İvan Skvortsov-Stepanov
İvan Skvortsov-Stepanov | |
---|---|
![]() | |
RSFSC Maliye Komiseri | |
Kişisel bilgiler | |
Doğum | 8 Mart 1870 Bogorodski, Rusya |
Ölüm | 8 Ekim 1928 (58 yaşında) Soçi, SSCB |
Milliyeti | Rus |
Partisi | Sovyetler Birliği Komünist Partisi |
Bitirdiği okul | Moskova Pedagoji Enstitüsü |
Mesleği | Bürokrat, Siyasetçi |
İvan İvanoviç Skvortsov-Stepanov, (8 Mart 1870, Bogorodski - 8 Ekim 1928, Soçi) - Sovyet devlet adamı, parti lideri, tarihçi ve ekonomist. Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nin ilk Maliye Komiseri (bakanı).
Biyografi
1870 yılında Moskova'ya bağlı Bogorodski ilçesinde bir fabrika işçisinin oğlu olarak dünyaya geldi.
1887'de Moskova Öğretmen Enstitüsü'ne girdi. Üç yıl süren eğitimin ardından 1890 yılında Moskova Pedagoji Enstitüsü'nü onur derecesiyle bitirdi. Bu okuldan mezun olanlar en az 6 yıl devlete bağlı bir okulda mecburi hizmet yapmak zorundaydı. Bu nedenle Skvortsov da mezun olduğu gibi Arbat'taki bir şehir okuluna öğretmen olarak atandı.
Moskova Üniversitesi'nde gönüllü olarak eğitim verdi. Moskova'da gençlerin bulunduğu siyasi çevrelerle iletişim kurdu. Marksistler ve Narodnikler arasındaki anlaşmazlıklarda Narodniklerin tarafında yer aldı.
3-4 Mayıs 1895 gecesi Moskova'da mermi üretim fabrikasına baskın olayına karıştığı iddiasıyla tutuklandı. Polis, öğrenci İvan Spiridonoviç Rasputin liderliğindeki bir grup gencin, Çar II. Nikolay'a suikast girişimi hazırlığından şüphelendi. İvan Skvortsov altı ay hapiste kaldıktan sonra 1896 baharında polis gözetiminde Tula'ya sürgüne gönderildi. Tula'da Vladimir Rudnev ve Alexander Malinovski ile tanıştı ve Sosyal Demokratlara yakınlaştı. Ardından Rusya Sosyal Demokrat işçi Partisi'nin Bolşevik kanadına katıldı.
Şubat 1899'da sürgün süresi bitti ama başkente, üniversitelere ve sanayi şehirlerine girmesi yasaklandı. Kısa bir süre yurt dışına gittiyse de Rusya'ya dönerek Kaluga'ya yerleşti.
1900'de tekrar tutuklandı ve "Harkov entelektüel propagandacılar" davasıyla bağlantılı olarak Moskova'ya götürüldü. Bu davaya onun dışında Bogdanov, Bazarov, Avilov, Bobrovski, Çerevanin, Kirillov, L. Nikiforov ve daha pek çok sosyal demokrat da dahil oldu ancak Stepanov'un suçluluğuna dair hiçbir ikna edici kanıt bulunamadı ve serbest bırakıldı.
1901 sonbaharında, sanayi şehirlerinde yaşama yasağı bitince Podolsk'a yerleşti. 27 Eylül 1901'de Skvortsov ve birkaç kişi daha Rusya Sosyal Demokrat Parti İşçi Partisi'nin Moskova Komitesi'ni örgütlemek için L. Nikiforov'un Moskova'daki dairesinde toplandı, ancak jandarmalar tarafından gözaltına alındı. Sibirya'ya, Açhinsk şehrine sürgüne gönderildi.
1904'ün sonunda Sibirya sürgününden döndü ve Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin Moskova teşkilatında örgütsel ve propaganda çalışmalarına başladı. 1905 yılında Moskova, Serpukhov ve Podolsk'ta dersler verdi. Borba gazetesinin fiili genel yayın yönetmeni olarak görev yaptı. 1906'da ise Petersburg'da yayınlanan "Volna" gazetesinin yayın merkezi çalışmalarında yer aldı.
Ocak 1907'de Finlandiya'da Kuokkala'da ziyaret ettiği V.İ.Lenin'in adına bir makale yayımladı: "Bloklar ve anlaşmalar sorunu üzerine."
1907-1909'da Karl Marx'ın Kapital adlı eserini Alexander Bogdanov ve Vladimir Bazarov ile birlikte çevirisini yaparak yayınlandı. Lenin, bu versiyonu Kapital'in en iyi çevirisi olarak değerlendirdi.[1]
1910'da Golovin Devlet Duması vekilliğinden istifa ettiğinde yapılan seçimlerde Bolşevikler yasal olmamasına rağmen propaganda amacıyla Stepanov'u aday gösterince polis tarafından tutuklandı ve 1911'de Astrahan'a sürgün edildi. Sürgündeyken, Lurie'nin üvey kızı İnna Nikolayevna Tit-Skvortsova ile evlendi. 1913 yılında sürgünden döndü.
Haziran 1914'te Bolşeviklerin çıkardığı Raboçi Trud adlı haftalık derginin editör ofisine girdi. Savaş sırasında Moskova toplum örgütü "Kooperatsia"da çalıştı.
1917'de Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin Moskova Komitesi üyesi, İzvestia gazestesi editörü, yine Sosyal-Demokrat gazetesi yayın kurulu üyesi olarak görev yaptı. 25 Haziran 1917'de RSDİP (Bolşevik) listesinden Moskova Şehir Duması üyesi seçildi.
Devrim ve Sovyet iktidarı
Ekim 1917'de Moskova Askeri Devrim Komitesi üyesi olarak görev yaptı. Kasım 1917'de ilk Sovyet hükümeti olan Halk Komiserleri Konseyi'ne Maliye Komiseri seçildi. Önce bir devlet adamı değil teorisyen olduğunu söyleyerek bu atamayı kabul etmedi.
1918'de Sol SR'lerle birlikte Almanya ile barış yapılmasına karşı çıktı. 1918-1924 arasında "Pravda" gazetesinde çalıştı. Tüm Sendikalar İşçi Kooperatifleri Konseyi başkan yardımcılığı, Gosizdat yayın kurulu başkan yardımcılığı, Tsentrosoyuz yönetim kurulu üyeliği gibi farklı görevlerde bulundu.
1920 Sovyet-Polonya savaşına katıldı. Polonya Geçici Devrimci Komitenin bir üyesi olarak Batı Cephesine gönderildi .
Siyasette aktif rol alırken dahi edebi ve bilimsel konularla ilgilendi. Prechistenskaya çalışma kurslarında eğitim verdi. Gazetelerde makaleler yazdı.1925'te SSCB Merkez Yürütme Komitesi üyesi ve İzvestia gazetesinin genel yayın yönetmeni oldu. 1927'de Yüksek Sovyet milletvekili seçildi. "Pravda" gazetesinin yönetici sekreteri olurken 1926'dan itibaren de Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi'ne bağlı Lenin Enstitüsü müdürü olarak görevlendirildi.
1920'lerin mekanikçiler ve diyalektikçiler arasındaki felsefi tartışmalarında mekanikçilerin liderlerinden oldu.
Militan Ateistler Birliği başkanı Emelyan Yaroslavski ile birlikte ateist propaganda kampanyasının başlatıcılarından biri oldu. Din karşıtı propagandada orijinal yöntemler kullandı: örneğin, şu soruyu soran sıradan bir inanan adına konuştu: eğer kilise herhangi bir gücün Tanrı'dan olduğunu kabul ediyorsa, o zaman kilise neden Sovyet iktidarına karşı çıkıyor?
1926-1928 yıllarında Leningradskaya Pravda gazetesinin genel yayın yönetmeni olarak görev yaptı. Yosif Stalin'in aktif bir destekçisi olarak gazetelerde önce Lev Troçki'nin, ardından Georgi Zinovyev ve Lev Kamenev'in destekçilerini tasfiye etti.
8 Ekim 1928'de Soçi'de şiddetli bir tifo hastalığından öldü. Cesedi yakıldı ve külleri Moskova'daki Kızıl Meydan'a gömüldü.
Kaynakça
- ^ Ленин В. И. Карл Маркс (Краткий биографический очерк с изложением марксизма)