Wiktor Olijnyk
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko | Wiktor Borysowycz Olijnyk | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 30 sierpnia 1960 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 182 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | pomocnik/napastnik | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Wiktor Borysowycz Olijnyk, ukr. Віктор Борисович Олійник, ros. Виктор Борисович Олейник, Wiktor Borisowicz Olejnik (ur. 30 sierpnia 1960 w miasteczku Kelmieńce, w obwodzie czerniowieckim, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika lub napastnika, trener piłkarski.
Kariera piłkarska
W 1981 rozpoczął karierę piłkarską w klubie Frunzeneć Sumy. Pierwszy trener O.H. Putiewski. Przed sezonem w 1982 roku dołączył do Bukowyny Czerniowce, z którą w tym samym roku wygrał ukraińską strefę drugiej ligi. Od 1985 do 1986 grał w pierwszoligowym Metałurhu Zaporoże, chociaż miał ofertę od wyższoligowego Metalista Charków. W 1987 powrócił do Bukowyny, a w następnym sezonie został najlepszym strzelcem zespołu (24 goli) i pomógł klubowi wygrać ukraińską strefę drugiej ligi, ale w turnieju finałowym nie dostał się do pierwszej ligi. Następnie Bukowyna Czerniowce ze znanym trenerem Juchymem Szkolnykowym zajęła 2. miejsce w ukraińskiej strefie. Przed rozpoczęciem sezonu 1990 skutecznym strzelcem zainteresowali się drugoligowe Karpaty Lwów, ale ze względu na sytuację rodzinną (w Czerniowcach rósł jego 2-letni syn, przyszły piłkarz Denys) rozegrał w lwowskiej drużynie tylko 5 gier. Potem występował w zagranicznych klubach - w polskiej Cracoviy i bułgarskim FK Chaskowo. Przed i po graniem w nich wracał ciągle do Bukowyny. Latem 1994 przeszedł do klubu Zirka-NIBAS Kirowohrad, a po roku ponownie wyjechał za granicę, tym razem do mołdawskiego Nistru Otaci. Na początku 1996 po raz kolejny wrócił do Bukowyny Czerniowce, w której zakończył karierę piłkarza w roku 1999[1].
Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery piłkarza rozpoczął pracę szkoleniowca. Najpierw pracował w sztabie szkoleniowym klubu Bukowyna Czerniowce jako asystent trenera[2], a 2010 do 15 października 2013 obejmował stanowisko dyrektora sportowego[3]. Obecnie pracuje jako dyrektor generalny klubu[4].
Sukcesy i odznaczenia
Sukcesy piłkarskie
- Bukowyna Czerniowce
- mistrz Ukraińskiej SRR: 1982, 1988
- wicemistrz Ukraińskiej SRR: 1989
Sukcesy indywidualne
- król strzelców Bukowyny Czerniowce: 24 goli (1988)
Przypisy
- ↑ Виктор Олейник: «Хочу, чтобы мой сын достиг больше, чем я» (Динамоманія, 25.07.2006)
- ↑ Віктор Олійник: Був чемпіоном області зі стрибків у висоту, але футбол взяв гору | SportBuk.com
- ↑ Віктор Олійник залишив "Буковину" - UA-Футбол
- ↑ Віктор Олійник: «У «Буковині» грають одразу сім вихованців місцевого футболу» | ФСК "Буковина" | Офіційний сайт
Bibliografia
- Wiktor Olijnyk w bazie Ukraińskiego Związku Piłki Nożnej (ukr.)
- Wiktor Olijnyk w bazie FBref.com (port. • ang. • fr. • wł. • niem. • hiszp.)
- Wiktor Olijnyk w bazie Allplayers.in.ua (ukr.)
- Wiktor Olijnyk w bazie Football Facts (ros.)