Tomasz Mościcki
![]() | Ten artykuł dotyczy historyka teatru i dziennikarza. Zobacz też: Tomasz Mościcki – aktor. |
![]() Tomasz Mościcki (2023) | |||
Data urodzenia | 1965 | ||
---|---|---|---|
Narodowość | polska | ||
Język | polski | ||
Alma Mater | Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie | ||
Dziedzina sztuki | fotografia artystyczna | ||
Nagrody | |||
II Nagroda Klio (2008) | |||
|
Tomasz Mościcki (ur. 1965) – polski krytyk teatralny, historyk teatru, dziennikarz Polskiego Radia oraz fotograf.
Życiorys
Absolwent Wydziału Wiedzy o Teatrze Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Doktor nauk humanistycznych. Od 1990 roku związany z Polskim Radiem (Program III (1990–1994), Polskie Radio BIS (1994–2004), Polskie Radio Program II (2004)), tworzył na tych antenach audycje poświęcone bieżącemu życiu teatralnemu, a także cykle dokumentalne wokół historii polskiego teatru i jego największych osobowości. Niezależnie od działalności antenowej od 1990 roku czynnie uprawia krytykę teatru współczesnego na łamach czasopism „Po prostu”, „Życie”, „Dziennik”, „ODRA”, „Foyer” i inne.
Jest także historykiem teatru, autorem książek poświęconych teatrom Warszawy. W 2008 roku opublikował monografię słynnego teatru Qui Pro Quo Kochana stara buda. Teatr Qui Pro Quo 1919–1931, nagrodzonej II nagrodą Klio. W 2009 roku ukazały się Teatr Warszawy 1939. Kronika, zaś roku 2012 opublikował Teatry Warszawy 1944–1945. Kronika, monumentalną monografię warszawskich scen ostatnich miesięcy II wojny światowej i pierwszego roku powojennego. Książkę nagrodzono Warszawską Premierą Literacką stycznia 2013 roku, a także Nagrodą Literacką m. st. Warszawy (2013), w tym samym roku przyznano mu także Nagrodę ZASP im. Leona Schillera.
Laureat nagrody dla „Teatralnej Książki Roku” (2017), przyznawanej przez Sekcję Krytyków Teatralnych Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego, w ramach Nagrody im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, za książkę Warszawskie sezony teatralne 1944–1949[1]. Za tę książkę był także nominowany do Nagrody Literackiej m. st. Warszawy (2017)[2][3]. Książka ta zdobyła także nagrodę Warszawskiej Premiery Literackiej stycznia 2017 roku. Wspólnie z Januszem Majcherkiem został laureatem Warszawskiej Premiery Literackiej (2018) za książkę Kryptonim „Dziady” Teatr Narodowy 1967–1968[4].
Od 1995 roku jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików, zaś w latach 1996–2005 był członkiem władz związku[5][6]. Oprócz tradycyjnej fotografii monochromatycznej oraz cyfrowej zajmuje się historycznymi procesami fotograficznymi (od 1992 roku specjalizuje się w technice gumy dwuchromianowej). Ma na swoim koncie wystawy w Polsce i za granicą. Jego prace znajdują się w zbiorach polskich (Muzeum w Kazimierzu, Biblioteka Narodowa), a także za granicą (Nikozja, Saloniki). Jego główną inspiracją jest fotografia krajobrazowa. Dużą część swojej twórczości poświęcił polskiemu prawosławiu, a od 2001 roku fotografuje także Świętą Górę Athos (Grecja).
Przypisy
- ↑ Warszawa. Nagrody Polskiego Ośrodka ITI [online], www.e-teatr.pl [dostęp 2018-02-09] .
- ↑ Teatr w Polsce - polski wortal teatralny [online], www.e-teatr.pl [dostęp 2018-02-09] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-05] .
- ↑ Warszawa. Ogłoszono nominacje do Nagrody Literackiej [online], www.e-teatr.pl [dostęp 2018-02-09] .
- ↑ Janusz Majcherek i Tomasz Mościcki, Warszawska Premiera Literacka w Klubie Księgarza, 30 stycznia - SKP, „SKP”, 23 stycznia 2018 [dostęp 2018-02-09] (pol.).
- ↑ TomaszT. Grzyb TomaszT., guma.art.pl [online], www.guma.art.pl [dostęp 2018-02-09] .
- ↑ MARIUSZM. HERMANOWICZ MARIUSZM., T. Moscicki - Swieta Gora [online], fototapeta.art.pl [dostęp 2018-02-09] .
- p
- d
- e
1984–1989 |
|
---|---|
1990–1999 |
|
2000–2009 |
|
2010–2019 |
|
2020–2029 |
|