Ulica Okólnik w Warszawie
Śródmieście Północne | |||||||||||||
![]() Ulica Okólnik przy ulicy Szczyglej | |||||||||||||
Państwo |
| ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Województwo | |||||||||||||
Miejscowość | Warszawa | ||||||||||||
Przebieg | |||||||||||||
| |||||||||||||
Położenie na mapie Warszawy ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |||||||||||||
![]() | |||||||||||||
|
Ulica Okólnik – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Przebieg
Ulica biegnie na brzegu skarpy wiślanej. Położona południkowo, łączy ulice Ordynacką i Szczyglą.
Historia
Ulica była częścią posiadłości rodziny Krasińskich. Została wytyczona w 1884[1].
Słowo „okólnik”, od którego wzięła swoją nazwę ulica, oznacza zagrodę lub podwórze dla zwierząt[2].
Zabudowa ulicy została częściowo zniszczona podczas powstania warszawskiego[3].
Ważniejsze obiekty
- Muzeum Fryderyka Chopina w Zamku Ostrogskich
- Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina
- Gmach Biblioteki Ordynacji Krasińskich
- Kamienica Ordynacka
Obiekty nieistniejące
Przypisy
- ↑ Stefan Kieniewicz: Warszawa w latach 1795–1914. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 202.
- ↑ Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 170. ISBN 978-83-62189-08-3.
- ↑ Włodzimierz Rosłoniec: Grupa „Krybar” Powiśle 1944. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1989, s. 189, 191. ISBN 83-211-1037-1.