Rudolf I Habsburški
Rudolf I Habsburgški | |
---|---|
![]() | |
Rudolfova skulptura u Katedrali u Speyeru | |
Njemački kralj (formalno Njemačko-rimski kralj) | |
Vladavina | 1273. - 1291. |
Prethodnik | Interregnum |
Nasljednik | Adolf Nassauski |
Austrijski i štajerski vojvoda | |
Vladavina | 1278. - 1282. |
Prethodnik | Otakar II |
Nasljednik | Albrecht I Habsburgški |
Koruški vojvoda | |
Vladavina | 1278. - 1286. |
Prethodnik | Otakar II |
Nasljednik | Meinhard |
Supruge | Gertrude Hohenburgška, Isabella Burgundska |
Djeca | Mathilde, Albrecht I, Katharina, Agnes, Hedwiga, Clementia, Guta, Hartmann, Rudolf II i Karl |
Dinastija | Habsburg |
Otac | Albrecht IV |
Majka | Hedwiga Kiburgška |
Rođenje | 1. maj 1218. Zamak Limburgh (Breisgau) |
Smrt | 15. jul 1291. Speyer (Njemačka) |
Pokop | Katedrala u Speyeru |
Rudolf I Habsburgški (Zamak Limburgh, 1. maj 1218.- Speyer, 15. jul 1291.), bio je austrijski i štajerski vojvoda pod vladarskim imenom Rudolf IV od 1278. - 1282., i njemački kralj od 1273. - 1291.[1] kao prvi član Habsburgške dinastije izabran na to mjesto.
Biografija
Rudolf je rođen kao najstariji sin habsburgškog grofa Albrechta IV i njegove žene Hedwige Kiburgške. Nakon očeve smrti 1239. nastavio je upravljati očevim domenama po Gornjem Alzasu, Aargau i Breisgau iz porodičnog Zamka Habsburg.
Čvrsto se držao savezništva sa Hohenstaufenovcima Fridrikom II i njegovim sinom Konradom IV pa se uz njihovu pomoć uspio teritorijalno proširiti.
Nakon njihova izumiranja 1268. nastupio je devetnaestogodišnji period interregnuma u kom su se brojni vladari uzaludno nadmetali nebi li ih elektori izabrali za Njemačko-rimskog kralja. Na kraju je to uspjelo tadašnjem ausajderu Rudolfu koji je 1273. uspio uvjeriti elektore da njega izaberu za Njemačkog kralja.[1]
Nakon tog se okrenuo protiv rivala češkog kralja Otakara II Přemysla, kog je istjerao iz austrijskih i štajerskih zemalja. Kad se on pokušao vojskom vratiti na tron, pobjedio ga je i ubio u Bitci na Moravskom polju 26. augusta 1278.[1]
Nakon tog je 27. decembra 1282. proglasio svoje sinove Albrechta i Rudolfa vojvodama i prepustio im upravljanje nad austrijskim - štajerskim i koruškim vojvodstvom, i na taj način utemeljio daljnju vlast Habsburgovaca po austrijskim zemljama.[1]
Iako je to silno želio i puno truda uložio u to, nije mu uspjelo da bude okrunjen za cara Svetog Rimskog Carstva.[1]
Izvori
Vanjske veze
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/15px-Commons-logo.svg.png)
- Rudolf I (en)
Prethodnik: | Njemački kralj (1298.- 1291.) | Nasljednik: |
Interregnum | Adolf Nassauski |
Prethodnik: | Austrijski i Štajerski vojvoda (1278.-1282) | Nasljednik: |
Otakar II | Albrecht I |
Prethodnik: | Koruški vojvoda (1278.-1282) | Nasljednik: |
Otakar II | Meinhard |
- p
- r
- u
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/54/Banner_of_the_Holy_Roman_Emperor_without_haloes_%281400-1806%29.svg/180px-Banner_of_the_Holy_Roman_Emperor_without_haloes_%281400-1806%29.svg.png)
- Friedrich II. von Hohenstaufen
- Konrad IV.
- Wilhelm von Holland
- Heinrich Raspe
- Richard of Cornwall
- Alfonso X de Castilla
- Rudolf I. Habsburški
- Adolf Nassauski
- Albrecht I. Habsburgški
- Henrik VII. Luksemburški
- Ludwig IV. Bavarac
- Friedrich III. Lijepi
- Karlo IV. Luksemburški
- Vaclav Luksemburški
- Rupert Falački
- Jobst Moravski
- Žigmund Luksemburški
- Friedrich III.
- Maksimilijan I.
- Matija
- Ferdinand II.
- Ferdinand III.
- Ferdinand IV.
- Leopold I.