1,4-Dioksan
| |||
Nazivi | |||
---|---|---|---|
IUPAC nazivs 1,4-Dioksan 1,4-Dioksacikloheksan | |||
Drugi nazivi [1,4]Dioksan p-Dioksan [6]-crown-2 | |||
Identifikacija | |||
| |||
3D model (Jmol) |
| ||
ChEBI |
| ||
ChemSpider |
| ||
DrugBank |
| ||
ECHA InfoCard | 100.004.239 | ||
EC broj | 204-661-8 | ||
KEGG[1] |
| ||
UNII |
| ||
SMILES
| |||
Svojstva | |||
C4H8O2 | |||
Molarna masa | 88,11 g·mol−1 | ||
Gustina | 1,033 g/mL | ||
Tačka topljenja | 118 °C (244 °F; 391 K) | ||
Tačka ključanja | 1.011 °C (1.852 °F; 1.284 K) | ||
Rastvorljivost u vodi | Meša se | ||
Termohemija | |||
Standardna molarna entropija S | 196,6 J·K−1·mol−1 | ||
Std entalpija formiranja (ΔfH⦵298) | -354 kJ/mol | ||
Std entalpija sagorevanja ΔcH | -2363 kJ/mol | ||
Opasnosti | |||
EU klasifikacija (DSD) | Zapaliiv (F) Karc. kat. 3 Iritant (Xn) | ||
R-oznake | R11, R19, R36/37, R40, R66 | ||
S-oznake | (S2), S9, S16, S36/37, S46 | ||
NFPA 704 | ![]() 3 2 1 | ||
Tačka paljenja | 12 °C | ||
Ukoliko nije drugačije napomenuto, podaci se odnose na standardno stanje materijala (na 25 °C [77 °F], 100 kPa). | |||
![]() ![]() ![]() | |||
Reference infokutije | |||
1,4-Dioksan, često samo dioksan jer su 1,2 i 1,3 izomeri dioksana ređi, je heterociklično organsko jedinjenje. On je bezbojna tečnost sa blago slatkim mirisom, koji je sličan dietil etru. On se klasifikuje kao etar. Dioksan se uglavnom koristi kao stabilizator za rastvarač trihloroetan. On je ponekad koristi kao rastvarač.
Sinteza i struktura
Dioksan se formira kiselinom katalizovanom dehidracijom dietilen glikola, koji se formira hidrolizom etilen oksida. Ovaj molekul je centrosimetričan, te poprima konformaciju stolice, što je tipično za jedinjenja srodna cikloheksanu. Molekul je konformaciono fleksibilan.[2][3]
Dioksan ima tri izomera. Pored 1,4-dioksan, poznati su 1,2-dioksan i 1,3-dioksan.
Reference
- ^ Joanne Wixon; Douglas Kell (2000). „Website Review: The Kyoto Encyclopedia of Genes and Genomes — KEGG”. Yeast. 17 (1): 48—55. doi:10.1002/(SICI)1097-0061(200004)17:1<48::AID-YEA2>3.0.CO;2-H.
- ^ Surprenant, Kenneth S. (2000). „Dioxane in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry”. doi:10.1002/14356007.a08_545.
- ^ „1, 4-Dioxane Fact Sheet: Support Document” (PDF). OPPT Chemical Fact Sheets. United States Environmental Protection Agency. 1995. Приступљено 14. 5. 2010.
Vidi još
- 1,2-dioksan
- 1,3-dioksan
- Dioksan tetraketon