Zatoka Kasandryjska
![]() Satelitarny obraz zatoki | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Lokalizacja | Morze Egejskie | ||
Wymiary | ok. 55 × 30 km | ||
Miejscowości nadbrzeżne | Torone | ||
Wyspy | Kelifos | ||
Położenie na mapie Grecji ![]() | |||
![]() | |||
|
Zatoka Kasandryjska[1] (gr.: Κόλπος Κασσάνδρας, Kolpos Kassandras), Zatoka Toronejska (gr.: Τορωναίος κόλπος, Toronaios Kolpos) – zatoka w północnej Grecji położona pomiędzy dwoma cyplami Chalkidików – Kasandrą na zachodzie i Sithonią na wschodzie. Jest fragmentem Morza Trackiego, stanowiącego północną część Morza Egejskiego. Nazwa pochodzi od półwyspu Kasandra, który z kolei swą nazwę bierze od imienia macedońskiego władcy Kassandra. Druga z używanych nazw odnosi się do miejscowości Torone – starożytnej kolonii na Sithonii, leżącej u wejścia do zatoki.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d1/Rasarit_de_soare_Grecia_-_panoramio.jpg/220px-Rasarit_de_soare_Grecia_-_panoramio.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f4/%D0%9E._%D0%9A%D0%B5%D0%BB%D0%B8%D1%84%D0%BE%D1%81_%28_%22%D0%A7%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%BF%D0%B0%D1%85%D0%B0%22_%29_-_panoramio.jpg/220px-%D0%9E._%D0%9A%D0%B5%D0%BB%D0%B8%D1%84%D0%BE%D1%81_%28_%22%D0%A7%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%BF%D0%B0%D1%85%D0%B0%22_%29_-_panoramio.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ea/Polychrono_Beach.IMG_3990.jpg/220px-Polychrono_Beach.IMG_3990.jpg)
Geografia
Zatoka jest rozciągnięta z północnego zachodu na południowy wschód na długość ok. 55 km, przy szerokości od 13 do 30 km, z najwęższym miejscem u wejścia do zatoki. Na zachodzie, u nasady półwyspu Kasandra, zatoka jest połączona Kanałem Potidea z wodami Zatoki Termajskiej. W zatoce położonych jest kilka niewielkich wysp. Największa z nich to bezludna, położona bliżej środka zatoki Kelifos, pozostałe leżą u wybrzeży Sithonii.
Historia
Wybrzeża zatoki były zaludnione już w starożytności – u jej szczytu leżało starożytne miasto Olint, którego ruiny są widoczne do dziś. Wyludnione podczas XIX-wiecznych konfliktów grecko-tureckich, wybrzeża zaczęły być ponownie zasiedlane po przyłączeniu do Grecji w 1912 roku i po klęsce Greków w wojnie grecko-tureckiej (1919–1922), gdy zaczęły napływać tysiące greckich uchodźców z Turcji. Dalszy impuls do osiedlania się dał rozwój turystyki, który rozpoczął się w drugiej połowie XX wieku, gdy rozbudowano połączenia drogowe z Salonikami i resztą kraju. Rozkwit gospodarki opartej na turystyce przyspieszył w latach 80. Rozwinęło się wówczas wiele kurortów, zwłaszcza na obfitującym w długie plaże, południowo-zachodnim wybrzeżu zatoki, wzdłuż półwyspu Kasandra[2].