Wyższa Szkoła Oficerska im. Józefa Bema
![]() Biuro przepustek, widok współczesny | |
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Sformowanie | 1994 |
Rozformowanie | 2002 |
Patron | |
Tradycje | |
Rodowód | |
Organizacja | |
Dyslokacja | Toruń |
Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe |
Rodzaj wojsk | wojska rakietowe i artylerii |
Wyższa Szkoła Oficerska im. Józefa Bema (WSO im. J. Bema) – uczelnia Sił Zbrojnych RP tzw. „Osą” w Toruniu.
Formowanie i zmiany organizacyjne
Osobny artykuł: Koszary przy ul. Sobieskiego w Toruniu.
Na mocy Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 czerwca 1994 w sprawie zniesienia dotychczasowych wyższych szkół oficerskich oraz utworzenia wyższych szkół oficerskich[1] Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Rakietowych i Artylerii została przekształcona w Wyższą Szkołę Oficerską im. gen. Józefa Bema. Do głównych zadań realizowanych przez uczelnię należało: prowadzenie 4-letnich studiów licencjackich na kierunku zarządzanie i dowodzenie oraz prowadzenie badań naukowych w dziedzinie nauk wojskowych i technicznych.
W październiku 2002 w miejsce szkoły utworzono Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia, które szkoliło kadry podoficerskie. Kształcenie oficerów dla potrzeb wojsk rakietowych i artylerii przejęła Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych we Wrocławiu[2].
Struktura organizacyjna (1994)
- Komenda
- Oddział Kształcenia
- Wydział Personalny
- Wydział Naukowo-Badawczy
- Wydział Wojsk Rakietowych i Artylerii
- Zakład Dydaktyki
- Zakład Wychowania Fizycznego
- Studium Języków Obcych
- Biblioteka Naukowa
- pododdziały szkolne
- pododdziały zabezpieczenia
Komendanci (rektorzy)
- gen. bryg. Andrzej Piotrowski
Promocje
W Wyższej Szkole Oficerskiej im. gen. Józefa Bema odbyło się łącznie 8 promocji na pierwszy stopień oficerski. Promowano w sumie 689 podporuczników[3]:
Nr promocji | Data | Prymus | Promujący | Liczba promowanych |
---|---|---|---|---|
1/62 | 17.06.1995 | Mirosław Kędzierski | gen. bryg. Czesław Borowski | 107 |
2/63 | 22.06.1996 | Tomasz Gockowski | gen. dyw. Ryszard Muszyński | 117 |
3/64 | 20.06.1997 | Jan Kulasa | gen. dyw. Tadeusz Bazydło | 134 |
4/65 | 27.06.1998 | Tomasz Kacała | gen. bryg. Aleksander Poniewierka | 77 |
5/66 | 26.06.1999 | Andrzej Lis | gen. dyw. Józef Flis | 65 |
6/67 | 24.06.2000 | Edward Chyła | gen. dyw. Tadeusz Bazydło | 62 |
7/68 | 30.06.2001 | Piotr Pomazany | gen. dyw. Leszek Chyła | 75 |
8/69 | 29.06.2002 | Dariusz Markiewicz | gen. dyw. Mieczysław Cieniuch | 72 |
Tradycje WSO
Wyższa Szkoła Oficerska im. gen. Józefa Bema w Toruniu, jest jedną z najstarszych uczelni wojskowych w Polsce. Jej początki sięgają pierwszych lat II Rzeczypospolitej. Została powołana 1 czerwca 1923, na mocy decyzji Szefa Sztabu Generalnego marszałka Józefa Piłsudskiego, pod nazwą Oficerska Szkoła Artylerii. W Toruniu uczelnia funkcjonowała do września 1939 roku. W latach 1923–1939 w Oficerskiej Szkole Artylerii (od 9.08.1928 w Szkole Podchorążych Artylerii) wykształcono 2184 absolwentów.
Na podstawie rozkazu Naczelnego Dowódcy WP z dnia 15 marca 1945 utworzono w Toruniu Oficerską Szkołę Artylerii nr 2. Do jej sformowania skierowano latem 1945 znaczną część kadry i podchorążych z OSA nr 1 w Chełmie. Inauguracja roku szkolnego w OSA nr 2 odbyła się 1 września 1945. W okresie od jesieni 1945 do wiosny 1946 OSA nr 1 działała w Olsztynie. Rozwiązano ją rozkazem Naczelnego Dowódcy WP z 18 stycznia 1946, a część kadry i podchorążych włączono w skład OSA nr 2 w Toruniu, którą przemianowano na Oficerską Szkołę Artylerii.
12 października 1954 Oficerskiej Szkole Artylerii w Toruniu nadano imię generała Józefa Bema. Rozkazem Ministra Obrony Narodowej z 21 lipca 1965 przemianowano uczelnię toruńską na Oficerską Szkołę Wojsk Rakietowych i Artylerii. Na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 marca 1967, Oficerska Szkoła Wojsk Rakietowych i Artylerii otrzymała status wyższej uczelni zawodowej.
Przypisy
- ↑ Dz.U. 1994 nr 71 poz. 311.
- ↑ Dz.U. 2002 nr 1 poz. 4.
- ↑ Piotrowski i Giętkowski 2007 ↓, s. 192.
Bibliografia
- Andrzej Piotrowski, Mirosław Giętkowski (red.): 90-lecie utworzenia Oficerskiej Szkoły Artylerii. Toruń: 2013. ISBN 978-83-931251-8-0.
- Stanisław Rutkowski, Zarys dziejów polskiego szkolnictwa wojskowego, Wydawnictwo MON, Warszawa 1970.
- Zenon Słomczyński (red.), Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Rakietowych i Artylerii im. gen. Józefa Bema. Zarys historii, Wyd. MON, Warszawa 1974.
Zobacz też
- p
- d
- e
Uniwersytet | |
---|---|
Teologiczne |
|
Artystyczne | |
Wojskowe | |
Medyczne | |
Niepubliczne | |
Ośrodki zamiejscowe |
|
Zlikwidowane |
|
Inne |
|