Zakon Bazylianów Melkitów Świętego Jana Chrzciciela
![]() | Zobacz też: Bazylianie. |
Dewiza: Taki był Bazyli Wielki | |
Nazwa łacińska | Ordo Basilianus Sancti Johannis Baptistae Melkitarum |
---|---|
Skrót zakonny | B. C. |
Wyznanie | |
Kościół | |
Data założenia | 1697 |
Data zatwierdzenia | 1757 |
Liczba członków | 56 (2005) |
Zakon Bazylianów Melkitów Świętego Jana Chrzciciela (łac. - Ordo Basilianus Sancti Johannis Baptistae Melkitarum) – katolicki zakon obrządku greckiego, żyjący według reguły zakonnej Bazylego Wielkiego. Nazywany jest również zakonem bazylianów soaryckich (łac. - Soaritarum Melkitarum) od miejscowości Choueir, gdzie znajduje się jego rezydencja.
Historia
Zakon Bazylianów Melkitów Świętego Jana Chrzciciela został założony w Libanie w 1712 roku przez dwóch mnichów z klasztoru w Balamand. W 1722 roku ówczesny przełożony zakonu, Niczypor Karmi, opracował cztery śluby zakonne: ubóstwa, posłuszeństwa, czystości i pokory. Zakon został zatwierdzony w 1757 roku przez papieża Benedykta XIV. W 1934 roku przyjął wraz z innymi zakonami melkickimi nową konstytucję, zatwierdzoną przez Stolicę Apostolską w 1956 roku. Rezydencja i klasztory znajdują się w Libanie.
Klasztory żeńskie Zakonu Bazylianów Melkitów Świętego Jana Chrzciciela zaczęły powstawać od 1732 roku. Obecnie liczba bazylianek-soarytek wynosi 146 zakonnic i 25 klasztorów.
Statystyka
Zmiana liczby członków zakonu i parafii przez nich administrowanych na przełomie XX-XXI wieku | |||
---|---|---|---|
Rok | Liczba zakonników | Liczba księży | Liczba parafii |
1988 | 61 | 42 | |
2000 | 55 | 38 | |
2001 | 59 | 39 | |
2002 | 61 | 39 | 6 |
2004 | 61 | 41 | 9 |
2005 | 56 | 41 | 8 |
Bibliografia
- Annuario Pontificio per l'anno 2003, Città del Vaticano 2003. s. 1327-1328, 1393.
- Ordre Basilien Choueirite [1].
- Э. П. Л., Василианский орден мелькитов св. Иоанна Крестителя, w: Православная Энциклопедия, T. 7, s. 17-27 [2].