Władysław Skrzyński
![]() | Ten artykuł dotyczy Władysława Skrzyńskiego. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku. |
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 21 kwietnia 1873 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 27 grudnia 1937 | ||
Poseł RP w Hiszpanii | |||
Okres | od 11 marca 1920 | ||
Poprzednik | Jerzy Tomaszewski (chargé d’affaires) | ||
Następca | |||
Poseł RP/Ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej | |||
Okres | od 31 sierpnia 1921 (od 27 listopada 1924 jako ambasador) | ||
Poprzednik | |||
Następca | Stanisław Janikowski (chargé d’affaires) | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Władysław Bolesław Ignacy Skrzyński h. Zaremba (ur. 21 kwietnia 1873 we Lwowie, zm. 27 grudnia 1937 w Rzymie) – polski dyplomata. Długoletni (1921–1937) poseł i ambasador II Rzeczypospolitej przy Stolicy Apostolskiej.
Życiorys
Był wnukiem Ignacego, posła do Sejmu Krajowego Galicyjskiego. Urodził się w ziemiańskiej rodzinie Zdzisława i Celiny Celestyny Seweryny z hr. Dunin-Borkowskich h. Łabędź (1853–1934). Miał brata Ignacego (ur. 1878), attaché w Ambasadzie Austro-Węgier przy Watykanie, i siostrę Marię (1881–1934)[1]. Ukończył Liceum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. Studiował prawo we Lwowie, Krakowie, Grazu i Monachium. W latach 1897–1899 był urzędnikiem Namiestnictwa w Grazu, następnie wstąpił do służby dyplomatycznej Austro-Węgier, pracował na placówkach w Hadze, Monachium, Brukseli i Bernie dochodząc do rangi radcy legacyjnego.
Po odzyskaniu niepodległości pracował w polskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od 11 kwietnia do 24 listopada 1919 był podsekretarzem stanu w MSZ. Od 11 marca 1920 do 31 sierpnia 1921 był posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym w Madrycie, od 31 sierpnia 1921 posłem przy Stolicy Apostolskiej, a od 27 listopada 1924 – po podniesieniu Poselstwa RP przy Watykanie do rangi ambasady – ambasadorem.
Jego żoną była Izabela da Silva de Santa Cruz (ur. 1880).
Zmarł w Rzymie podczas pełnienia obowiązków służbowych[2].
Ordery i odznaczenia
- Wielka Wstęga Orderu Odrodzenia Polski (7 lipca 1925)[3][4]
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[5]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[4]
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego (Stolica Apostolska)[4]
- Krzyż Wielki Orderu Piusa IX (Stolica Apostolska)[4]
- Oficer Orderu Legii Honorowej (Francja)[4]
- Kawaler Orderu Osmana (Turcja)[4][6]
- Krzyż Wojenny za Zasługi Cywilne II klasy (Austro-Węgry)[6]
- Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry)[6]
- Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (Austro-Węgry)[6]
- Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (Austro-Węgry)[6]
Przypisy
- ↑ Władysław Bolesław Ignacy Skrzyński h. Zaremba [online], Sejm-Wielki.pl [dostęp 2023-03-14] .
- ↑ Zmarł ambasador Skrzyński. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 293 z 28 grudnia 1937.
- ↑ M.P. z 1925 r. nr 154, poz. 690 „za zasługi, położone około zawarcia konkordatu ze Stolicą Apostolską”.
- ↑ a b c d e f Czy wiesz kto to jest?. Stanisław Łoza (red.). Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 672–673.
- ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 16.
- ↑ a b c d e Hof- und Staats-Handbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. Wiedeń: 1918, s. 380
Bibliografia
- Władysław Bolesław Ignacy Skrzyński h. Zaremba. sejm-wielki.pl. [dostęp 2017-05-03].
- Skrzyński Władysław [w:] Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M. Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd. BGW, ISBN 83-7066-569-1, s. 112.
- p
- d
- e
|