Pino Caruso
Pino Caruso | |
---|---|
![]() Caruso, 1975'te The Sunday Woman adlı filmde | |
Doğum | 12 Ekim 1934(1934-10-12) Palermo, İtalya |
Ölüm | 7 Mart 2019 (84 yaşında) Roma, İtalya |
Milliyet | İtalyan |
Meslek | Oyuncu ve komedyen |
Etkin yıllar | 1957-2019 |
Evlilik | Marilisa Ferzetti |
Giuseppe Caruso (bilinen adıyla : Pino Caruso ; 12 Ekim 1934; Palermo – 7 Mart 2019; Roma), İtalyan oyuncu ve komedyendir.[1] [2]
Yaşamı ve kariyeri
Caruso 12 Ekim 1934'te Palermo, Sicilya'da doğdu ve 1957'de kendi kasabasında tiyatro oyuncusu olarak kariyerine başladı. 1965'te Roma'ya taşındı ve "Il Bagaglino" adlı tiyatro ekibine girerek oyunlarda yer aldı.[3] 1970'lerde İtalyan RAİ kanalında yayınlanan bazı yapımlardaki komedi şovlarıyla dikkat çeken oyyuncunun yer aldığı yapımlar arasında; Che domenica amici (1968), Gli amici della domenica (1970), Teatro 10 (1971),Dove sta Zazà (1973), Mazzabubù (1975) ve Due come noi (1979) sayılabilir.[4][5]
Ölümü
İtalyan oyuncu ve komedyen Pino Caruso 7 Mart 2019'da Roma'da 84 yaşında ölmüştür.
Filmografi (seçme)
- La più bella coppia del mondo (1968) - Carmelo Miccichè
- La main (1969) - Marco - le cycliste
- Gli infermieri della mutua (1969) - Dr. Borselli
- Atlantic Wall (1970) - Friedrich
- Quella piccola differenza (1970) - Marino Marini
- Gli amici degli amici hanno saputo (1973) - Vincenzino Cipolla
- Malicious (1973) - Don Cirillo
- Seduction (1973) - Alfredo
- La governante (1974) - Enrico Platania
- The Common Man (1975) - Vigorelli
- L'ammazzatina (1975) - Mimì Galluzzo
- Lips of Lurid Blue (1975) - Don Gino
- The Sunday Woman (1975) - Police Commissioner De Palma
- Dimmi che fai tutto per me (1976) - The Police Commissioner
- Il marito in collegio (1977) - Barone Filippo Pancaldi
- Il... Belpaese (1977) - Ovidio Camorrà
- Ride bene chi ride ultimo (1977) - Giuseppe Tarluto (segment "Sedotto e violentato")
- Gegè Bellavita (1978) - The Duke Attanasi
- Il ficcanaso (1980) - Commissioner
- L'esercito più pazzo del mondo (1981) - Capitano Parabellum
- Canto d'amore (1982)
- Scugnizzi (1989) - The judge
- La strategia della maschera (1998) - Don Ciccio Bova
- La matassa (2009) - Don Gino
- Abbraccialo per me (2016) - Don Pino
Ayrıca bakınız
- L'uomo comune, 1985, Novecento
- I delitti di via della Loggia, 1991, Novecento
- Il diluvio universale. Acqua passata, 1995, Novecento
- L'uomo comune (edizione rinnovata), 2005, Marsilio
- Il silenzio dell'ultima notte, 2009, Flaccovio editore
- Appartengo a una generazione che deve ancora nascere (aforismi storie, personaggi e ragionamenti sullo stato attuale del mondo), 2014, ERI-RAI (Mondadori)
- 'Il senso dell'umorismo è l'espressione più alta della serietà" (aforismi storie, personaggi e ragionamenti sullo stato attuale del mondo), 2017, Alpes editore
- 'Se si scopre che sono onesto, nessuno si fiderà più di me" (aforismi storie, personaggi e ragionamenti sullo stato attuale del mondo),1017, Alpes editore
Kaynakça
- ^ Fumarola, Silvia (17 Haziran 1989). "L'accordo con la Rai è fatto ma divide il sindacato attori". La Repubblica. 22 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Eylül 2011.
- ^ Di Mauro, Nicola. "Il teatro è un museo, la televizyon è senza qualità". Il Nostro Tempo. 2 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Eylül 2011.
- ^ Laura, Nobile (30 Mart 2001). "Caruso, il gran ritorno a 'Palermo di scena'". La Repubblica. 3 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Eylül 2011.
- ^ "La pagina di PINO CARUSO". Antonio Genna. 5 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ekim 2011.
- ^ Fabio Vento, Lucia Russo (4 Nisan 2011). "La Palermo Vegetariana intervista Pino Caruso". La Palermo Vegetariana. 21 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ekim 2011.
Dış bağlantılar
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Wikiquote-logo.svg/34px-Wikiquote-logo.svg.png)
- IMDb'de Pino Caruso
![]() | İtalyan oyuncu ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |