Zespół wielu złożonych zaburzeń rozwojowych
![]() | Ten artykuł od 2008-12 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
Zespół wielu złożonych zaburzeń rozwojowych (ang. Multiple-complex Developmental Disorder, McDD) – zaburzenie rozwoju należące do spektrum autyzmu i spektrum schizofrenii, charakteryzujące się wczesnym początkiem (niekiedy w pierwszych latach życia). Powoduje charakterystyczne dla zaburzeń związanych z autyzmem trudności w komunikacji i kontaktach społecznych oraz poważne zaburzenia emocji z nieprawidłowościami w myśleniu. Ma niekorzystny wpływ na inteligencję.
Problemy osób z tym zaburzeniem wynikają przede wszystkim z braku kontroli nad emocjami i nadmiernej wyobraźni (w przeciwieństwie do autyzmu), która wywołuje przerażające lęki oraz trudności z odróżnieniem fikcji od rzeczywistości (mogą doprowadzać nawet do stanów psychotycznych). Ludzie ci mogą mieć zarówno nadmierną chęć posiadania kontaktów z innymi, jak i też być niezwykle wycofani. W kontaktach tych często brakuje właściwej empatii.
Zaburzenie to bywa niekiedy nazywane „zaburzeniem z pogranicza w dzieciństwie”, chociaż poziom funkcjonowania tych osób w dorosłym życiu często bywa bardzo niski – niższy od ludzi z łagodnym autyzmem. Osoby z McDD mają kilkunastokrotnie większe ryzyko wystąpienia schizofrenii, zaburzeń schizoidalnych i schizotypowych.
Kryteria diagnostyczne
A. Zaburzenia regulacji emocji (afektywne) – co najmniej 2 z poniższych:
- Objawy depresyjne (np. stały obniżony nastrój, uczucie smutku lub pustki, myśli o śmierci, niewielkie zainteresowanie przyjemnościami i aktywnością, stałe znużenie, uczucie bycia niepotrzebnym, poczucie winy).
- Objawy maniakalne jak natłok myśli, drażliwość i rozdrażnienie, pobudzenie psychoruchowe, impulsywność, zaburzenia snu, wielkościowe odczucia lub poczucie niezwykłej wartości, zachowanie stwarzające niebezpieczeństwo dla siebie.
- Objawy lękowe jak nawykowa panika, intensywny i niedostosowany lęk, dysocjacja, paranoja, niezwykłe lęki i fobie (nietypowe pod względem treści lub nasilenia).
- Znaczne niedostosowanie umiejętności regulacji uczuć.
- Znaczna i wyraźna zmienność emocjonalna, która może (ale nie musi) być wyzwalana przez środowisko.
B. Wyraźne nieprawidłowości w kontaktach społecznych i rozwoju (objawy autystyczne) – co najmniej dwa z (A) i jedno z (B) lub (C).
(A) Jakościowe nieprawidłowości w kontaktach społecznych:
- Trudności w używaniu złożonych zachowań dotyczących komunikacji niewerbalnej (kontakt wzrokowy, ekspresja twarzy, postawa ciała, gesty regulujące kontakty społeczne).
- Nieumiejętność nawiązania właściwych do wieku kontaktów społecznych.
- Brak spontaniczności w dzieleniu się osiągnięciami, zainteresowaniami.
- Brak wzajemności społecznej lub emocjonalnej.
(B) Jakościowe trudności w komunikacji.
- Opóźnienie lub całkowity brak rozwoju mowy (nie jest związany z próbami rekompensowania przez alternatywne sposoby komunikacji jak gesty lub mimika).
- Nieadekwatna mowa, zaznaczone trudności w inicjowaniu lub kontynuowaniu rozmowy.
- Stereotypowe i repetytywne używanie języka lub idiosynkratyczny język.
- Brak zróżnicowanej zabawy opartej na wyobraźni lub zabawa w udawanie niedostosowana do poziomu rozwoju.
(C) Ograniczone, repetytywne wzorce zachowań, zainteresowań lub aktywności.
- Intensywne zainteresowanie jednym lub więcej stereotypowym wzorcem zainteresowań, nieadekwatne pod względem intensywności lub zasięgu.
- Przywiązanie do specyficznych, niefunkcjonalnych czynności rutynowych lub rytuałów.
- Stereotypowe, powtarzalne manieryzmy ruchowe.
- Trwałe zainteresowanie elementami przedmiotów.
C. Zaburzenie procesów myślenia (objawy psychotyczne) – dwa lub więcej z poniższych.
- Urojenia, włączając fantazje na temat własnych możliwości, „wstawianie” myśli, paranoidalne poglądy, zbytnie pochłonięcie przez fantazjowanie, fantazje wielkościowe na temat szczególnych mocy lub trudności w odróżnieniu prawdy lub fikcji.
- Halucynacje i/lub nietypowe doświadczenia zmysłowe.
- Objawy negatywne (anhedonia, spłycenie afektu, alogia lub awolicja).
- Zdezorganizowane lub katatoniczne zachowanie jak objawy zaburzeń myślenia, łatwe uleganie konfabulacjom, niedostosowanie emocji lub ekspresji twarzy, niekontrolowany śmiech i inne nietypowe objawy.
- Zdezorganizowana mowa.
Inne możliwe objawy, które nie są konieczne do diagnozy:
- Zaburzenia integracji sensorycznej.
- Zachowania kompulsywne i tiki.
- Zaburzenia uczenia się.
- Słaba zdolność do wydawania wyroku lub trudności w podjęciu decyzji.
- Trudności w ekspresji uczuć.
- Literalne tłumaczenia.
- Niewielka koncentracja.
Powyższe objawy muszą utrzymywać się przez co najmniej 6 miesięcy.
Zobacz też
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.