Philip Stuart Kitcher
Philip Stuart Kitcher | |
---|---|
![]() | |
Tam adı | Philip Stuart Kitcher |
Doğumu | 20 Şubat 1947 (77 yaşında) Londra, ![]() |
Ödüller | Hayatboyu Başarı Ödülü (American Psychological Association) Üstün Katkı Ödülü (American Psychological Association) Lakatos Ödülü Prometheus Ödülü (American Philosophical Association) Lannan Önemli Kitap Ödülü |
Çağı | Çağdaş felsefe |
Bölgesi | Batı felsefesi |
Okulu | Analitik felsefe Pragmatizm |
Kurumu | Columbia Üniversitesi, Kaliforniya Üniversitesi (San Diego), Vermont Üniversitesi |
Doktora danışmanı | Carl Hempel |
Önemli fikirleri | Bir teorinin varsayımsal varsayımları ile çalışma varsayımları arasındaki ayrım[1] Heterojen referans potansiyelleri[2] (seçici gerçekçilik)[3] |
Etkilendikleri
| |
Etkiledikleri
|
Philip Stuart Kitcher (d. 20 Şubat 1947), Columbia Üniversitesi'nde John Dewey Fahri Felsefe Profesörü olan bir İngiliz filozoftur.[4] Bilim felsefesi, biyoloji felsefesi, matematik felsefesi, edebiyat felsefesi ve daha yakın zamanda pragmatizm alanlarında uzmanlaşmıştır .
Hayatı ve kariyeri
Londra'da doğdu. Kitcher, erken yaşamını Birleşik Krallık'ın güney kıyısındaki Eastbourne, Doğu Sussex'te geçirdi ve burada daha önceki bir neslin başka bir seçkin filozofu olan A.J. Ayer de okuldaydı. Kitcher, Batı Sussex, Horsham'daki Christ's Hospital'da okula gitti.[5][6] Cambridge'deki Christ's College'dan Matematik/Tarih ve Bilim Felsefesi alanında lisans derecesini 1969'da ve Carl Hempel ve Thomas Kuhn ile yakın işbirliği içinde çalıştığı Princeton Üniversitesi'nden Bilim Tarihi ve Felsefesi alanında doktora derecesini 1974'te aldı.
Kitcher şu anda Columbia Üniversitesi'nde John Dewey Fahri Felsefe Profesörüdür. Columbia'nın Çağdaş Medeniyet programının başkanı olarak (lisans temel müfredatının bir parçası), ayrıca James R. Barker Çağdaş Medeniyet Profesörlüğünü yaptı. Kitcher, Columbia'ya taşınmadan önce Vermont Üniversitesi, Minnesota Üniversitesi ve Kaliforniya Üniversitesi (San Diego)'da Başkanlık Felsefe Profesörü pozisyonunda görev yaptı.
Kitcher, Amerikan Felsefe Derneği'nin eski başkanıdır. 2002'de Kitcher, Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'ne üye seçildi ve 2006'da Amerikan Felsefe Derneği'nden bilim felsefesinde genişletilmiş başarı onuruna açılış Prometheus Ödülü'ne layık görüldü. 2018 yılında Amerikan Felsefe Derneği'ne seçildi.[7] Kitcher, 1994'ten 1999'a kadar Philosophy of Science dergisinin genel yayın yönetmeniydi, ayrıca 1995'ten 1997'ye kadar İnsan Genomu Projesinin Etik, Hukuki ve Sosyal Etkileri üzerine NIH / DOE Çalışma Grubunun bir üyesiydi.
Peter Godfrey-Smith (Sidney Üniversitesi), Kyle Stanford (California Üniversitesi, Irvine) ve Michael R. Dietrich (Pittsburgh Üniversitesi) dahil olmak üzere bir dizi önde gelen bilim filozofu yetiştirmiştir. Ayrıca lisans öğrencisi olarak C. Kenneth Waters (Calgary Üniversitesi) ve Michael Weisberg (Pennsylvania Üniversitesi) dersleri vermiştir.
Patricia Kitcher ile evlidir. Columbia'da Mark Van Doren Beşeri Bilimler Profesörü olan tanınmış bir Kant alimi ve zihin filozofudur. Oğulları Charles Kitcher, Federal Seçim Komisyonu'nun Baş Hukuk Müşaviri Yardımcısıdır.[8][9]
Felsefi çalışmaları
Kitcher, felsefe içinde en çok biyoloji, bilim ve matematik felsefesi alanındaki çalışmalarıyla ve akademi dışında yaratılışçılık ve sosyobiyolojiyi inceleyen çalışmalarıyla tanınır. Çalışmaları, biyoloji felsefesi ve matematik felsefesinde ortaya atılan soruları epistemoloji, metafizik ve etik gibi temel felsefi konularla ilişkilendirmeye çalışır. John Stuart Mill, Kant ve felsefe tarihindeki diğer figürler hakkında da makaleler yayımladı. 2012 tarihli kitabı[10] John Dewey'e artan ilgisini ve felsefi meselelere pragmatik bir yaklaşımını belgeledi. Pragmatizmi geleneksel felsefe konularına birleştirici ve yeniden yapıcı bir yaklaşım olarak görüyor. Etiğe doğalcı bir yaklaşımı özetleyen The Ethical Project (Harvard University Press, 2011) adlı bir kitap yayımladı.[11] İklim değişikliği felsefesi üzerine de çalışmalar yaptı.[12][13]
"İyi bilimi" neyin oluşturduğuna ilişkin kriterler
Kitcher'ın iyi bilim için üç kriteri şunlardır:[14]
- 1. Yardımcı hipotezlerin bağımsız test edilebilirliği
- 2. Birleşme
- "Bir bilim birleştirilmelidir... İyi teoriler, çok çeşitli problemlere uygulanabilen tek bir problem çözme stratejisinden veya küçük bir problem çözme stratejileri ailesinden oluşur".
- 3. Doğurganlık
- "Newton'unki gibi büyük bir bilimsel teori, yeni araştırma alanları açar... Bir teori dünyaya yeni bir bakış açısı sunduğundan, bizi yeni sorular sormaya ve böylece yeni ve verimli araştırma hatlarına girmeye yönlendirebilir... Tipik olarak, gelişen bir bilim eksiktir. Herhangi bir zamanda, şu anda cevaplayabileceğinden daha fazla soru ortaya çıkarır. Ama eksiklik kusur değildir. Aksine, eksiklik doğurganlığın anasıdır... İyi bir teori üretken olmalıdır; yeni sorular ortaya atmalı ve problem çözme stratejilerinden vazgeçmeden bu soruların cevaplanabileceğini varsaymalıdır”.
Bilimsel araştırmalarla ilgili pratik kararlarda değerlerin rolünü giderek daha fazla kabul etti.[15]
Kuhn ve yaratılışçılık
Kitcher, Bilimi Kötüye Kullanma: Yaratılışçılığa Karşı Dava'nın yazarıdır. Yaratılışçıların Kuhn'u yanlış yorumlama biçimleri hakkında yorum yaptı:
Thomas Kuhn'un Bilimsel Devrimlerin Yapısı adlı kitabı, yakın zamandaki bilim felsefesindeki diğer tüm kitaplardan muhtemelen daha fazla okundu ve daha geniş çapta yanlış yorumlandı. Görüşlerinin geniş tirajı, Kuhn'un pozisyonunun popüler bir karikatürünü yarattı. Bu popüler karikatüre göre, bir alanda çalışan bilim adamları bir kulübe aittir. Tüm kulüp üyelerinin doktrinin ana noktalarında anlaşmaları gerekmektedir. Gerçekten de kabul ücreti, temel dogmaların aşılandığı birkaç yıllık yüksek lisans eğitimidir. Dışarıdan gelenlerin görüşleri dikkate alınmaz. Şimdi bunun, hem bilim adamlarının pratiğinin hem de Kuhn'un pratiğe ilişkin analizinin umutsuz bir karikatürü olduğunu vurgulamak istiyorum. Bununla birlikte, karikatür, sadık bir temsil olarak yaygın bir şekilde kabul görmüş ve böylece Yaratılışçıların görüşlerinin kibirli bir şekilde dikkate alınmadığı yönündeki iddialarına destek vermiştir.[16]
Kitapları
- Abusing Science: The Case Against Creationism. MIT Press, 1982 (paperback 1983). 0-262-61037-X
- The Nature of Mathematical Knowledge. Oxford University Press, 1983 (paperback 1984).
- Vaulting Ambition: Sociobiology and the Quest for Human Nature. MIT Press, 1985 (paperback 1987).
- The Advancement of Science, Oxford University Press, April 1993 (paper January 1995).
- The Lives to Come: The Genetic Revolution and Human Possibilities (Simon and Schuster [US], Penguin [UK], January 1996, paperback editions 1997). The American paperback contains a postscript on cloning, almost identical with his article "Whose Self is it, Anyway?”.
- Patterns of Scientific Controversies, essay in Scientific Controversies: Philosophical and Historical Perspectives, Oxford University Press, 2000. 0-195-11987-8
- Science, Truth, and Democracy, Oxford University Press, 2001; paperback 2003. 0-19-516552-7
- In Mendel's Mirror: Philosophical Reflections on Biology, Oxford University Press, 2003. (This is a collection of seventeen of his articles).
- Finding an Ending: Reflections on Wagner’s Ring, co-authored with Richard Schacht, Oxford University Press, February 2004. 0-19-517359-7
- Living with Darwin: Evolution, Design, and the Future of Faith, Oxford University Press, January 2007. 0-19-531444-1
- Joyce's Kaleidoscope: An Invitation to Finnegans Wake, Oxford University Press, July 2007. 0-19-532103-0
- The Ethical Project, Harvard University Press, October 2011. 0-67-406144-6
- Science in a Democratic Society, Prometheus Books, September 2011. 1-61-614407-6
- Preludes to Pragmatism: Toward a Reconstruction of Philosophy, Oxford University Press, 2012. 9780199899555
- Deaths in Venice: The Cases of Gustav von Aschenbach, Columbia University Press, November 2013. 978-0231162647
- Life After Faith: The Case for Secular Humanism, Yale University Press, 2014. 978-0197549155
- Moral Progress, Oxford University Press, 2021. 9780300203431
Kaynakça
- ^ Martin Carrier, Johannes Roggenhofer, Günter Küppers, Philippe Blanchard (eds.), Knowledge and the World: Challenges Beyond the Science Wars, Springer, 2013, p. 149.
- ^ Miriam Solomon, Social Empiricism, MIT Press, 2007, p. 37.
- ^ Boaz Miller, "What is Hacking's Argument for Entity Realism?", Synthese 193(3):991–1006 (2016).
- ^ "Philip Kitcher | Philosophy". 8 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ "ACADEMIC AUTOBIOGRAPHY – PHILIP KITCHER". www.columbia.edu. 8 Mayıs 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Kasım 2017.
- ^ Kitcher, Philip (2007). Joyce's kaleidoscope : an invitation to Finnegans wake. New York: Oxford University Press. s. Dedication. ISBN 978-0195321029.
- ^ ""Election of New Members at the 2018 Spring Meeting"". 23 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2022.
- ^ "Sue-Yun Ahn and Charles Kitcher". The New York Times (İngilizce). 13 Temmuz 2008. ISSN 0362-4331. 8 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ağustos 2021.
- ^ "FEC announces appointment of Charles Kitcher as Associate General Counsel". FEC.gov (İngilizce). 15 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ağustos 2021.
- ^ Kitcher, P. Preludes to Pragmatism: Toward a Reconstruction of Philosophy, Oxford University Press, 2012
- ^ Mallon, R. Review of Kitcher, P. The Ethical Project, Harvard University Press, October 2011. 0-67-406144-6 (Notre Dame Philosophical Reviews)
- ^ Kitcher, Philip (2010). "The Climate Change Debates" Science, 328(5983):pp.1230-1234
- ^ Kitcher, Philip (March 25, 2015). "Climate Change: The Hard Problem" 12 Kasım 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 'Instituto de Investigaciones Filosóficas-UNAM'
- ^ Abusing Science: The Case Against Creationism. MIT Press. 1982. ss. 46-48. ISBN 978-0262110853.
- ^ Longino, Helen E. (2002), Science and the Common Good: Thoughts on Philip Kitcher’s Science, Truth, and Democracy, Philosophy of Science, 69, pp. 560–568 (PDF 13 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.)
- ^ Kitcher, P, 1982, Abusing Science: The Case Against Creationism, p. 168
Dış bağlantılar
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Wikiquote-logo.svg/34px-Wikiquote-logo.svg.png)
- The Quest For Inclusion in the Science and Religion Debate 4 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- Philip Kitcher website 5 Temmuz 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. via Columbia University.
- Interview by Point of Inquiry 13 July 2007 (mp3/podcast). Kitcher "explores the implications of Darwinism for both literalist religion, and for liberal faith" and "discusses the role and benefits of religion, and explores alternatives to it, such as secular humanism, and offers ideas for how secular humanism might become more popular in society."
- Fighting incompleteness 7 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., interview by David Auerbach, 3am Magazine, 31 January 2014.
- Life after faith: Interview with Richard Marshall 9 Mart 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. 3am Magazine, 2 August 2015.