transmisji, co spowodowało spadek oglądalności wraz z postępem sezonu. Wyniszczający strajk scenarzystów z 1981 dał się we znaki niegdyś najwyżej ocenianemu serialowi. Ponieważ stacja ABC nie była pewna, jak długo potrwa strajk, a koszty produkcji związane z utrzymaniem załogi na Hawajach były wysokie, produkcja została zaprzestana. 24 czerwca 1981 wyemitowano ostatni odcinek pt. „Dajcie żyć aniołkowi” („Let Our Angel Live”) z nagraniami archiwalnymi z poprzednich odcinków z udziałem Christophera George’a, Cameronem Mitchellem i Vica Morrowa. Po zaledwie 16 odcinkach piątego sezonu oglądalność drastycznie spadła do 59 w rankingu z zaledwie 65 propozycji.
Roberts wystąpiła gościnnie jeszcze w dwóch produkcjach Aarona Spellinga: sitcomie Statek miłości (1982) jako Diane Dayton i Fantastyczna wyspa (Fantasy Island, 1982) w roli panny Amandy Parsons.
W filmie kinowym McG Aniołki Charliego: Zawrotna szybkość (Charlie’s Angels: Full Throttle, 2003) w scenie, gdy Madison Lee (Demi Moore) przebywa z biurze Townsend, na ścianie za nią wisi seria zdjęć, w tym Julie Rogers[44]. Po śmierci Roberts jej koleżanka z serialu Jaclyn Smith opublikowała na Instagramie wiadomość: „Tanya dołączyła do Aniołków w ostatnim sezonie, zamykając go tak, jak początkowo planowano z rudowłosą, brunetką i blondynką. Przyniosła radość tak wielu ludziom i miała karierę trwającą od dziesięcioleci”[45].
Władca zwierząt
Po sukcesie telewizyjnym Tanya Roberts rozpoczęła karierę w kinie. Jej image, na który wpłynęła osobowość „ostatniego aniołka”, predestynował ją do ról dekoracyjnych[46]. Reżyser Don Coscarelli początkowo w roli niewolnicy Kiri, uratowanej przez tytułowego bohatera Dara (Marc Singer), w przygodowym filmie fantasy Władca zwierząt (1982) chciał obsadzić Demi Moore, ale producent wykonawczy zmienił jego wybór na Tanyę Roberts[47][48]. Jednym z elementów promocji filmu była okładka i zdjęcia z Tanyą Roberts w miesięczniku „Playboy” (z października 1982)[49].
Pokazała autentyczny talent do autoparodii w roli atrakcyjnej sekretarki Veldy w telewizyjnym filmie detektywistycznym CBS Zabij mnie, zabij siebie (Murder Me, Murder You, 1983)[50]. Gdy jednak przyszedł czas rozwinąć film do odcinków serialu, Roberts miała inne zobowiązania, i została zastąpiona przez aktorkę Lindsay Bloom[51]. We włoskim filmie fantastyczno-przygodowym Serca i zbroja (Paladini-storia d’armi e d’amori, 1983)[52] na podstawie powieści średniowiecznej Orland szalony z Ronnem Mossem wcieliła się w postać księżniczki Maurów.
Sheena
W 1984 John Guillermin, reżyser King Konga i Śmierci na Nilu, poszukiwał aktorki do tytułowej roli Tarzana w spódnicy w ekranizacji komiksu o dziewczynie, której biali rodzice zostali zamordowani na Safari, a ona wychowana została przez szamankę z jednego z afrykańskich plemion[53]. Producentem był Paul Aratow[54]. Wśród osób branych pod uwagę do roli tytułowej były: Jodie Foster, Raquel Welch, Bo Derek, Sandahl Bergman, Cheryl Ladd, Sybil Danning, Susan Mechsner, Christie Brinkley i Farrah Fawcett[55][56]. Gdy Tanya Roberts usłyszała o projekcie, przez wiele miesięcy podsłuchiwała panią od castingu w Columbia Pictures. W końcu spotkała reżysera, Johna Guillermina, ale nie zrobiła na nim większego wrażenia. Namówiła go jednak na przesłuchanie, na którym zgłosiło się ok. 15 kandydatek; w rezultacie Roberts otrzymała rolę[57].
Pierwszy scenarzystą był Leslie Stevens, który poprowadził historię w kierunku fantasy, wykorzystując koncepcję Wspomnienia z przyszłości: nierozwiązane zagadki przeszłości, ale nie spotkała się z entuzjazmem Columbia Pictures[57]. Następnie Columbia sfinansowała scenariusz Davida Newmana, który napisał Supermana (1978). Napisanie tego scenariusza zajęło rok. Był bardziej realistyczny, a Roberts odpowiadał pod względem rozwoju postaci. Jednak ostecznie scenariusz został przepisany przez Deana Riesnera, który, jak twierdziła Roberts, „całkowicie zmienił scenariusz Newmana. Stracił cały swój urok. To był błąd. W ogóle nie zadziałał”[57].
W rezultacie Sheena: królowa dżungli okazała się niezwykle kontrowersyjnym filmem[58]. Powstał z myślą o stworzeniu kinowej bohaterki, na której mogłyby się wzorować młode dziewczyny, a tymczasem pomysł marketingowy ze zdjęciami Tanyi Roberts w niezwykle odkrywczym stroju z dżungli sprawił, że Sheena nie była odpowiednim filmem dla młodego widza[58]. Ponadto film otrzymał najgorsze recenzje roku. W pierwszym tygodniu zarobił zaledwie 5,7 miliona dolarów[58] i zdobył reputację jednego z najgorszych filmów lat 80.[58]. Był nominowany do Złotej Maliny w pięciu kategoriach: „Najgorsza aktorka” (Tanya Roberts)[59], „Najgorsze zdjęcia”, „Najgorszy reżyser”, „Najgorszy scenariusz” i „Najgorsza muzyka filmowa”, ale odniósł kultowy sukces na domowych wideo i DVD[60]. Krytyczka Pauline Kael, w bardziej wyważonej recenzji dla „The New Yorker”, opisuje Roberts w roli Sheeny jako mającą „zapatrzoną, komiksową nieprzejrzystość [...] Jest chodzącą, mówiącą ikoną”[8]. Z kolei Lesley Coffin na łamach The Mary Sue napisała, że „Roberts rzeczywiście może pokazać autentyczne emocje. Zastanawiam się, czy sposób, w jaki została skreślona jako ładna buźka w latach 80., uniemożliwił jej rozwinięcie bardziej znaczących umiejętności aktorskich”[61]. Natomiast Filmink argumentował, że „intensywność gry Tanyi Roberts wymaga przyzwyczajenia, ale kiedy już się dostroisz, jest świetną zabawą i ma ciało atlety”[62].
Dziewczyna Bonda
W 1985 producent Albert R. Broccoli po tym, jak zobaczył Tanyę Roberts jako Kiri we Władcy zwierząt (1982), zdecydował się obsadzić ją w roli geolog stanowej Stacey Sutton, wnuczki potentata naftowego, którego firmę przejmuje Zorin (Christopher Walken)[63] w filmie z cyklu o Jamesie Bondzie Zabójczy widok u boku Rogera Moore’a[64][65]. Reżyser John Glen uważał, że była najpiękniejszą z dziewczyn Bonda, które były w jego filmach. Początkowo główną kandydatką do zagrania tej roli była Priscilla Presley, ale z powodu konfliktów w harmonogramie musiała odrzucić tę propozycję[66]. Była też rozważana kandydatura Bo Derek[67], Sharon Stone[68] i Doroty Kwiatkowskiej[69]. Roberts odrzuciła propozycję roli Brendy Wyatt w Nieśmiertelnym na rzecz udziału w filmie o Jamesie Bondzie z nadzieją na rozwój kariery[70]. – Czułam się tak, jakby każda dziewczyna, która kiedykolwiek była dziewczyną Bonda, gdy kariera prowadzi donikąd, więc byłem trochę ostrożna. Powiedziałam mojemu agentowi: „Nikt nigdy nie pracuje po tym, jak dostaje film o Bondzie”, a on odpowiedział mi: „Żartujesz? Glenn Close zrobiłaby to, gdyby mogła”[71].
Tanya Roberts wierzyła, że ta rola dziewczyny Bonda będzie jej kinowym przełomem: „Kim Basinger dostała rolę w Urodzonym sportowcu po nakręceniu filmu o Jamesie Bondzie. To samo mogło spotkać mnie…” – mówiła[72]. Jednak między duetem Tanya Roberts–Roger Moore zabrakło „ekranowej chemii”; według książki Aging Heroes: Growing Old in Popular Culture Roberts była o dwadzieścia siedem lat młodsza od Moore’a[73], a gdy Roger Moore dowiedział się, że jest starszy od matki Tanyi Roberts, chciał opuścić plany filmowy[74][75][76][77]. Film okazał się sukcesem komercyjnym, chociaż Roberts została skrytykowana za brak psychologicznej głębi jej postaci[78][79] i była nominowana do Złotej Maliny dla najgorszej aktorki[80] (laureatką Złotej Maliny została Linda Blair), a fani serii o Bondzie okrzyknęli ją najlepiej wrzeszczącą dziewczyną Bonda[81][82]. Jednak Roberts w niektórych scenach pokazała talent komediowy[72]. W 2006 „Entertainment Weekly” umieścił Sutton jako drugą najgorszą dziewczynę Bonda[83], według kanadyjskiego magazynu Dose była szóstą najlepszą dziewczynę Bonda, a na liście 55. dziewczyn Bonda sporządzonej przez Film School Rejects zajęła 36 miejsce[84].
Królowa dreszczowców erotycznych
Tanya Roberts grała później jedynie w niskobudżetowych produkcjach. Jej kolejne role filmowe opierały się w głównej mierze na jej fizycznych atrybutach[85]. Komedia Hala Needhama Trzaskające się ciała (Body Slam, 1987) z Dirkiem Benedictem i dramat sensacyjny Czyściec (Purgatory, 1988) o kobiecie niesłusznie uwięzionej w Afryce, w niewielkim stopniu poprawiły jej reputację jako aktorki, podczas gdy dreszczowiec sensacyjny Brutalna gra (Legal Tender, 1991) z Robertem Davi, ze scenariuszem jej męża Barry’ego Robertsa, nie był sukcesem kasowym[86].
Po tym, jak przestała otrzymywać oferty zdjęć z listy filmów klasy A, Roberts odrzuciła propozycję zagrania we Władcy zwierząt 2 (Beastmaster 2: Through the Portal of Time, 1991) i zgodziła się przyjąć rolę Nikki Walker w dreszczowcu erotycznym Nocne oczy (1990)[87] z Andrew Stevensem. Wkrótce zyskała przydomek królowej dreszczowców erotycznych i została obsadzana w podobnych filmach, wydanych od razu na VHS, w tym Wewnętrzne sanktuarium (1991)[88], Grzechy pożądania (Sins of Desire, 1993) jako detektyw pracująca pod przykrywką w klinice seksualnej, Dolna głębia (Deep Down, 1994) oraz jako prowadząca w radiu audycję w 12-odcinkowym serialu Gorąca linia (Hot Line, 1994-1996)[89].
W 1995 była przesłuchiwana do roli Kate Roberts w operze mydlanej NBC Dni naszego życia, lecz ostatecznie postać tę dostała Lauren Koslow. Według reżysera Donalda Farmera Roberts odrzucił rolę Lisy w dreszczowcu psychologicznym Vicious Kiss (1995), którą grała Margaux Hemingway. Pojawiła się jako Regan Madsen, uwodzicielska córka Thomasa Malloya (John Agar), ukochaną detektywa Texa Murphy’ego w grze komputerowej MS-DOS The Pandora Directive (1996)[90]. W sitcomie Showtime Barbershop (2005) wystąpiła w roli Ellie Palmer, macochy Calvina[91].
Różowe lata siedemdziesiąte
23 sierpnia 1998 przyjęła rolę Midge Pinciotti, matki Donny (Laura Prepon) w sitcomie CBS Różowe lata siedemdziesiąte[92]. W swoim nekrologu w „The Guardian”, Ryan Gilbey chwalił jej występ w Różowych latach siedemdziesiąte w roli „coraz bardziej niezadowolonej z życia gospodyni domowej”[8]. Opuściła serial po trzecim sezonie 22 maja 2001 z powodu śmiertelnej choroby męża[93]. Powróciła do kilku specjalnych występów gościnnych w 6. i 7. sezonie w 2004[94][95].
Życie prywatne
Porzuciła szkołę w wieku 15 lat. Była „buntowniczym dzieckiem”, miała nastoletni romans z mężczyzną, z którym podróżowała autostopem po Stanach Zjednoczonych i zawarła z nim związek małżeński. Małżeństwo to zostało wkrótce anulowane przez jej teściową[96]. Na swojej drodze poznała Barry’ego Robertsa (ur. 3 kwietnia 1946 roku w Nowym Jorku), ówczesnego studenta psychologii, za którego w 1974 wyszła za mąż[97]. W 1977 przeprowadziła się wraz z mężem do Hollywood[98]. Barry Roberts zmarł po czterech i pół roku walki z zapaleniem mózgu[99], 15 czerwca 2006 w Los Angeles, w wieku 60 lat[100][101].
Jej siostra Barbara Chase, z zawodu psycholog, w latach 1978–1992 była żoną Timothy’ego Leary’ego.
Roberts napisała przedmowę do książki The Q Guide to Charlie’s Angels (2008)[102]. Została opisana przez swojego publicystę jako obrończyni praw zwierząt[103]. Podczas pandemii COVID-19 utrzymywała aktywną obecność w mediach społecznościowych, prowadząc czaty wideo na Facebooku i Zoomie[104].
Roberts zawsze podkreślała, że w głębi serca jest związana z Nowym Jorkiem i to nie tylko dlatego, że nienawidzi jazdy. „Los Angeles doprowadza cię do szału”, powiedziała w wywiadzie dla magazynu „People” z 1981[105]. „Przywykłam do pogody, spacerów i ludzi, którzy mówią, co mają na myśli”[105].
Śmierć
24 grudnia 2020 w Wigilię Bożego Narodzenia Roberts nagle zasłabła i zemdlała po powrocie do domu ze spaceru ze swoimi psami, po czym została zabrana do szpitala, a później podłączona do respiratora; nie była chora na COVID-19, wcześniej też nie miała żadnych problemów ze zdrowiem[106][107]. Początkowo Mike Pingel, rzecznik aktorki, przedwcześnie poinformował o tym, że Roberts zmarła 3 stycznia 2021. Zacytowało go wiele amerykańskich mediów, a także niektóre agencje prasowe, w tym amerykańska AP, niemiecka dpa i francuska AFP. Mylne informacje o śmierci aktorki podał agentowi Lance O’Brien, partner Tanyi Roberts, z którą był w związku przez 18 lat. W rozmowie z magazynem TMZ wyjaśnił, że podczas odwiedzin w szpitalu widział, jak jego partnerka otwiera a później zamyka oczy[108]. Stąd wywnioskował, że aktorka zmarła i postanowił bez słowa opuścić szpital. O’Brien tłumaczył, że nie chciał sugerować, że zmarła, ale była poważnie chora na infekcję dróg moczowych, która dostała się do jej narządów i krwiobiegu, prowadząc do infekcji krwi zaostrzonej z powodu wirusowego zapalenia wątroby typu C. 4 stycznia rano otrzymał jednak telefon od lekarzy, którzy powiedzieli mu, że Tanya nadal żyje. Następnie, po telefonie od jednego z lekarzy opiekujących się Roberts, O’Brien potwierdził w rozmowie z portalem TMZ, że Tanya Roberts zmarła wieczorem z 4 stycznia na 5 stycznia w wieku 71 lat[109].
Filmografia
Filmy
Rok | Tytuł | Rola | Reżyser |
---|---|---|---|
1975: | Ostatnia ofiara (Forced Entry) | Nancy Ulman | Jim Sotos |
1976 | Dziewczęcy Yum-Yum (The Yum-Yum Girls) | April | Barry Rosen |
1977 | Prywatne akta Hoovera (The Private Files of J. Edgar Hoover) | stewardesa | Larry Cohen |
1978 | Palce (Fingers) | Julie | James Toback |
1979 | Pułapka na turystów (Tourist Trap) | Becky | David Schmoeller |
Rakieta tenisowa (Racquet) | Bambi | David Winters | |
Rozmarzona Kalifornia (California Dreaming) | Stephanie | John D. Hancock | |
1982 | Władca zwierząt (The Beastmaster) | Kiri | Don Coscarelli |
1983 | Serca i zbroja (Paladini – storia d'armi e d'amori/Hearts and Armour) | Angelica (Isabella) | Giacomo Battiato |
1984 | Sheena – królowa dżungli (Sheena) | Sheena | John Guillermin |
1985 | Zabójczy widok (A View to a Kill) | Stacey Sutton | John Glen |
1987 | Trzaskające się ciała (Body Slam) | Candace Vandervagen | Hal Needham |
1988 | Czyściec (Purgatory) | Carly Arnold | Ami Artzi |
1990 | Przekręcona sprawiedliwość (Twisted Justice) | sekretarka | David Heavener |
1990 | Nocne oczy (Night Eyes) | Nikki Walker | Jag Mundhra |
1991 | Wewnętrzne sanktuarium (Inner Sanctum) | Lynn Foster | Fred Olen Ray |
Brutalna gra (Legal Tender) | Rikki Rennick | Jag Mundhra | |
1992 | Prawie w ciąży (Almost Pregnant) | Linda Alderson | Michael DeLuise |
1993 | Grzechy pożądania (Sins of Desire) | Kay Egan | Jim Wynorski |
1994 | Dolna głębia (Deep Down) | Charlotte | John Travers |
Filmy TV
Rok | Tytuł | Rola | Reżyser |
---|---|---|---|
1978 | Plaża Zuma (Zuma Beach) | Denise | Lee H. Katzin |
1979 | Rozkosze zatoczki (Pleasure Cove) | Sally | Bruce Bilson |
1980 | Waikiki | Carol | Ron Satlof |
1983 | Zabij mnie, zabij siebie (Murder Me, Murder You) | Velda | Gary Nelson |
1995 | Ulubione grzechy śmiertelne (Favorite Deadly Sins) | cameo | David Jablin, Denis Leary |
Seriale
Rok | Tytuł | Rola | Uwagi |
---|---|---|---|
1979 | Najwięksi bohaterowie Biblii (Greatest Heroes of the Bible) | Basemata | odc. Wyzwanie Jakuba (Jacob’s Challenge) |
1980 | Vega$ (Vega$: The Golden Gate Cop-Killer) | oficer Britt Blackwell | 2 odcinki |
1980–1981 | Aniołki Charliego (Charlie’s Angels) | Julie Rogers | 16 odcinków |
1982 | Wymyślona wyspa (Fantasy Island) | Panna Amanda Parsons | odc. „The Ghost’s Story” |
1982 | Statek miłości (Love Boat) | Diane Dayton | odc. „Green, But Not Jolly/Past Perfect Love/Instant Family” |
1994 | Prawo Burke’a (Burke’s Law) | Julie Readron | odc. Kto zabił Nicka Hazarda? (Who Killed Nick Hazard?) |
1994–1996 | Gorąca linia (Hot Line) | Rebecca | 12 odcinków |
1995 | Jedwabne pończoszki (Silk Stalkings) | Callie Callahan | odc. „Till Death Do Us Part” |
1997 | Animowany serial Braci Bluesa (The Blues Brothers Animated Series) | Toni G. (głos) | 8 odcinków |
1998 | Bobry w akcji (The Angry Beavers) | Marsha(głos) | odc. „Same Time Last Week/Beaver Fever” |
1998–2004 | Różowe lata siedemdziesiąte (That ’70s Show) | Midge Pinciotti | 81 odcinków |
2002 | Luz we dwóch (Off Centre) | Gretchen | odc. „Mike & Liz & Chau & Jordan” |
2003 | Fillmore na tropie (Fillmore!) | głos autorki | odc. „The Unseen Reflection” |
2005 | Eve | Rebecca | odc. Kung Fu Divas |
2005 | Barbershop | Ellie Palmer | 3 odcinki |
2006 | Różowe lata siedemdziesiąte (That ’70s Show) | Midge Pinciotti |
Gry komputerowe
- 1996: The Pandora Directive jako Regan Madsen
Nagrody
Rok | Nagroda | Kategoria | Film |
---|---|---|---|
1985 | Nagroda „Bravo”: Brązowa statuetka Bravo Otto | Najlepsza aktorka[110] | Zabójczy widok (1985) |
Przypisy
- ↑ Tanya Roberts Dead at 65 After Premature Death Announcement. TMZ. [dostęp 2021-01-05]. (ang.).
- ↑ Who is Tanya Roberts (actress)?. Omnilexica. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts. AlloCiné. [dostęp 2023-08-16]. (fr.).
- ↑ Tanya Roberts. Aveleyman.com. [dostęp 2015-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (ang.).
- ↑ What Happened on October 15, 1949. On This Day. [dostęp 2023-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-16)]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts, Bond girl and Charlie's Angel, dies at 65. BBC. [dostęp 2023-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-16)]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts obituary: A Charlie’s Angel and a Bond girl. „The Irish Times”, 9 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-22]. (ang.).
- ↑ a b c Ryan Gilbey: Tanya Roberts obituary. „The Guardian”, 2021-01-06. [dostęp 2021-01-07]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts What Nationality Ancestry Race. Ethnicity of Celebs. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-14)]. (ang.).
- ↑ Elizabeth Appelebaum: Charlie's Jewish Angel. The Detroit Jewish News. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)]. (ang.).
- ↑ a b Tanya Roberts Talmudic Index SCORE2.3.2. The Watchmen. [dostęp 2015-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (ang.).
- ↑ Benjamin McVay: Charlie’s Angels: A Scholars’ Spotlight. Cinema Scholars, 2021-07-16. [dostęp 2021-12-24]. (ang.).
- ↑ Carolina Monclou: Was Tanya Roberts Loved Or Loathed By The Cast Of That '70s Show?. TheThings, 2022-07-03. [dostęp 2023-02-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-02-04)]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts. ČSFD.cz. [dostęp 2015-11-24]. (cz.).
- ↑ Tanya Roberts (15 de Outubro de 1955). Filmow. [dostęp 2015-06-04]. (port.).
- ↑ Marc Berman: Tanya Roberts, Bond Girl And ‘Charlie’s Angels’ And ‘That’70s Show’ Star, Dies At 65. „Forbes”, 2021-01-03. [dostęp 2023-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-16)]. (ang.).
- ↑ Sheena (1984) – Page 3: The Star. Terrororstralis.com. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (ang.).
- ↑ Stephanie Toone: ‘That ’70s Show’ star, Bond Girl Tanya Roberts dies after premature death announcement. The Atlanta Journal-Constitution, 2021-01-03. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts Biography (1955-). Film Reference. [dostęp 2024-06-17]. (ang.).
- ↑ Forced Entry (1980). Rotten Tomatoes. [dostęp 2024-06-17]. (ang.).
- ↑ Forced Entry (1973). Fangoria. [dostęp 2023-07-12]. (ang.).
- ↑ Ian Jane: The Last Victim (1975). Rock! Shock! Pop!, 2019-03-25. [dostęp 2023-07-12]. (ang.).
- ↑ a b c Tanya Roberts' first film „The Last Victim”. Hill Place, 2012-05-05. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (ang.).
- ↑ Cavett Binion: Forced Entry (1980). AllMovie. [dostęp 2023-07-12]. (ang.).
- ↑ “Charlie’s Angels”: 10 Things You May Not Know (or Do You?). get.tv. [dostęp 2023-07-11]. (ang.).
- ↑ Fingers (1978). Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (ang.).
- ↑ Mélodie pour un tueur. Critikat.com. [dostęp 2023-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-16)]. (fr.).
- ↑ Misspent Youth: Tanya Roberts. Words Seem Out Of Place, 15 października 2018. [dostęp 2021-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-05)]. (ang.).
- ↑ Fingers (1978) Harvey Keitel Plays A Music Obsessed Pianist Debt Collector. Wolfman's Cult Film Club. [dostęp 2015-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (ang.).
- ↑ Fingers (James Toback, 1978). House of Self-Indulgence. [dostęp 2015-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (ang.).
- ↑ James M. Tate: Endless Suzanne Somers at John Carpenter. Cult Film Freak, 2016-10-08. [dostęp 2022-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-07-18)]. (ang.).
- ↑ Tom Fordy: The woman who tamed Bond and The Beastmaster: why Tanya Roberts deserved better than her tragic end. The Telegraph, 2021-01-06. [dostęp 2022-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-11-02)]. (ang.).
- ↑ Bob DiMucci: Tanya Roberts – „California Dreaming”. Film Score Monthly, 8 stycznia 2021. [dostęp 2024-07-06]. (ang.).
- ↑ Greatest Heroes of the Bible (1978). FY! Charlie’s Angels. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)]. (ang.).
- ↑ Tourist Trap (1979). DVDBeaver. [dostęp 2021-01-05]. (ang.).
- ↑ Jayson Kennedy: It’s Getting Warm in Here: Tanya Roberts in „Tourist Trap” (1979). Ghoulish Basement, 2011-05-22. [dostęp 2021-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-05)]. (ang.).
- ↑ Stu: Tourist Trap (1979). Cult Celebrities, 16 marca 2019. [dostęp 2021-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-05)]. (ang.).
- ↑ Stunt Rock: Waikiki (1980). The Betamax Rundown, 2014-02-24. [dostęp 2022-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-07-18)]. (ang.).
- ↑ Kinorama: Kolejny „aniołek”. „Film”. nr 27 (1648), s. 24, 1980-08-17. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X.
- ↑ Mike Pingel: 10 Things You Might Not Have Known About ‘Charlie’s Angels’. „Remind”, 7 sierpnia 2024. [dostęp 2024-08-09]. (ang.).
- ↑ Steve Gidlow: Tanya Roberts: The Passing of an Angel. Media Village, 6 stycznia 2021. [dostęp 2024-08-09]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts. Cult Sirens. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (ang.).
- ↑ Anthony Hayward: Tanya Roberts: Actor who starred in Charlie’s Angels and That ’70s Show. „The Independent”, 21 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-22]. (ang.).
- ↑ Jake Dee: 10 Things You Didn't Know About Charlie's Angels: Full Throttle. Screen Rant, 17 listopada 2019. [dostęp 2021-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)]. (ang.).
- ↑ Dory Jackson, Andy Swift: Tanya Roberts Dies: Charlie’s Angels Co-Star Jaclyn Smith Remembers How 'She Brought Joy to So Many People'. TV Line, 2021-01-05. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)]. (ang.).
- ↑ Hal Erickson: Tanya Roberts Biography. AllMovie. [dostęp 2020-06-27]. (ang.).
- ↑ The BeastMaster (broszura), Anchor Bay, 2001, DV12015
- ↑ Kinorama: Pogromcy baśniowych bestii. „Film”. nr 14 (1761), s. 13, 1983-04-03. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X.
- ↑ Tanya Roberts Magazines. FamousFix. [dostęp 2020-06-27]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts. MYmovies. [dostęp 2015-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (wł.).
- ↑ Tanya Roberts Biography. Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-08-07]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts (Victoria Leigh Blum). filmfilm.it. [dostęp 2015-06-04]. (wł.).
- ↑ Rob Kelly: Reel Retro Cinema: The Lurid Misfire That Was 1984’s „Sheena, Queen of the Jungle”. 13thdimension.com, 2018-05-06. [dostęp 2020-07-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-09)]. (ang.).
- ↑ Mike Barnes: Paul Aratow Dead: 'Sheena' Producer Was 78. „The Hollywood Reporter”, 2016-01-19. [dostęp 2023-08-15]. (ang.).
- ↑ Kinorama: Jaclyn Smith. „Film”. nr 38/1983 (1785), s. 12, 1983-09-18. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X.
- ↑ Rob Kelly: Reel Retro Cinema: The Lurid Misfire That Was 1984’s „Sheena, Queen of the Jungle”. 13thDimension.com, 2018-05-06. [dostęp 2020-07-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-09)]. (ang.).
- ↑ a b c Steve Swires, Tanya Roberts Dream Role, „Starlog”, wrzesień 1984
- ↑ a b c d Mike McGranaghan (2018-06-22), 25 Lowest-Grossing Superhero Movies Ever Made [online], Screen Rant [dostęp 2018-06-27] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-27] (ang.).
- ↑ Tanya Roberts, Bond Girl And Charlie’s Angels Star, Dead At 65. Today, 4 stycznia 2021. [dostęp 2024-08-09]. (ang.).
- ↑ Jarosław Kowal (2018-02-18): Sheena: królowa dżungli. Czarna Pantera i Wonder Woman w jednym. film.org.pl. [dostęp 2018-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (pol.).
- ↑ Lesley Coffin (2015-03-26): Re-View: Sheena: Queen of the Jungle, The Marvel Movie Nobody Remembers. The Mary Sue. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)]. (ang.).
- ↑ Stephen Vagg: John Guillermin: Action Man. Filmink, 2020-11-17. [dostęp 2023-08-15]. (ang.).
- ↑ Andrew Pulver (2021-01-04): 'Bond girl' and Charlie's Angels star Tanya Roberts dies aged 65. „The Guardian”. [dostęp 2021-01-04]. (ang.).
- ↑ Jason Chester (2019-10-04): Roger Moore EXC: Late actor's son Geoffrey believes his father was right to walk away from Bond. „Daily Mail”. [dostęp 2019-11-07]. (ang.).
- ↑ Ryan Parry (2015-11-04): Curse of the Bond girl?. „Daily Mail”. [dostęp 2020-07-09]. (ang.).
- ↑ Matthew Field, Ajay Chowdhury: Some Kind of Hero: The Remarkable Story of the James Bond Films. The History Press, 2015. ISBN 978-0-7509-6421-0.
- ↑ Connie Rusk (2017-12-23): Tanya Roberts, 62, proves she’s still every inch the Bond Girl as she shows off her incredibly smooth complexion for luxury spa day... more than three decades on from A View to a Kill role. „Daily Mail”. [dostęp 2018-01-13]. (ang.).
- ↑ Savanna Young: Tanya Roberts, That '70s Show and James Bond star, dies at 65. Nine Entertainment, 2021-01-04. [dostęp 2023-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-07-14)]. (ang.).
- ↑ Agnieszka Święcicka: Kusiła „najpiękniejszym biustem w polskim kinie”. Mogła zagrać dziewczynę Jamesa Bonda. Plejada.pl, 2022-12-19. [dostęp 2023-02-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-04-04)]. (pol.).
- ↑ Jacob Shelton: Tanya Roberts: Bond Girl, Sheena And Beastmaster, Then And Now. Groovy History. [dostęp 2020-01-11]. (ang.).
- ↑ Ben Arnold: Bond Girl Role Cursed My Career, Says A View To A Kill’s Tanya Roberts. Yahoo!, 2015-11-05. [dostęp 2020-07-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-09)]. (ang.).
- ↑ a b Talking Tanya Roberts, on this Girl on Film (and TV). Reviews. [dostęp 2023-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-01-08)]. (ang.).
- ↑ Matthew Trzciński: James Bond: Why Roger Moore Quit the Role of 007. Showbiz Cheat Sheet, 2020-03-23. [dostęp 2020-06-27]. (ang.).
- ↑ Martin Kielty: 35 Years Ago: James Bond Hits Midlife Crisis in ’A View to a Kill’. Ultimate Classic Rock, 2020-05-22. [dostęp 2020-05-30]. (ang.).
- ↑ Shaurya Thapa: 10 Interesting Facts About A View To Kill That You Need To Know. Screen Rant, 2020-05-30. [dostęp 2020-05-30]. (ang.).
- ↑ Samuel R. Murrian: How to Watch All the James Bond Movies in Order and Where to Stream the Iconic Franchise. Parade, 2020-05-07. [dostęp 2020-05-30]. (ang.).
- ↑ Remember Roger Moore from his baby photos? You won’t believe how he looks now!. Everything Amiga. [dostęp 2020-07-09]. (ang.).
- ↑ Overview for Tanya Roberts. Turner Classic Movies. [dostęp 2020-06-27]. (ang.).
- ↑ Phil Gibbons: 7 Former Bond Girls Who Aged Well (And 8 Who Didn’t). TheRichest, 2017-01-30. [dostęp 2020-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-09)]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts, seksbomba z młodzieńczych lat. Onet.pl. [dostęp 2017-09-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (pol.).
- ↑ Paweł Szaniawski: O czym mówią dziewczyny Bonda?. „Newsweek”, 2015-11-04. [dostęp 2015-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (pol.).
- ↑ Wesley Morris: 1985: When ‘Rambo’ Tightened His Grip on the American Psyche. „The New York Times”, 2020-05-28. [dostęp 2020-05-30]. (ang.).
- ↑ Joshua Rich: Worst Stacey Sutton Tanya Roberts View Kill 1985. „Entertainment Weekly”, 2014-01-31. [dostęp 2015-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (ang.).
- ↑ Anna Swanson: All 55 Bond Girls Ranked. Film School Rejects, 2020-07-07. [dostęp 2020-07-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-09)]. (ang.).
- ↑ Bond Girls. Cult Sirens. [dostęp 2020-08-13]. (ang.).
- ↑ Ciaran Meets the Stars: Tanya Roberts. ciaranbrown.com. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts: Bond actress and Charlie’s Angel dies at 65. Yahoo!. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-08)]. (ang.).
- ↑ François Coulaud: Drôles de Dames: qu'est devenue Tanya Roberts?. „Télé Star”, 2019-10-15. (fr.).
- ↑ Tanya Roberts. FilmAffinity. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)]. (hiszp.).
- ↑ Why Render One, When you Can Render Two at Twice the Price?. Big Finish Games, 2022-02-10. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-09-25)]. (ang.).
- ↑ Dory Jackson (2020-06-18): ‘That ’70s Show’ Cast: Where Are They Now? From Ashton Kutcher to Topher Grace. „Us Weekly”. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-04)]. (ang.).
- ↑ Hello Angels! Find Out Where the First Charlie’s Angels Cast Is Today. Snakkle.com. [dostęp 2020-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-27)]. (ang.).
- ↑ Glory Miller (2020-05-14): Classic 1980s Personality Pin-up Posters!. „Us Weekly”. [dostęp 2020-06-27]. (ang.).
- ↑ Justyna Bryczkowska: Po śmierci Tanyi Roberts wszyscy przypominają „klątwę aniołków Charliego”. Ona mówiła o klątwie „dziewczyny Bonda”. Gazeta.pl, 8 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-10)]. (pol.).
- ↑ Laura Dorwart: ‘That ’70s Show’: Fans Are Sharing Their Favorite Midge Pinciotti Moments in Memory of Tanya Roberts. Showbiz Cheat Sheet, 5 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-10)]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts – Bio, Facts, Family. Famous Birthdays. [dostęp 2015-06-04]. (ang.).
- ↑ Ciaran Brown meets actress Tanya Roberts. ciaranbrown.com. [dostęp 2015-06-04]. (ang.).
- ↑ Critics Call Her Sheena, Shame of the Jungle, but Tanya Roberts Won't Take It Lying Down. „People”. [dostęp 2015-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
- ↑ Sue Reilly: Is the Jiggle Up? – Charlie’s Angels, Tanya Roberts. „People”, 9 lutego 1981. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts Gets Back to Nature in Her Beautiful Hollywood Hills Home. „Closer Weekly”. [dostęp 2015-06-04]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts and Barry Roberts. famousfix.com. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-04)]. (ang.).
- ↑ Greg Hernandez: New „Charlie's Angels” book offer a fun „gay” look at the 70s detective series…. Los Angeles Daily News. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)]. (ang.).
- ↑ Taryn Ryder: Yahoo Celebrity: Tanya Roberts's cause of death revealed as her partner speaks out. Yahoo!, 6 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)]. (ang.).
- ↑ Jon Blistein: Tanya Roberts, Star of Bond Film 'A View to Kill' and 'That '70s Show,' Dead at 65. „Rolling Stone”, 4 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)]. (ang.).
- ↑ a b Anita Gates: Tanya Roberts, a Charlie’s Angel and a Bond Girl, Is Dead at 65. „The New York Times”, 5 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-22]. (ang.).
- ↑ James Brinsford: Tanya Roberts' last Instagram posts days before death 'full of positivity for 2021'. „Daily Mirror”. [dostęp 2021-01-04]. (ang.).
- ↑ Roisin O’Connor: Tanya Roberts’ representative says Bond girl and ‘That ’70s Show’ star is alive in hospital. „The Independent”. [dostęp 2021-01-05]. (ang.).
- ↑ Tanya Roberts’ Domestic Partner Lance O’Brien Finds Out She's Still Alive Mid-Interview. „People”. [dostęp 2021-01-05]. (ang.).
- ↑ Megan Sheets, Andrew Court, Ross Ibbetson: Tanya Roberts's partner told she's ALIVE after claim. „Daily Mail”. [dostęp 2021-01-05]. (ang.).
- ↑ Bravo Otto 1985. Bravo Archiv. [dostęp 2023-08-16]. (niem.).
Bibliografia
- Tanya Roberts w bazie IMDb (ang.)
- Tanya Roberts w bazie Filmweb
- Tanya Roberts w bazie Notable Names Database (ang.)
- p
- d
- e
|
- Wikiprojekt:Filmy