Bahtijarski dijalekt
Bahtijarski dijalekt | |
---|---|
Države | ![]() |
Regije | Čahar-Mahal i Bahtijari, Luristan, Huzestan, Isfahanska pokrajina |
Broj govornika | 1,000.000 |
Jezična porodica | Indoevropski
|
Jezični kodovi | |
ISO 639-1 | – |
ISO 639-3 | – – inkluzivni kod Individualni kodovi: bqi – bahtijarski dijalekt |
Bahtijarski dijalekt (ISO 639-3: bqi; bahtiâri, lori/luri, luri-je haveri) je dijalekt lurskog jezika koji pripada podskupini jugozapadnih iranskih jezika. Prema procjenama iz 2001. godine dijalektom se služi milijun etničkih Bahtijaraca u jugozapadnom Iranu odnosno na zapadu Čahar-Mahala i Bahtijarija, istočnom Huzestanu i Luristanu, te na zapadu Isfahanske pokrajine. Od navedenog broja 650.000 služi se i perzijskim koji je službenim jezikom u Iranu. Neki od značajnijih gradova koje naseljavaju Bahtijarci su Masdžed-e Sulejman, Šahrekord i Dorud[1]. Osim bahtijarskog, ostali dijalekti u lurskom jeziku su kumzarski, sjevernolurski i južnolurski. Bahtijarskim dijalektom služio se poznati pjesnik Pežman Bahtijari (1900. – 1974.) čija je majka Alamtaj Kaem-Makami također bila pjesnikinja.
Izvori
- ↑ Ethnologue (16th)
Literatura
- Bakhtiari dialect, Encyclopædia Iranica