Walerij Stolarow
Data i miejsce urodzenia | 18 stycznia 1971 | |||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub | MS St. Petersburg | |||||||||||||||||||||
Wzrost | 171 cm | |||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ | 14 grudnia 1991, Štrbské Pleso (53. miejsce - Gundersen) | |||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | 4 grudnia 1993, Saalfelden | |||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||
|
Walerij Wiktorowicz Stolarow (ros. Валерий Викторович Столяров, ur. 18 stycznia 1971 w miejscowości Gruzino) – rosyjski narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, reprezentant ZSRR i Rosji, brązowy medalista olimpijski oraz brązowy medalista mistrzostw świata i mistrzostw świata juniorów.
Kariera
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Walerij Stolarow pojawił się w marcu 1991 roku podczas mistrzostw świata juniorów w Reit im Winkl, gdzie wspólnie z kolegami wywalczył brązowy medal w zawodach drużynowych. Już 14 grudnia 1991 roku zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując w Štrbskim Plesie 53. miejsce w zawodach metodą Gundersena. W sezonie 1991/1992 wystartował jeszcze cztery razy, ale także nie zdobył punktów i nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W lutym 1992 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji był jedenasty w sztafecie, a indywidualnie zajął 33. miejsce. W kolejnym sezonie wystąpił tylko raz - 8 stycznia 1993 roku w niemieckim Schonach zajął 43. miejsce w Gundersenie.
Pierwsze pucharowe punkty Stolarow wywalczył 4 grudnia 1993 roku w Saalfelden am Steinernen Meer zajmując 38. miejsce w Gundersenie (od sezonu 1993/1994 do sezonu 2001/2002 obowiązywała inna punktacja Pucharu Świata). W sezonie 1993/1994 wystartował jeszcze sześciokrotnie, za każdym razem punktując. Najlepszy wynik osiągnął 22 stycznia 1994 roku w Trondheim, gdzie był osiemnasty w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie 35. miejsce. W tym samym roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie indywidualnie zajął 43. pozycję, a w sztafecie był dwunasty. W sezonie 1994/1995 wystąpił tylko raz, 10 grudnia 1994 roku w Štrbskim Plesie zajął 40. miejsce. Z dorobkiem 5 punktów zajął 63. miejsce w klasyfikacji generalnej. Nie wystąpił na mistrzostwach świata w Thunder Bay.
Od sezonu 1994/1995 Rosjanin startował także w zawodach Pucharu Świata B (obecnie Puchar Kontynentalny), w których odnosił większe sukcesy. W sezonie 1995/1996 po raz pierwszy stanął na podium zawodów tego cyklu, zajmując 10 lutego 1996 roku w Schonach drugie miejsce w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej był dziewiętnasty. Nie wystartował w tym czasie w żadnych zawodach Pucharu Świata. Do rywalizacji na najwyższym szczeblu wrócił w sezonie 1996/1997, który zakończył na dziewiątej pozycji. Czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, jednak na podium nie stanął. Najlepsze wyniki osiągnął 5 stycznia w Schonach i 14 stycznia w Predazzo, gdzie był szósty. Na mistrzostwach świata w Trondheim w marcu 1997 roku był dziesiąty w sztafecie, a indywidualnie zajął 28. miejsce. W sezonie 1996/1997 Pucharu Świata B był siedemnasty. Trzykrotnie stawał na podium, przy czym 6 grudnia 1996 roku w Rovaniemi zwyciężył.
Największy indywidualny sukces w swojej karierze Stolarow odniósł podczas igrzysk olimpijskich w Nagano w 1998 roku. Po konkursie skoków zajmował drugie miejsce, tracąc do prowadzącego Bjarte Engena Vika z Norwegii 36 sekund. Na trasie biegu wyprzedzić go zdołał tylko Fin Samppa Lajunen i Rosjanin zdobył brązowy medal. Na mecie Fin był lepszy od Walerija o zaledwie 0,7 sekundy. Do dziś jest to jedyny medal olimpijski w kombinacji norweskiej wywalczony przez reprezentanta Rosji. W sztafecie wraz z kolegami uplasował się na ósmej pozycji po skokach, tracąc jeszcze jedno miejsce w biegu. W klasyfikacji generalnej sezonu 1997/1998 Pucharu Świata zajął 45. miejsce, ani razu nie zajmując miejsca w czołowej dziesiątce.
Ostatni sukces osiągnął podczas mistrzostw świata w Ramsau w 1999 roku, gdzie wspólnie z Nikołajem Parfionowem, Aleksiejem Fadiejewem i Dmitrijem Sinicynem wywalczył brązowy medal w sztafecie. W startach indywidualnych był siedemnasty w Gundersenie oraz trzydziesty w sprincie. W rywalizacji pucharowej w sezonie 1998/1999 zajął 49. pozycję. W konkursach nie plasował się wyżej niż w trzeciej dziesiątce. W Pucharze Świata Stolraw startował także w sezonie 1999/2000, ale osiągnął wyniki jeszcze słabsze niż w poprzednim sezonie. Od tej pory startował tylko w Pucharze Świata B, gdzie jeszcze raz stanął na podium 11 grudnia 1999 roku w fińskim Taivalkoski zajmując trzecie miejsce w sprincie. Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były mistrzostwa świata w Lahti w 2001 roku, gdzie indywidualnie zajmował miejsca w czwartej dziesiątce, a w sztafecie był szósty. W 2002 roku zakończył karierę.
Osiągnięcia
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
33. | 12 lutego | 1992 | ![]() | Gundersen K-90/15 km | 44:28,1 | +7:22,1 | ![]() |
11. | 24 lutego | 1992 | ![]() | Sztafeta K-90/3x10 km[1] | 1:23:36,6 | +14:20,7 | ![]() |
43. | 19 lutego | 1994 | ![]() | Gundersen K-90/15 km | 39:07,9 | +10:46,3 | ![]() |
12. | 24 lutego | 1994 | ![]() | Sztafeta K-90/3x10 km[2] | 1:22:51,8 | +27:03,2 | ![]() |
3.![]() | 14 lutego | 1998 | ![]() | Gundersen K-90/15 km | 41:21,1 | +28,2 | ![]() |
9. | 20 lutego | 1998 | ![]() | Sztafeta K-90/4x5 km[3] | 54:11,5 | +4:22,7 | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
28. | 22 lutego | 1997 | ![]() | Gundersen K-90/15 km | 43:43,1 | +5:26,3 | ![]() |
10. | 23 lutego | 1997 | ![]() | Sztafeta K-90/4x5 km[4] | 52:18,0 | +4:52,1 | ![]() |
17. | 20 lutego | 1999 | ![]() | Gundersen K-90/15 km | 37:04,8 | +4:29,0 | ![]() |
3.![]() | 25 lutego | 1999 | ![]() | Sztafeta K-90/4x5 km[5] | 49:34,2 | +1:53,2 | ![]() |
30. | 27 lutego | 1999 | ![]() | Sprint K-90/7,5 km | 17:48,4 | +2:28,3 | ![]() |
34. | 15 lutego | 2001 | ![]() | Gundersen K-90/15 km | 39:26,7 | ? | ![]() |
6. | 20 lutego | 2001 | ![]() | Sztafeta K-90/4x5 km[6] | 48:54,1 | +2:52,0 | ![]() |
38. | 24 lutego | 2001 | ![]() | Sprint K-116/7,5 km | 19:40,3 | ? | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
3.![]() | 9 marca | 1991 | ![]() | Sztafeta K-90/3x5 km[7] | ? | - | - |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1993/1994: 35.
- sezon 1994/1995: 63.
- sezon 1996/1997: 9.
- sezon 1997/1998: 45.
- sezon 1998/1999: 49.
- sezon 1999/2000: 46.
Miejsca na podium chronologicznie
Stolarow nigdy nie stał na podium zawodów Pucharu Świata.
Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1994/1995: 71.
- sezon 1995/1996: 19.
- sezon 1998/1999: 17.
- sezon 2000/2001: 38.
- sezon 2001/2002: 38.
Miejsca na podium chronologicznie
Nr | Data | Miejscowość | Konkurencja | Pozycja | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|
1. | 10 lutego 1996 | ![]() | Gundersen K90/15 km | 2. | ![]() |
2. | 30 listopada 1996 | ![]() | Gundersen K90/15 km | 2. | ![]() |
3. | 14 grudnia 1996 | ![]() | Gundersen K90/15 km | 2. | ![]() |
4. | 18 grudnia 1996 | ![]() | Gundersen K90/15 km | 1. | - |
5. | 11 grudnia 1999 | ![]() | Sprint K90/7.5 km | 3. | ![]() |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
- 2001: 56.
Miejsca na podium chronologicznie
Stolarow nigdy nie stał na podium zawodów LGP.
Linki zewnętrzne
- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na sports-reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-21)]. (ang.)
Przypisy
- ↑ Skład drużyny: Andriej Dundukow, Siergiej Szwagirew, Walerij Stolarow
- ↑ Skład drużyny: Walerij Kobielew, Walerij Stolarow, Stanisław Dubrowskij
- ↑ Skład drużyny: Władimir Łysienin, Walerij Stolarow, Aleksiej Fadiejew, Dmitrij Sinicyn
- ↑ Skład drużyny: Dienis Tyszagin, Nikołaj Parfionow, Aleksiej Barannikow, Walerij Stolarow
- ↑ Skład drużyny: Nikołaj Parfionow, Aleksiej Fadiejew, Walerij Stolarow, Dmitrij Sinicyn
- ↑ Skład drużyny: Aleksiej Fadiejew, Aleksiej Barannikow, Walerij Stolarow, Dienis Tyszagin
- ↑ Skład drużyny: Aleksandr Głuchow, Walerij Stolarow, Aleksiej Gaczukow