The Cosmic Game
Wykonawca albumu studyjnego | ||||
Thievery Corporation | ||||
Wydany | 22 lutego 2005 | |||
---|---|---|---|---|
Gatunek | Muzyka klubowa, downbeat, trip hop | |||
Długość | 1:02:42 | |||
Wydawnictwo | ||||
Producent | Rob Garza, Eric Hilton | |||
Oceny | ||||
Album po albumie | ||||
|
The Cosmic Game – czwarty album studyjny Thievery Corporation, wydany w 2005 roku w Stanach Zjednoczonych przez Eighteenth Street Lounge Music. Jako pierwszy z albumów zespołu doszedł do 1. miejsca na liście Dance/Electronic Albums tygodnika Billboard.
Historia albumu
Wydania
Album The Cosmic Game został wydany 22 lutego 2005 roku w Stanach Zjednoczonych przez Eighteenth Street Lounge Music jako CD[1]. W 2012 roku ukazał się również jako poczwórny minialbum[2].
Promocja
W połowie grudnia 2004 roku iTunes Store rozpoczął sprzedaż nagrania „Revolution Solution”, a miesiąc później – „Warning Shots”. 8 lutego 2005 roku Insound Radio Player rozpoczął streaming utworu „Marching The Hate Machines”, a Beatport – sprzedaż utworu „Holographic Universe”. Na kwiecień tego samego roku zaplanowano trasę koncertową promującą album[3].
Charakterystyka albumu
Thievery Corporation zbudował poszczególne utwory ze znanych wcześniej elementów muzycznych (elektroniczne beaty, dub, delikatne brazylijskie tonacje, brzmienie sitaru) i wykonawczych (wokaliści śpiewający w językach obcych) dając odbiorcom w pełni przemyślany, brzmiący autentycznie album[4]. Obok tego Garza i Hilton przemycili solidne dawki psychodelicznego popu i alternatywnego rocka. Pojawiło się też przesłanie polityczne i społeczne. Według Garzy obaj z Hiltonem czytali dużo teorii spiskowych i literatury „otwierającej umysł” chcąc poszerzyć to, co robili do tej pory[3].
Bieżące wydarzenia inspirowały teksty piosenek. [The Cosmic Game] mógłby być interpretowany jako nasz najbardziej politycznie i społecznie świadomy album
Wykonawcy towarzyszący
I na tym albumie, podobnie jak na poprzednich, wystąpili goście; tym razem byli to: The Flaming Lips („Marching The Hate Machines (Into The Sun)”), David Byrne („The Heart's A Lonely Hunter”), Perry Farrell („Revolution Solution”), Gigi Rezende („Pela Janela”), Sleepy Wonder i Gunjan („Warning Shots”). Podobnie jak w przypadku duetu The Postal Service przeważająca część tej współpracy odbywała się z pośrednictwem poczty elektronicznej i komputera[3].
Lista utworów
Zestaw utworów na płycie CD[1]:
Nr | Tytuł utworu | Wokal | Długość | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | „Marching The Hate Machines (Into The Sun)” | The Flaming Lips | 4:01 | |||||
2. | „Warning Shots” | Sleepywonder | 5:02 | |||||
3. | „Revolution Solution” | Perry Farrell | 3:41 | |||||
4. | „The Cosmic Game” | 2:19 | ||||||
5. | „Satyam Shivam Sundaram” | Gunjan | 4:07 | |||||
6. | „Amerimacka” | Notch | 5:41 | |||||
7. | „Ambicion Eterna” | Verny Varela | 3:43 | |||||
8. | „Pela Janela” | Gigi Rezende | 3:41 | |||||
9. | „Sol Tapado” | Patrick Dos Santos | 3:57 | |||||
10. | „The Heart's A Lonely Hunter” | David Byrne | 4:03 | |||||
11. | „Holographic Universe” | 3:42 | ||||||
12. | „Doors Of Perception” | Gunjan | 3:16 | |||||
13. | „Wires And Watchtowers” | Sista Pal | 4:19 | |||||
14. | „The Supreme Illusion” | Gunjan | 4:10 | |||||
15. | „The Time We Lost Our Way” | LouLou Ghelichkhani | 4:11 | |||||
16. | „A Gentle Dissolve” | 2:49 | ||||||
1:02:42 |
Odbiór
Opinie krytyków
Oceny łączne | |
---|---|
Publikacja | Ocena |
Album of the Year | 70/100[5] |
Metacritic | 70/100[6] |
Recenzje | |
Publikacja | Ocena |
AllMusic | ![]() |
laut.de | ![]() |
Pitchfork | 7.6/10[8] |
PopMatters | 7/10[9] |
RYM | 3.40/5[10] |
Rolling Stone | ![]() |
Sputnikmusic | 3.7/5[12] |
Według Billa Werde z Rolling Stone oferta muzyczna Thievery Corporation zaprezentowana na czterech albumach studyjnych wyróżnia się na tle światowej muzyki spod znaku chill out, odtwarzanej w modnych sklepach i barach bistro na całym świecie. „The Cosmic Game prezentuje wiele z tego, czego oczekujemy od Thievery: bujne, wolne rytmy z autentycznym jamajskim i latynoskim zmysłem”. W dalszej części recenzent wyróżnia zaproszonych gości: Wayne’a Coyne’a z Flaming Lips w piosence „Marching the Hate Machines (Into the Sun)”, Perry’ego Farrella w „Revolution Solution” i Davida Byrne’a w „The Heart's a Lonely Hunter”[11].
Na tych samych artystów zwraca również uwagę David Jeffries z AllMusic dodając Sistę Pat śpiewającą „Wires and Watchtowers” oraz Notcha w piosence „Amerimacka”. „The Cosmic Game jest tak mrocznie zachwycający, że trzeba przyznać, że to ich arcydzieło”[4].
Kolejnym recenzentem, który podkreśla wkład Wayne’a Coyne’a i Davida Byrne’a jest Matthew Murphy z magazynu Pitchfork. „Rob Garza i Eric Hilton, na The Cosmic Game zgromadzili wyśmienitą obsadę gościnnych wokalistów i współpracowników, którzy pomogli duetowi stworzyć jego najbardziej jak dotąd skupione i porywające dzieło”[8].
Podobną opinię odnośnie do wkładu Wayne’a Coyne’a, Perry’ego Farrella i Davida Byrne’a w realizację albumu wyraża również Lisa Verrico z The Times: „za to mogą [Thievery Corporation] podziękować sławnym gościom, którzy zgodzili się pojawić w The Cosmic Game i naprawdę się w to zaangażowali”[13].
Według Jacka Smitha z BBC The Cosmic Game jest najlepszym albumem Thievery Corporation od czasu The Mirror Conspiracy. W swojej recenzji wyróżnia on zwłaszcza Davida Byrne’a określając interpretowaną przez niego piosenkę „The Heart's a Lonely Hunter” „najbardziej czarującym fragmentem albumu”. Akcentuje również wkład Wayne’a Coyne’a i Perry’ego Farrella, ale obok nich zwraca też uwagę na artystów mniej znanych, takich jak Sleepy Wonder (w hip-hopowym „Warning Shots”) i Gigi Rezende (w latynoskiej „Pela Janela”). W podsumowaniu podkreśla umiejętne połączenie przez Garze i Hiltona partii instrumentalnych z materiałem wokalnym: „łącząc fascynujące melodie, egzotyczne wokale i etniczne brzmienia (…) tworzą [oni] urzekające pomosty między utworami nadając całości melodyjny klimat. Po raz kolejny Thievery Corporation demonstruje okazałość i stylistyczne umiejętności, które pozostają niezrównane w dzisiejszym, nasyconym świecie downtempo i muzyki elektronicznej”[14].
„Z licznymi gościnnymi wokalistami, The Cosmic Game gwarantuje zróżnicowaną i ciepłą podróż” – zapewnia Eberhard Dobler z laut.de precyzując: „Zwłaszcza, że nie sposób znudzić się pięknie skonstruowanymi aranżacjami dźwiękowymi. Jednak jedna lub dwie pętle sitaru byłyby mniejszym atutem. Niemniej jednak, to z pewnością jeden z najlepszych albumów obu Amerykanów”[7].
Listy tygodniowe
Kraj | Lista | Pozycja |
---|---|---|
Australia | Top 50 Albums | 46[15] |
Austria | austriancharts.at (Flandria) | 48[16] |
Belgia | Ultratop (Flandria) | 25[17] |
Belgia | Ultratop (Walonia) | 71[18] |
Francja | SNEP | 66[19] |
Niemcy | Offizielle Deutsche Charts | 50[20] |
Nowa Zelandia | ONZMC | 24[21] |
Stany Zjednoczone | Billboard 200 | 94[22] |
Stany Zjednoczone | Dance/Electronic Albums (Billboard) | 1[23] |
Stany Zjednoczone | Independent Albums (Billboard) | 6[24] |
Szwajcaria | Schweizer Hitparade | 79[25] |
Włochy | FIMI | 25[26] |
Sprzedaż
Według Nielsen SoundScan The Cosmic Game został sprzedany w liczbie 151 tysięcy kopii w Stanach Zjednoczonych[27].
Przypisy
- ↑ a b Thievery Corporation – The Cosmic Game. Discogs. [dostęp 2021-01-13]. (ang.).
- ↑ Discogs: Thievery Corporation – The Cosmic Game. Discogs. [dostęp 2021-01-13]. (ang.).
- ↑ a b c d Michael Paoletta. Thievery Corp. Goes 'Cosmic'. „Billboard”. Nr 6. 117, s. 27, luty 2005. New York: Billboard Publications. ISSN 0006-2510. [dostęp 2021-01-13]. (ang.).
- ↑ a b c David Jeffries: The Cosmic Game – Thievery Corporation. AllMusic. [dostęp 2021-01-13]. (ang.).
- ↑ Album of the Year: Thievery Corporation – The Cosmic Game. Album of the Year. [dostęp 2023-07-13]. (ang.).
- ↑ Metacritic: The Cosmic Game by Thievery Corporation. Metacritic. [dostęp 2021-01-13]. (ang.).
- ↑ a b Eberhard Dobler: Thievery Corporation – The Cosmic Game. laut.de. [dostęp 2023-08-30]. (niem.).
- ↑ a b Matthew Murphy: Thievery Corporation: The Cosmic Game. Pitchfork. [dostęp 2021-01-13]. (ang.).
- ↑ Dan Nishimoto: Thievery Corporation: The Cosmic Game. PopMatters. [dostęp 2023-07-13]. (ang.).
- ↑ The Cosmic Game. RYM. [dostęp 2021-01-13]. (ang.).
- ↑ a b Bill Werde: Thievery Corporation – Album Reviews – The Cosmic Game. Rolling Stone. [dostęp 2021-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-02)]. (ang.).
- ↑ Thievery Corporation – The Cosmic Game. Sputnikmusic. [dostęp 2021-01-13]. (ang.).
- ↑ Lisa Verrico: Thievery Corporation: The Cosmic Game. The Times. [dostęp 2021-02-10]. (ang.).
- ↑ Jack Smith: Thievery Corporation – The Cosmic Game – Review. BBC. [dostęp 2021-02-10]. (ang.).
- ↑ Australian Charts: Thievery Corporation - The Cosmic Game (album). australian-charts.com. [dostęp 2021-02-08]. (ang.).
- ↑ AustrianCharts: Thievery Corporation – The Cosmic Game. austriancharts.at. [dostęp 2021-02-08]. (niem.).
- ↑ Ultratop: Thievery Corporation – The Cosmic Game. www.ultratop.be. [dostęp 2021-02-08]. (niderl.).
- ↑ Ultratop: Thievery Corporation – The Cosmic Game. www.ultratop.be. [dostęp 2021-02-08]. (fr.).
- ↑ Les Charts: Thievery Corporation – The Cosmic Game (album). lescharts.com. [dostęp 2021-02-08]. (fr.).
- ↑ Offizielle Deutsche Charts: Thievery Corporation – The Cosmic Game. www.offiziellecharts.de. [dostęp 2021-02-08]. (niem.).
- ↑ New Zealand Charts: Thievery Corporation - The Cosmic Game (album). charts.nz. [dostęp 2021-02-08]. (ang.).
- ↑ Billboard: Chart History: Thievery Corporation. Billboard. [dostęp 2021-02-08]. (ang.).
- ↑ Billboard: Chart History: Thievery Corporation. Billboard. [dostęp 2021-02-08]. (ang.).
- ↑ Billboard: Chart History: Thievery Corporation. Billboard. [dostęp 2021-02-08]. (ang.).
- ↑ Schweizer Hitparade: Thievery Corporation – The Cosmic Game. swisscharts.com. [dostęp 2021-02-08]. (niem.).
- ↑ Italian Charts: Thievery Corporation – The Cosmic Game (album). italiancharts.com. [dostęp 2021-02-06]. (wł.).
- ↑ Billboard: Thievery Corporation Plots 'Retaliation'. www.billboard.com. [dostęp 2021-01-13]. (ang.).
- p
- d
- e
Albumy studyjne |
|
---|---|
Albumy koncertowe | |
Kompilacje |
|
Miksy didżejskie |
|
EP |
|
Single | |
Powiązane | |
Wytwórnie płytowe |
Strona internetowa