Nikolay İstomin
Nikolay Mikailoviç İstomin | |
---|---|
![]() Nikolay Mikhailovich Istomin, 1914 | |
Doğum | 21 Mayıs 1855 Oryol Guberniyası, Rus İmparatorluğu |
Ölüm | Tam olarak bilinmiyor, 1925'ten sonra öldüğü tahmin ediliyor |
Bağlılığı | ![]() ![]() |
Hizmet yılları | 1868 — 1923 |
Rütbesi | Korgeneral |
Komutası | Nezhinsky 137. Piyade Alayı, 5. Kafkas Kolordusu. |
Çatışma/savaşları |
|
Nikolai Mihayloviç İstomin, Birinci Dünya Savaşı sırasında 5. Kafkas Kolordusu'nun komutanı olarak tanınan Rus Korgeneraldi.
Hayatı
İstomin 21 Mayıs 1855'te Pyatnitskoe'de doğdu. 7 Eylül 1868'de 5. deniz mürettebatında Asteğmen olarak serbest bırakıldığı Baltık Denizcilik Okulu'na girdi, ancak donanmada uzun süre kalamadı ve Kara Kuvvetlerine Atandı. ve 3. topçu tugayında görev yaptı.[1]
93 Harbi sırasında İstomin, Lovche-Selva müfrezesinin bir parçasıydı ve Plevne Kuşatması'nda savaştı.[1] Daha sonra Balkanlar'a ulaşmak için Trayanov Geçidi üzerinden zorlu bir geçiş yaptı. Bu seferin farkı olarak 18 Aralık 1878'de teğmenliğe terfi etti.
20 Aralık 1879'da teğmen olarak göreve başlayan İstomin, 1883 yılında 2. sınıfta mezun olduğu Genelkurmay Akademisi'ne giriş sınavlarını geçti. Kiev askeri bölgesinin karargahındaydı. 29 Kasım 1883'ten itibaren 12. Piyade Tümeni karargahında kıdemli emir subayı olarak görev yaptı, 8 Nisan 1884'te kurmay yüzbaşılığa, 29 Mart 1885'te yüzbaşılığa terfi etti. İstomin, 48. Odessa Piyade Alayı'nda 1 Aralık 1885'ten 4 Kasım 1886'ya kadar Askeriyenin nüfus sayımı komutanlığını yaptı.
İstomin daha sonra 30 Ağustos 1890'da yarbaylığa terfi etti, ardından 2. yerel tugay komutanı komutasında karargah subayı olarak atandı ve 10 Şubat 1894'ten itibaren 55. piyade komutasında baş subay oldu. yedek tugay. 30 Ağustos 1894'te albaylığa terfi etti; 30 Nisan - 10 Eylül 1894 tarihleri arasında 7. Samogit Grenadier Alayı'nda taburun eleme komutanlığını yaptı.
8 Ekim 1901'de Istomin, başında Rus-Japon Savaşı'na katıldığı ancak çatışma sırasında yaralandığı Nezhinsky 137. Piyade Alayı'nın komutanlığına atandı.[1] 7 Kasım 1904'te tümgeneral rütbesine terfi etti ve 1. Sibirya piyade tümeninin 2. tugayının komutanlığına atandı, aynı zamanda Telinsky müstahkem bölgesinin garnizon şefi olarak görev yaptı. Gongzhou bölgesinin; daha sonra Uzak Doğu'da Başkomutan'ın emrinde geçici olarak askeri iletişim şefi vekili olarak görev yaptı. 28 Temmuz 1905'ten itibaren Uzak Doğu'da Başkomutan'a bağlı askeri haberleşme sahne dairesi başkanı olarak görev yaptı. Japonlara karşı üstünlük sağlamak için İstomin, 5 Haziran 1907'de Cesaret için Altın Silah ile ödüllendirildi ve 6 Aralık 1904'te kılıçlarla 3. derece St. Vladimir ve kılıçlarla 1. derece St. Stanislav (1905'te) emirleri ile ödüllendirildi.).
İstomin, Rusya'ya döndükten sonra 16 Şubat 1906'da 4. Kolordu Kurmay Başkanlığı'na atandı. 1 Mayıs 1913'te korgeneralliğe terfi etti ve Kafkasya'daki 20. Piyade Tümeni komutanlığına atandı.[2]
1914 yılında İstomin, Birinci Dünya Savaşı'nın Kafkas cephesinde görev yaptı ve başında Berhmann atağı ve Sarıkamış operasyonlarına katıldığı Oltinsky müfrezesine komuta ettiği tümenle eş zamanlı olarak görev yaptı.[1][2] 17 Mayıs 1915'in en yüksek emriyle İstomin'e 4. derece St. George Nişanı verildi.
15 Mart 1915'ten itibaren Avrupa Cephesinde savaşan 5. Kafkas Kolordusu'nun komutanıydı. Mart 1916'da bu kolordu Kafkasya'ya nakledildi ve İstomin Batı Cephesinde savaşmaya bırakıldı ve 2 Nisan'da yeni kurulan 46. Kolordu komutanlığına atandı. Şubat Devrimi'nden sonra, üst düzey komuta personelinin tasfiyesi sırasında İstomin, 6 Nisan 1917'de görevinden alındı ve Minsk Askeri Bölge karargahındaki yedek rütbelere yazıldı. 23 Ekim'de üniforma ve emekli maaşı ile yapılan bir dilekçe üzerine görevden alındı. Ekim Devrimi'nden sonra İstomin Petrograd'da kaldı ve Kızıl Ordu'ya katıldı ve 1925'te Leningrad'daki Deniz Hidrografi Okulu'nda öğretmenlik yaptı. İstomin'in Tam ölüm tarihi bilinmiyor.
Kaynakça
- ^ a b c d "Russian Army in the Great War: Project Card File" (Rusça). 2 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2024.
- ^ a b "ВОЕННАЯ ЛИТЕРАТУРА, Военная история". 30 Ağustos 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2024.