Ermanno Wolf-Ferrari
Ermanno Wolf-Ferrari | |
---|---|
![]() Ermanno Wolf-Ferrari, 1906 | |
Doğum | 11 Ocak 1876 Venedik, İtalya |
Ölüm | 21 Ocak 1948 (72 yaşında) Venedik |
Milliyet | İtalyan |
Meslek | Besteci, Müzik eğitimcisi |
Ermanno Wolf-Ferrari (d. 11 Ocak 1876 Venedik, İtalya - ö. 21 Ocak 1948, Venedik), İtalyan opera ve batı klasik müzik bestecisi ve müzik eğitimcisidir.
Hayatı ve Çalışmaları
Wolf-Ferrari[1] 1876'da Venedik'te Alman asıllı bir ressam olan baba ile İtalyan asıllı karısının oğlu olarak dünyaya geldi. Annesinin soyadı olan Ferrari'yi 1895'ten sonra kendi soyadına ekledi. Çocukluğundan beri müzik dersleri almaktaydı, ama babası gibi bir ressam olmak istiyordu. Bu nedenle Venedik ve Roma'da akademilere gidip resim dersleri aldı ve resim çalışmak için Münih'e de gitti.
Fakat Münih'te fikrini değiştirdi. Alman müzik hocası olan Josef Rheinberger'den müzik dersleri almaya başladı ve Münih müzik konservatuvarına kaydını yaptırdı. Orada kontrapuan ve kompozisyon derslerine devam etti. 1890'lı yıllarda ilk müzik eserini besteledi.
19 yaşına girince konservatuvardan ayrıldı ve Venedik'e geri döndü. Orada koro şefi olarak çalışmaya başladı. Evlendi ve Max Winterfeld adını verdiği bir oğlu oldu. Orada bulunan İtalyan opera bestecileri (Arrigo Boito ve Giuseppe Verdi) ile arkadaşlıklar kurdu. 22 Şubat 1900 La Fenice operaevinde Külkedisi masalından uyarlanmış "Cenerentola" operasının prömiyeri verildi. Bu opera eseri İtalya'da hiç tutulmadı. Wolf-Ferrarı Almanya, Münih'e geri döndü ve bu eserin revize edilmiş yeni versiyonu Bremen'de 1902'de sahnelendi ve çok tutundu. Genç bestecinin hazırladığı "La Vita Nuova" kantatası da çok popüler oldu ve Avrupa ve dünyanın önemli müzik merkezlerinde çok tutuldu.
Wolf-Ferrarı'nın sonraki opera eserlerinin çoğu Venedikli tiyatro eseri yazarı Carlo Goldoni'nin komedi farslarından uyarlanmıştır. Bu opera eserleri müzik bakımdan yenilik getirme yerine eklektik ve melodik idi ve seyircileri kahkahalara boğmaktaydı. Bu Goldoni'den uyarılmış operaların her biri uluslararası başarı kazandı. Bu eserler arasında Le donne curiose (1903), I quatro rusteghi (1906) ve Il segreto di Susanna (1909) bulunmaktaydı ve hepsi de Almanya'da prömiyerleri yapılan komedi operalarıydı. I. Dünya Savaşı'ndan hemen önceki yıllarda dünya operaevlerinde en çok sahnelenen operalar Wolf-Ferrarı'nın bu operaları olmuştu.
I. Dünya Savaşı Wolf-Ferrari için hiç iyi sonuçlar vermedi. Eserleri Almanya'da çok tutulmaktaydı ama 1915'ten sonra Almanya ve İtalya savaşın değişik taraflarındaydı. Wolf-Ferrarı Zürih'e yerleşti. Ama o yıllarda tek bir eseri "Gli amanti sposi" sahnelendi. Savaştan sonra eserleri ancak 1920'li yıllarda yeniden popüler olmaya başladı. Bunlar "Das Himmelskleid" (1925) ve William Shakespeare'in Hırçın Kız komedisinden uyarlanan Sly (1927) vardır.
Wolf-Ferarı 1939'da Salzburg'da Mozartium Konservatuvarında kompozisyonu profesörü oldu. 1946'da tekrar Zürih'e yerleşti. Son yıllarını ise doğum şehri olan Venedik'te geçirdi. Bu şehirde öldü ve mezarı Venedik mezarlık adası olan "San Michele" adasındadır.
20. yy. ikinci yarısında ve 21. yy. da Wolf-Ferrarı eserlerine dünya opera evleri rağbet etmemektedirler. Eserleri opera repretuvarının en güzel İtalyan komik opera örnekleri olduğu kabul edilmekle beraber bu eserler sahnelenmemektedir.
Seçilmiş eserleri
Wolf-Ferrari'in operalarından başka, özellikle kariyerinin başında ve sonunda enstrümantal eserler, vermiştir. Ayrıca epeyce sayıda oda müziği eseri de bulunur. Bunlardan konserlerde en popüler olanı keman konçertolarıdır.[2]
Opera
- Cenerentola (Külkedisi) (Venedik 1900; revize: Bremen 1902)
- Le donne curiose (Meraklı kadın) (Münih 1903)
- I quatro rusteghi (Dört aksi adam) ,Carlo Goldoni komedisinden uyarı (Muunih 1906)
- Il segreto di Susanna (Susanna'nın gizlisi (Monaco di Baviera 1909)
- I gioielli della Madonna (Madonna'nın mücevharatı) (Berlin 1911)
- L'amore medico (Aşk Doktoru) (Dresden, 1913)
- Gli amanti sposi (Venedik 1925)
- Sly (Kurnaz) (Milano 1927)
- La vedova scaltra]] (Roma 1931)
- Il Campiello (Wolf-Ferrarı) (Milano 1936)
- La dama boba ( (Mainz 1937)
- Gli dei a Tebe ( (Hannover 1943)
Oda müziği
- Op.1 : Sol-Minör Keman ve Piyano için Sonata No.1 (1895)
- Op.10 : La-Minör Keman ve Piyano için Sonata No.2 (1901)
- Op.27 : M-Major Keman ve Piyano için Sonata No.3 (1943)
- Op.30 : Sol-Major Viyonlonsel ve Piyano için Sonata (1945)
- Op.33b : Sol-Minör Keman ve viyolensel için Yaylısazlar Duo(1946)
- Op.35 : "İntrodüzione e Balletto", Keman ve viyolensel için Yaylısazlar Duosu (1948)
- WoO. : Si-Minör Keman, Viyola ve Viyolonsel için Yaylısazlar Triosu (1894)
- Op.32 : La-Minör Keman, Viyola ve Viyolonsel için Yaylısazlar Triosu (1945)
- Op.23 : Mi-Minör Yaylışazlar Kuarteti (1940)
- WoO. : 2 Keman, 2 Viyola ve Viyolonsel için Yaylısazlar Kuinteti (1894)
- Op.24 : Re-Majör 2 Keman, 2 Viyola ve Viyolonsel için Yaylısazlar Kuinteti (1942)
- Op.5 : Re-Majör Piyano Trio No.1 (1898)
- Op.7 : Fa-Diyez Major Piyano Trio No.2 (1900)
- Op.25 : Fa-Majör 2 Keman ve Piyano Trio "Sonata" (1943)
- Op.6 : Re-Bemol Major Piyano Kuinteti (1901)
Kaynakça
- ^ "Yaşamı için bakınız". 17 Kasım 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ocak 2012.
- ^ Eserleri icin referanslar icin bknz ERMANNO WOLF-FERRARI WEBSITE 17 Kasım 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Ayrıca bakınız
Dış bağlantılar
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
- İtalyanca Wikipedia "Ermanno Wolf-Ferrarı" maddesi 7 Aralık 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İtalyanca) (Erişim: 16.1.2012)
- IMSLP Websitesinde "Wolf-Ferrarı,_Ermanno" eserleri partisyon notaları 17 Mart 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Erişim: 16.1.2012)
- "Deutschen Nationalbibliothek" Katalogunda Wolf_Ferrari 7 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Almanca) (Erişim: 16.1.2012)
- "Rodoni" websitesinde Wolf-Ferrari 17 Kasım 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İtalyanca) (İngilizce) (Erişim: 16.1.2012)
- Wolf-Ferrari eserlerinden bir ses kayiti (İngilizce) (Erişim: 18.1.2012)