ZiS-112
Producent | ZiS/ZiŁ |
---|---|
Okres produkcji | 1951–1958 |
Miejsce produkcji |
|
Następca | |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | 2-drzwiowy roadster |
Silniki | V8 6 l |
Skrzynia biegów | 3-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość | 5920 / 5320 / |
Szerokość | 2085 / |
Wysokość | 1532 / |
Rozstaw osi | 3760 / 3160 / 2910 / 2940 / 3040 mm |
Masa własna | 2450 / 1750 / 1800 / 1680 kg |
Liczba miejsc | 3 / 2 |
Dane dodatkowe | |
Pokrewne | ZiS-110 |
Konkurencja | Ferrari 166 S |
ZiS 112/ZiŁ 112 – rodzina samochodów wyścigowych produkowanych przez radzieckie zakłady ZiŁ (do 1956 roku ZiS) w kilku różnych wersjach w latach 50. XX wieku. Do napędu używano dolnozaworowych silników V8 o pojemności 6 litrów. Moc przenoszona była na oś tylną poprzez 3-biegową manualną skrzynię biegów. Następcą z lat 60. był model ZiŁ-112S.
Historia
Rodzina samochodów wyścigowych pod nazwą ZiS/Ził 112 objęła kilka różnych modeli, produkowanych w jednostkowych ilościach przez całe lata 50. Jako pierwszy powstał w 1951 roku ZiS 112[1] (znany też później jako ZiS 112/1[2]). Oparty był na podwoziu limuzyny ZiS-110, charakteryzującym się długim rozstawem osi 3760 mm[1]. Głównym konstruktorem był W. Rodionow[1]. Napęd stanowił eksperymentalny silnik V8 wywodzący się z silnika ZiS-110, z nową głowicą z zaworami dolotowymi (zawory wylotowe były z boku cylindrów), o pojemności 6 l (6005 cm³) i mocy 182 KM[1]. Awangardowe w formie trzymiejscowe opływowe nadwozie coupe pozostawało pod silnym wpływem mody "aerokosmicznej" i wyróżniało się długą maską z wlotem powietrza imitującym silnik odrzutowy i dzieloną mocno pochyloną przednią szybą (projektantem nadwozia był W. Rostkow[1]). Prędkość maksymalna wynosiła 204 km/h[1]. W 1954 roku samochód został przebudowany: skrócono o 60 cm rozstaw osi – do 3160 mm, usunięto dach zamieniając nadwozie w roadster i zmodyfikowano silnik, który rozwijał teraz moc 192 KM (m.in. podniesiono stopień sprężania z 7,1 do 8,1 i zwiększono z dwóch do czterech liczbę gaźników)[1]. Prędkość maksymalna wynosiła 210 km/h[1].
W 1954 roku powstały dwa zbliżone do siebie samochody ZiS 112/2 i 112/3, o skróconym do 2910 mm rozstawie osi. Oba samochody różniły się od siebie nadwoziami, wykonanymi z włókna szklanego, według różnych technologii[2]. Napęd stanowił forsowany silnik od osobowego ZiS-110, o pojemności 6005 cm³ i mocy 170 KM przy 3500 obr./min, pozwalający na osiągnięcie prędkości 200 km/h[2]. Również transmisja, zawieszenie, układ hamulcowy i kierowniczy zostały przejęte z modyfikacjami z ZiS 110[2]. Masa własna obu samochodów wynosiła 1740 kg[2].
W 1958 roku powstały dwa kolejne samochody ZiŁ 112/4 i 112/5[2]. Napęd ZiŁa 112/4 stanowił forsowany silnik z ZiŁ-111 o mocy 200 KM przy 4200 obr./min, a ZiŁa 112/5 doświadczalny silnik ZiŁ 111 z półsferyczną komorą spalania, o mocy 220 KM przy 4000 obr./min[2]. Pierwszy z nich miał rozstaw osi 2940 mm i masę 1800 kg, drugi rozstaw osi 3040 mm i masę 1680 kg[2]. Oba samochody różniły się konstrukcją ramy nośnej. Zawieszenie, transmisja z trzybiegową skrzynią, układ hamulcowy i kierowniczy zostały nadal przejęte z modyfikacjami z ZiS 110. Oba samochody rozwijały ok. 230-240 km/h[2]. Nadwozie oba samochody miały podobne, wykonane z włókna szklanego, charakteryzujące się ozdobnymi płetwami z tyłu[2].
W 1961 roku skonstruowano nowy model ZiŁ-112S, lżejszy i mniejszy od poprzedników[2].
Dane techniczne ('54 prototyp)
Silnik
- V8 5,8 l (5800 cm³), 2 zawory na cylinder, SV
- Układ zasilania: gaźnik
- Średnica cylindra × skok tłoka: 88,90 mm × 116,80 mm
- Stopień sprężania: 7,4:1
- Moc maksymalna: 148 KM (109 kW) przy 3600 obr./min
- Maksymalny moment obrotowy: b/d
Przypisy
Bibliografia
- Lew Szugurow, Awtomobili Rossii i SSSR. Cz.1, Moskwa: Ilbi, 1993, ISBN 5-87483-004-9 (ros.)
- Lew Szugurow, Awtomobili Rossii i SSSR. Cz.2, Moskwa: Ilbi, 1994, ISBN 5-87483-006-5 (ros.)
- 1954 ZIS 112 Technical specifications. [w:] carfolio.com [on-line]. [dostęp 2010-04-13]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Model ZiS-112. denisovets.narod.ru. [zarchiwizowane z tego adresu (2003-10-28)].