Włodzimierz Missiuro
![]() mjr dr Włodzimierz Missiuro (przed 1929) | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 10 grudnia 1892 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 11 kwietnia 1967 | ||
Przebieg służby | |||
Siły zbrojne |
| ||
Jednostki | 7 Batalion Sanitarny, | ||
Stanowiska | lekarz szkoły, wykładowca | ||
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa, | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Włodzimierz Jan Missiuro (ur. 10 grudnia 1892 w Witebsku, zm. 11 kwietnia 1967 w Warszawie) – podpułkownik lekarz doktor Wojska Polskiego, specjalista fizjologii, wykładowca akademicki.
Życiorys
Urodził się 10 grudnia 1892[1] w rodzinie Hipolita i Marii z Mieżunów. Uczęszczał do szkoły średniej w Witebsku. W 1915 ukończył Wydział lekarski Uniwersytetu w Saratowie[2] uzyskując tytuł doktora wszech nauk lekarskich. Specjalizował się w fizjologii. W latach 1915–1917 służył w wojsku rosyjskim, następnie w polskich oddziałach ochotniczych w Chinach i Armii Polskiej we Francji[2].
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia majora lekarza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[3][4][5]. W 1923, 1924 jako oficer nadetatowy 7 batalionu sanitarnego z Poznania, gdzie pełnił od listopada 1922 funkcję lekarza, a później także wykładowcy w Centralnej Wojskowej Szkole Gimnastyki i Sportów[6][7][8]. Jednocześnie pracował jako asystent w Studium Wychowania Fizycznego przy Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. W 1924 przebywał we Francji na studiach w Joinville-le-Pont, a w późniejszym czasie zachorował i odszedł do służby w Instytucie Badań Lotniczych (od maja 1925 został zastąpiony w CWSGIS przez kpt. dr. Alojzego Pawełka[9]. W 1928 został zastępcą kierownika Centrum Badań Lotniczo-Lekarskich[10][11]. W 1932 służył w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego w Warszawie[12]. Później awansowany do stopnia podpułkownika lekarza. Od 1933 do 1938 był wykładowcą Pracowni Fizjologicznej Wychowania i Sportu w Zakładzie Fizjologii Człowieka Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1931 do 1939 pełnił stanowisko kierownika Zakładu Fizjologii w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie[13]. W 1937 współorganizował Polskie Towarzystwo Medycyny Sportowej. Był członkiem Stowarzyszenia Mieszkaniowego Spółdzielczego Profesorów Uniwersytetu Warszawskiego.
Po wybuchu II wojny światowej 1939 podczas kampanii wrześniowej wziął udział w ewakuacji WCBLL. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 dzień później został aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w obozie jenieckim w Kozielsku od 1939 do 1940. Następnie przebywał w obozie w Pawliszczew Borze. Od 24 czerwca 1940 do 31 września 1941 był osadzony w obozie jenieckim NKWD w Griazowcu[14][15]. Na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 odzyskał wolność, po czym wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa.
Od 1942 do 1946 był profesorem Polskiego Wydziału Lekarskiego na Uniwersytecie w Edynburgu[16]. Po wojnie powrócił do Polski. W 1946 został profesorem Uniwersytetu Łódzkiego. Wkrótce został profesorem AWF w Warszawie, gdzie od 1946 do 1967 ponownie był kierownikiem Zakładu Fizjologii[13], a także od 1947 do 1950 sprawował stanowisko dziekana uczelni[17]. Od 1950 był także profesorem Akademii Medycznej w Warszawie. W 1951 został członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Był organizatorem i od 1953 kierownikiem Instytutu Naukowego Kultury Fizycznej. W 1962 został kierownikiem Zakładu Fizjologii Pracy Polskiej Akademii Nauk[18]. Jego asystentami w ZF AWF byli Eligiusz Preisler, Krystyna Nazar[19]. W listopadzie 1961 został wybrany pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Medycyny Sportowej[20].
Publikował prace naukowe z zakresu fizjologii sportu, lotnictwa i pracy. Od 1929 był redaktorem kwartalnika naukowego „Przegląd Fizjologii Ruchu”[2] oraz w latach 1929–1931, wspólnie z Gustawem Szulcem, redagował kwartalnik „Przegląd Sportowo-Lekarski” (czasopismo poświęcone fizjologii, patologii i higienie sportu, wychowania fizycznego i pracy)[21].
Dwukrotnie żonaty. W 1922 ożenił się z Ludmiłą z Grzelichowskich (ur. 1901). Drugą żoną, poślubioną w 1947, była Janina z Etelów (1918–2013)[2][22][23].
Zmarł 11 kwietnia 1967 w Warszawie[24], pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C2-4-1)[23].
Publikacje
- Laboratorium fizjologiczne na usługach wychowania fizycznego i sportu[25]
- „Przegląd Sportowo-Lekarski” (wydania z lat 1929–1931)
- Psychotechnika w lotnictwie (1928, współautor: Bohdan Zawadzki)
- Studium przemiany oddechowej podczas intensywnej pracy (1930, współautor: Gustaw Szulc)
- Wpływ anoksemii wytwarzanej przy oddychaniu w systemie zamkniętym na przemianę oddechowa i krążenie u człowieka (1932)
- Fizjologia pracy. Podstawy teoretyczne (1936)
- Laboratoria Akademii Wychowania Fizycznego ośrodkiem badania pracy i wydajności ludzkiej (1948)
- Znaczenie twórczości Pałowa dla wiedzy o czynności mózgu. W 100-letnią rocznicę urodzin I. P. Pawłowa (1949)
- Zarys fizjologii pracy (1965)
- Who's who in physical culture. List of institutions, research centres, schools, persons and periodicals in sports and physical education (1967, współautor: Zygmunt Majewski)
- Znużenie. O fizjologicznych podstawach racjonalizacji pracy (1947)
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Walecznych[2]
- Medal Niepodległości (20 lipca 1932)[26]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[2]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[2]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955)[27]
Przypisy
- ↑ W 1935 dokonano zmiany imienia z Włodzimierz na Włodzimierz Jan oraz sprostowano datę urodzenia z 28 listopada 1892 na 10 grudnia 1892. Stwierdzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 8, s. 62, 1 czerwca 1935. Podawano także inne daty urodzenia: 28 marca - Lista jeńców z obozu w Griazowcu, 28 listopada - Rocznik Oficerski 1928, 1932 oraz 28 grudnia - Muzeum Wojska Polskiego.
- ↑ a b c d e f g Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 494. [dostęp 2024-05-28].
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1200.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1081.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 728.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1163, 1514.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1056, 1376.
- ↑ Pawełek. CWSzGiS 1929 ↓, s. 11, 12, 17, 20, 21.
- ↑ Pawełek. CWSzGiS 1929 ↓, s. 17, 29, 39, 42.
- ↑ Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 4 z 20 lutego 1928 r., s. 37.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 711.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 829.
- ↑ a b Historia Zakładu Fizjologii. arch.awf.edu.pl. [dostęp 2016-04-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-17)].
- ↑ Jerzy Turski: Lista jeńców z obozu w Griazowcu. W: Zdzisław Peszkowski: Wspomnienia jeńca z Kozielska. Warszawa: Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1989, s. 73. ISBN 83-85015-66-3.
- ↑ Lista jeńców Kampanii Wrześniowej 1939, umieszczonych w obozie w Griazowcu. raportnowaka.pl. s. 22. [dostęp 2016-04-20].
- ↑ Profesorowie i wykładowcy Polskiego Wydziału Lekarskiego w Edynburgu (1941–1949). oil.org.pl. [dostęp 2016-04-20].
- ↑ Poczet rektorów. awf.edu.pl. [dostęp 2016-04-20].
- ↑ Historia Instytutu. imdik.pan.pl. [dostęp 2016-04-20].
- ↑ Rok 2010 – Prof. Krystyna Nazar. awf.wroc.pl. [dostęp 2016-04-20].
- ↑ PTMS - Historia [online], PTMS - Historia [dostęp 2024-05-28] (pol.).
- ↑ „Przegląd Sportowo-Lekarski” Rok I, Nr 3-4, Warszawa 1929 [dostęp 2024-05-28].
- ↑ Włodzimierz Jan Missiuro M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-05-28].
- ↑ a b Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2024-05-28] .
- ↑ Lista pochowanych. Włodzimierz Missiuro. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-07-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-18)].
- ↑ Pawełek. CWSzGiS 1929 ↓, s. 40.
- ↑ M.P. z 1932 r. nr 167, poz. 198 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 99, poz. 1387 - Uchwała Rady Państwa z 13 stycznia 1955 r. nr 0/114 - na wniosek Ministra Zdrowia.
Bibliografia
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Alojzy Pawełek: Centralna Wojskowa Szkoła Gimnastyki i Sportów w Poznaniu 1921–1929. Poznań: Główna Księgarnia Wojskowa, 1929.
- Missiuro Włodzimierz Jan, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2016-04-20] .
- Missiuro Włodzimierz Jan, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2016-04-20] .
- Włodzimierz Missiuro – publikacje w bazie WorldCat. worldcat.org. [dostęp 2016-04-20].
- PWN: 3942024