Yuka Ebihara
![]() Fot. Piotr Leczkowski, 2018 | |||
Data i miejsce urodzenia | 22 października 1986 | ||
---|---|---|---|
Zawód, zajęcie | Artystka baletu | ||
Miejsce zamieszkania | Warszawa | ||
Narodowość | japońska | ||
Edukacja | Dance Academy, Pekin; Iwata Ballet School, Jokohama; Goh Ballet Academy, Vancouver | ||
Stanowisko | Pierwsza tancerka Polskiego Baletu Narodowego | ||
Pracodawca | Teatr Wielki – Opera Narodowa | ||
Rodzice | Hiroaki i Hiromi | ||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
Yuka Ebihara (jap. 海老原 由佳 Ebihara Yuka; ur. 22 października 1986 roku w Tokio) – japońska tancerka warszawskiej sceny baletowej. Od września 2011 roku związana z Teatrem Wielkim – Operą Narodową, od września 2013 roku jako pierwsza solistka, a od stycznia 2020 pierwsza tancerka Polskiego Baletu Narodowego.
Kariera artystyczna[1]
Wcześniejsze lata
Naukę tańca rozpoczęła siódmym roku życia w Pekinie, gdzie pracował czasowo jej ojciec, więc przebywała tam z rodziną[2]. Od 1997 roku kontynuowała naukę w Iwata Ballet School w Jokohamie, a od 2005 roku w kanadyjskiej Goh Ballet Academy w Vancouver. Zaraz po jej ukończeniu, w 2008 roku została tam solistką młodzieżowego zespołu Goh Ballet Youth Company[3]. Po roku zaczęła poszukiwać swojego miejsca na scenie baletowej wędrując po świecie. Najpierw związała się z Norweskim Baletem Narodowym[4] w Oslo (2008–2009), występowała gościnnie jako pierwsza solistka z zespołem objazdowym Vienna Festival Ballet(inne języki) w Wielkiej Brytanii (2008), była solistką Compagnie Mezzo Ballet we Francji (2009), tańczyła krótko z Suzanne Farrell Ballet(inne języki) w Stanach Zjednoczonych (2009) i przez dwa sezony była solistką baletu Chorwackiego Teatru Narodowego w Zagrzebiu (2009–2011). Tam dowiedziała się, że w Warszawie poszukują tancerzy w utworzonym niedawno Polskim Balecie Narodowym pod dyrekcją Krzysztofa Pastora.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/09/Yuka_Ebihara_portrait.jpg/220px-Yuka_Ebihara_portrait.jpg)
W Polsce
W 2011 wystartowała w międzynarodowym przeglądzie (w tzw. audycji) chętnych tancerzy do pracy w Polskim Balecie Narodowym i została przyjęta. Rozpoczynała tu jako tancerka zespołu baletowego, by następnie w krótkim czasie awansować na kolejne szczeble zawodowe. W 2012 była już koryfejką, zaś w 2013 awansowała dwukrotnie – w styczniu na stanowisko solistki, a we wrześniu została pierwszą solistką. Osiągając najwyższą pozycję w strukturze artystycznej zespołu miała już w dorobku kilka czołowych partii w repertuarze Polskiego Baletu Narodowego. W 2014 została uznana za najlepszą tancerkę na polskiej scenie i wyróżniona Teatralną Nagrodą Muzyczną im. Jana Kiepury[5][6]. W krótkim czasie wysunęła się na czoło zespołu, o czym świadczą jej liczne angaże i propozycje ról na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej oraz pochodzące z zewnątrz[1]. Jej taniec wzbudza żywe zainteresowanie publiczności oraz spotyka się z pozytywnymi opiniami krytyków i dziennikarzy[1][7][8][9][10][11].
Jako gwiazda Polskiego Baletu Narodowego tańczyła na scenach USA, Kanady, Rosji, Japonii, Hiszpanii, Holandii, Szwecji, Norwegii, Czech, Litwy, Łotwy i Mołdawii. Rok 2017 przyniósł jej tytuł najlepszej tancerki klasycznej w Polsce, przypieczętowany ponowną Teatralną Nagrodę Muzyczną im. Jana Kiepury[12][13]. W styczniu 2020 została podniesiona do rangi pierwszej tancerki Polskiego Baletu Narodowego.
Najważniejsze role[14]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/97/Yuka_Ebihara_%28Odetta%29%2C_Jezioro_%C5%82ab%C4%99dzie%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_choreografia_Krzysztof_Pastor_wg_Lwa_Iwanowa%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg/300px-Yuka_Ebihara_%28Odetta%29%2C_Jezioro_%C5%82ab%C4%99dzie%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_choreografia_Krzysztof_Pastor_wg_Lwa_Iwanowa%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d8/Bolero_%282%29_w_choreografii_Krzysztofa_Pastora%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg/300px-Bolero_%282%29_w_choreografii_Krzysztofa_Pastora%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a4/Dama_kameliowa%2C_choreografia_John_Neumeier%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg/300px-Dama_kameliowa%2C_choreografia_John_Neumeier%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/97/Yuka_Ebihara_%28Mlle_Gattai%29%2C_Casanova_w_Warszawie%2C_choreografia_Krzysztof_Pastor%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg/300px-Yuka_Ebihara_%28Mlle_Gattai%29%2C_Casanova_w_Warszawie%2C_choreografia_Krzysztof_Pastor%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ab/Jezioro_%C5%82ab%C4%99dzie_%283%29_w_choreografii_Krzysztofa_Pastora%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg/300px-Jezioro_%C5%82ab%C4%99dzie_%283%29_w_choreografii_Krzysztofa_Pastora%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/%C5%9Awitezianka%2C_choreografia_Robert_Bondara%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg/300px-%C5%9Awitezianka%2C_choreografia_Robert_Bondara%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/Yuka_Ebihara_%28Kitri%29_i_Pawe%C5%82_Koncewoj_%28Basilio%29%2C_Don_Kichot%2C_choreografia_Alexei_Fadeyechev_wg_Mariusa_Petipy%2C_Polski_Balet_Narodowy%2C_fot._Ewa_Krasucka_TW-ON.jpg/300px-thumbnail.jpg)
Za granicą
- Giselle – Giselle, choreografia Choo-San Goh (Goh Ballet Youth Company)
- Wieszczka Cukrowa – Dziadek do orzechów, choreografia Choo-San Goh (Goh Ballet Youth Company)
- Solistka – Grand pas classique, choreografia Victor Gsovsky (Goh Ballet Youth Company)
- Odetta-Odylia – Jezioro łabędzie, choreografia Marius Petipa i Lew Iwanow (Vienna Festival Ballet)
- Swanilda – Coppelia, choreografia Christopher Lee Wright (Vienna Festival Ballet)
- Wróżka Śmiałości – Śpiąca królewna, choreografia Emily Hufton (Vienna Festival Ballet)
- Duet – Dark Lines / Red Softness, choreografia Yannis Chevalier (Compagnie Mezzo Ballet)
- Kitri i Królowa Driad – Don Kichot, choreografia Patrick Armand (Chorwacki Teatr Narodowy)
- Solistka i Duet – Concerto Barocco, choreografia George Balanchine (Chorwacki Teatr Narodowy)
- Księżniczka Aurora – Śpiąca królewna, choreografia Derek Dean (Chorwacki Teatr Narodowy)
- Główna para – Paquita, choreografia Derek Dean (Chorwacki Teatr Narodowy)
- Wieszczka Cukrowa – Dziadek do orzechów, choreografia Vaslav Orlikowsky (Chorwacki Teatr Narodowy)
- Gamzatti i Nikija – Bajadera, choreografia Marius Petipa / Natalia Makarowa
- Nasza Silna i Nasza inna – I przejdą deszcze..., choreografia Krzysztof Pastor
- Główny Serafin – Sześć skrzydłach aniołów, choreografia Jacek Przybyłowicz
- Wróżki Jesieni i Wiosny – Kopciuszek, choreografia Frederick Ashton
- Księżniczka Florina – Śpiąca królewna, choreografia Marius Petipa / Jurij Grigorowicz
- Duet 3 – Century Rolls, choreografia Ashley Page
- Duet 2 – Artifact Suite, choreografia William Forsythe
- Duety 2 i 1 – Moving Rooms, choreografia Krzysztof Pastor
- Klara – Dziadek do orzechów i król myszy, choreografia Toer van Schayk i Wayne Eagling
- Syrena – Syn marnotrawny, choreografia George Balanchine
- Hipolita-Tytania – Sen nocy letniej, choreografia John Neumeier
- Ozylda – Tristan, choreografia Krzysztof Pastor
- Solistka i Duet – Concerto Barocco, choreografia George Balanchine
- Aria 1 – In Light and Shadow, choreografia Krzysztof Pastor
- Duet – Pocałunki, choreografia Emil Wesołowski
- Duet 2 – Adagio & Scherzo, choreografia Krzysztof Pastor
- Kitri-Dulcynea, Tancerka Uliczna i Królowa Driad – Don Kichot, choreografia Marius Petipa, Aleksandr Gorski / Alexei Fadeyechev
- Julia – Romeo i Julia, choreografia Krzysztof Pastor
- Mlle Gattai – Casanova w Warszawie, choreografia Krzysztof Pastor
- Katarzyna – Poskromienie złośnicy, choreografia John Cranko
- Miranda – Burza, choreografia Krzysztof Pastor
- Solistka 1 i Duet – Chopiniana, choreografia Michaił Fokin
- Solistka – Chroma, choreografia Wayne McGregor
- Główna solistka – Bolero, choreografia Krzysztof Pastor
- Matylda Krzesińska – Jezioro łabędzie (z nowym librettem), choreografia Krzysztof Pastor
- Księżniczka Alix-Odetta[15] – Jezioro łabędzie (z nowym librettem), choreografia Krzysztof Pastor
- Świtezianka – Świtezianka, choreografia Robert Bondara
- Flet – Na pięciolinii (Sextuor Tansmana), choreografia Jacek Tyski
- Solistka – II Koncert skrzypcowy Szymanowskiego, choreografia Jacek Przybyłowicz
- Małgorzata Gautier – Dama kameliowa, choreografia John Neumeier[16]
- Para Naszych – I przejdą deszcze..., choreografia Krzysztof Pastor
- Solistka – Koncert e-moll Chopina, choreografia Liam Scarlett
- Odrodzona – Koncert f-moll Chopina, choreografia Krzysztof Pastor
- Księżniczka Aurora – Śpiąca królewna, choreografia Marius Petipa / Jurij Grigorowicz
- Solistka – Infra, choreografia Wayne McGregor
- Medora – Korsarz, choreografia Marius Petipa / Manuel Legris
- Hrabina Marie Larisch – Mayerling, choreografia Kenneth MacMillan
- Mary Vetsera – Mayerling, choreografia Kenneth MacMillan
- Galina – Bieguni-Harnasie, choreografia Izadora Weiss
- Mina-Elisabeta – Dracula, choreografia Krzysztof Pastor
- Para 2. – Grosse Fuge Beethovena, choreografia Hans van Manen
- Główna para – Siódma symfonia Beethovena, choreografia Ted Brandsen
- Biała Wróżka – Pinokio, choreografia Anna Hop
- Błękitna Wróżka – Pinokio, choreografia Anna Hop
Nagrody[1]
- 2003: I Nagroda, Ballet Competition, Jokohama, Japonia
- 2006: I Nagroda, Surrey Festival of Dance, Surrey, Kanada
- 2006: Senior Ballet Championships Winner & Most Outstanding Dance Award, British Columbia Provincials, Vancouver, Kanada
- 2010: Złoty Medal, Międzynarodowy Konkurs Tancerzy Baletu im. Mii Čorak Slavenskiej, Zagrzeb, Chorwacja
- 2014: Teatralna Nagroda Muzyczna im. Jana Kiepury dla najlepszej tancerki w Polsce[6]
- 2017: Teatralna Nagroda Muzyczna im. Jana Kiepury dla najlepszej tancerki klasycznej w Polsce[13]
- 2019: Nagroda Parfums Christian Dior za kreacje Matyldy Krzesińskiej w Jeziorze łabędzim Krzysztofa Pastora i Małgorzaty Gautier w Damie kameliowej Johna Neumeiera
- 2019: Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[17]
- 2024: Nagroda dla Tancerki 15-lecia Polskiego Baletu Narodowego[18]
Życie prywatne
Yuka Ebihara jest żoną Carlosa Martína Péreza, hiszpańskiego solisty Polskiego Baletu Narodowego. W 2022 roku przerwała występy na kilka miesięcy i urodziła córeczkę[potrzebny przypis].
Przypisy
- ↑ a b c d Yuka Ebihara [online], Teatr Wielki Opera Narodowa [dostęp 2017-04-22] (pol.).
- ↑ taniec POLSKA [pl] – teksty – Za kulisami Polskiego Baletu Narodowego cz. I – Yuka Ebihara w rozmowie z Maciejem Krawcem [online], taniecpolska.pl [dostęp 2017-04-22] (pol.).
- ↑ Goh Ballet Youth Company Canada | Goh Ballet Academy [online], gohballet.com [dostęp 2017-04-22] (ang.).
- ↑ The Norwegian National Ballet \ Den Norske Opera & Ballett [online], Operaen.no [dostęp 2017-04-22] (ang.).
- ↑ http://teatrwielki.pl/teatr/aktualnosci/aktualnosc/n/yuka-ebihara-i-vladimir-yaroshenko-najlepszymi-tancerzami-mijajacego-sezonu.
- ↑ a b Aktualność [online], Teatr Wielki Opera Narodowa [dostęp 2017-04-22] (pol.).
- ↑ New York Times (22.11.2012).
- ↑ Nasz Dziennik (6-7.06.2015).
- ↑ Gazeta Pomorska (26.10.2015).
- ↑ Rzeczpospolita (21.05.2017).
- ↑ Polityka (30.05.2017).
- ↑ Aktualność [online], Teatr Wielki Opera Narodowa [dostęp 2017-06-27] (pol.).
- ↑ a b Rafał Ząbek (Mazowiecki Teatr Muzyczny im. J. Kiepury wR.Z.(M.T.M.J.K. Warszawie) Rafał Ząbek (Mazowiecki Teatr Muzyczny im. J. Kiepury wR.Z.(M.T.M.J.K., Teatralne Nagrody Muzyczne im. Jana Kiepury przyznane [online], mazovia.pl [dostęp 2017-06-26] (pol.).
- ↑ http://teatrwielki.pl/ludzie/yuka-ebihara/ (tu także wybór recenzji).
- ↑ Jezioro łabędzie: Teatr Wielki Opera Narodowa [online], teatrwielki.pl [dostęp 2017-11-20] (pol.).
- ↑ „DAMA KAMELIOWA” PREMIERA: 20/04/2018 [online] [dostęp 2018-04-21] (pol.).
- ↑ Yuka Ebihara wyróżniona srebrną Gloria Artis [online], teatrwielki.pl [dostęp 2019-06-22] (pol.).
- ↑ POLSKI BALET NARODOWY ŚWIĘTUJE SWOJE 15-LECIE : Teatr Wielki Opera Narodowa [online], teatrwielki.pl [dostęp 2024-05-30] .
Bibliografia
- http://teatrwielki.pl/ludzie/yuka-ebihara/
- http://www.taniecpolska.pl/ludzie/387
- http://www.taniecpolska.pl/krytyka/386
- Yuka Ebihara, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2021-04-08] .
- http://www.balet.pl/forum_balet/viewtopic.php?t=9451
- http://www.laviemag.pl/taniec-zycia/
- https://www.harpersbazaar.pl/kultura/6328/yuka-ebihara-muzyka-mnie-unosi
- ETP: 71357