Wojewódzki Szpital Dziecięcy im. Józefa Brudzińskiego w Bydgoszczy
![]() | |||
Data założenia | 1880 | ||
---|---|---|---|
Typ szpitala | dziecięcy | ||
Państwo |
| ||
Adres | ul. Chodkiewicza 44 | ||
Dyrektor | mgr Edward Hartwich | ||
Łóżka szpitalne | 216 | ||
Położenie na mapie Bydgoszczy ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/eb/Bdg_Szpital_Dzieciecy_1_4-2015.jpg/240px-Bdg_Szpital_Dzieciecy_1_4-2015.jpg)
Wojewódzki Szpital Dziecięcy im. Józefa Brudzińskiego – szpital dziecięcy w Bydgoszczy przy ul. Chodkiewicza 44, w dzielnicy Bielawy.
Charakterystyka
Szpital świadczy usługi medyczne w zakresie specjalistycznym i ogólno-pediatrycznym. Składa się z kilku połączonych budynków. Jeden z nich mieści m.in. oddziały: anestezjologii i intensywnej terapii, patologii noworodka i 4 sale operacyjne, a drugi oddziały: pediatryczny, chorób płuc i alergologii, endokrynologiczny i diabetologiczny oraz neurologiczny[1]. W szpitalu znajduje się 216 łóżek dla pacjentów i dodatkowo 60 łóżek dla matek. Przed rozbudową w latach 2011–2014 hospitalizowano rocznie ok. 10 tys. pacjentów[1].
Organem tworzącym dla szpitala jest samorząd województwa kujawsko-pomorskiego.
Historia
Pierwsze budynki szpitala wzniesiono w 1880 roku na terenie podmiejskiej gminy Bielawy. Był to Szpital Powiatowy i Przytułek dla Nieuleczalnie Chorych, w którym pracowały siostry diakonisy wyznania ewangelickiego[2]. Organem założycielskim był starosta powiatu bydgoskiego[3]. Budynki postawiono w dwuhektarowym parku. Po kilku latach utworzono oddziały: chirurgiczny i wewnętrzny, a w 1890 r. dwa nowe budynki[3]. W 1905 r. zlikwidowano przytułek dla starców, pozostawiając 60-łóżkowy szpital powiatowy. W latach 1914–1918 pełnił rolę lazaretu dla rannych żołnierzy niemieckich[3].
W okresie międzywojennym szpital nadal podlegał starostwu powiatowemu i leczył pacjentów głównie spoza Bydgoszczy. W 1930 r. na oddziałach: chirurgii, chorób wewnętrznych, zakaźnym i ocznym szpital dysponował 120 łóżkami[2]. W 1923 r. pobudowano osobną kaplicę, a w 1933 r. dokonano gruntownej modernizacji szpitala. Rozbudowany według projektu inż. Kossowskiego i kosztem 300 tys. obiekt ze 120 łóżkami dla chorych otwarto 30 grudnia 1933. W 1938 r. powiat sprzedał szpital miastu Bydgoszczy, które przekształciło go w oddział nowo zbudowanego Szpitala Miejskiego na Skrzetusku z oddziałami: wewnętrznym i chorób płuc[3].
W czasie okupacji Niemcy przekształcili placówkę w Miejski Szpital Dziecięcy z oddziałami: zakaźnym, laryngologicznym, okulistycznym i ortopedycznym[2]. Po wyzwoleniu utrzymała się jego rola jako szpitala dziecięcego.
W 1953 r. przemianowano go na Wojewódzki Szpital Dziecięcy im. Józefa Brudzińskiego. Zapewniał on opiekę stacjonarną, specjalistyczną i ambulatoryjną dla dzieci i młodzieży w Bydgoszczy i województwie bydgoskim. W latach 50. XX w. dysponował 220 łóżkami[3]. Od 1958 r. dyrekcja podejmowała próby rozbudowy szpitala. W 1964 r. powstał nowy budynek laboratorium i hotel dla pielęgniarek[3]. W 1980 r., gdy rozpoczęto rozbudowę Szpitala im. Antoniego Jurasza, do szpitala dziecięcego przeniesiono Katedrę i Klinikę Chorób Dzieci Akademii Medycznej w Bydgoszczy, która pozostała tu jeszcze po 1989 r.
W latach 90. XX w. szpital posiadał 10 oddziałów, w tym dwa oddziały Katedry i Kliniki Pediatrii, Hematologii i Onkologii oraz w placówkach specjalistycznych lecznictwa ambulatoryjnego. W 1999 r. przeszedł pod jurysdykcję samorządu województwa kujawsko-pomorskiego. W latach 2011–2014 dokonano znacznej przebudowy szpitala, burząc dotychczasowe budynki i wznosząc nowe od podstaw[1].
Nazwy
- 1880–1905 – Szpital Powiatowy i Przytułek dla Nieuleczalnie Chorych
- 1905–1938 – Szpital Powiatowy w Bydgoszczy
- 1938–1940 – Szpital Miejski (oddział)
- 1940–1945 – Städtisches Kinderkrankenhaus
- 1945–1953 – Miejski Szpital Dziecięcy
- od 1953 – Wojewódzki Szpital Dziecięcy im. J. Brudzińskiego w Bydgoszczy
Struktura organizacyjna
Oddziały
- Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii Dziecięcej
- Oddział Pediatrii, Pneumonologii i Alergologii z Pododdziałem Niemowlęcym
- Oddział Pediatrii, Kardiologii
- Oddział Patologii Noworodka
- Oddział Otolaryngologii, Audiologii i Foniatrii Dziecięcej
- Oddział Neurochirurgii Dziecięcej
- Oddział Pediatrii, Endokrynologii i Diabetologii
- Oddział Neurologii Dziecięcej
- Oddział Chirurgii Dziecięcej
- Oddział Pediatrii, Hematologii, Onkologii i Reumatologii
- Ośrodek Rehabilitacji Dziennej
Poradnie
- Specjalistyczne
- Poradnia Alergologiczna
- Poradnia Audiologiczna
- Poradnia Chirurgii Dziecięcej
- Poradnia Chorób Metabolicznych
- Poradnia Diabetologiczna
- Poradnia Dermatologiczna
- Poradnia Endokrynologiczna
- Poradnia Foniatryczna
- Poradnia Ginekologiczna dla Dziewcząt
- Poradnia Hematologii i Onkologii Dzieci i Młodzieży
- Poradnia Kardiologiczna
- Poradnia Logopedyczna
- Poradnia Mukowiscydozy
- Poradnia Nadciśnienia Tętniczego
- Poradnia Nefrologiczna
- Poradnia Neurologiczna
- Poradnia Otolaryngologiczna
- Poradnia Pneumonologiczna
- Poradnia Reumatologiczna
- Poradnia Urologii Dziecięcej
- Diagnostyczne
- Pracownia Diagnostyki Nieinwazyjnej Układu Krążenia
- Pracownia Densytometrii
- Pracownia Rentgenodiagnostyki i Ultrasonografii
- Pracownia Tomografii Komputerowej
- Pracownia Rezonansu Magnetycznego
- Pracownia Antropometryczna
- Pracownia Elektroencefalografii (EEG) i Elektromiografii (EMG)
- Zakład Diagnostyki Laboratoryjnej
- Laboratorium Mikrobiologiczne
Patron
Patronem szpitala od stycznia 1953 roku jest dr Józef Brudziński (1874–1917) – lekarz, pediatra i neurolog, działacz społeczny i polityczny, założyciel, profesor i rektor Uniwersytetu Warszawskiego. Opisał szereg objawów zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (objawy Brudzińskiego). Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego i „Przeglądu Pediatrycznego”.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c Oceniamy szpitale w regionie. Artykuł Gazety Pomorskiej z 1 marca 2014 roku
- ↑ a b c Encyklopedia Bydgoszczy, t. 5. Medycyna. praca zbiorowa pod red. Włodzimierza Jastrzębskiego. Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy. Bydgoszcz 2011. ISBN 978-83-926423-3-6, s. 134
- ↑ a b c d e f Boguszyński Mieczysław: Od warsztatu balwierskiego do szpitala klinicznego. Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy. Bydgoszcz 2008. ISBN 978-83-926423-0-5
- p
- d
- e
|