Ronald Reagan'a suikast girişimi
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d5/President_Ronald_Reagan_moments_before_he_was_shot_in_an_assassination_attempt_1981.jpg/300px-President_Ronald_Reagan_moments_before_he_was_shot_in_an_assassination_attempt_1981.jpg)
30 Mart 1981'de Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Ronald Reagan, Washington DC'de bulunan Washington Hilton'daki bir konuşmadan sonra limuzinine dönerken John Hinckley Jr. tarafından vurularak yaralandı. Hinckley, saldırının erotomanik bir takıntı geliştirdiği aktris Jodie Foster'ın dikkatini çekeceğini inanıyordu.
Reagan, başkanlık limuzininin yanından seken ve sol koltuk altına isabet eden, bir kaburgasını kıran, akciğerini delen ve ciddi iç kanamaya neden olan bir tabanca kurşunuyla ciddi şekilde yaralandı. George Washington Üniversite Hastanesine vardığında ölmek üzereydi ama acil serviste durumu stabildi; daha sonra acil keşif ameliyatı geçirdi, iyileşti ve 11 Nisan'da hastaneden taburcu edildi. Dışişleri Bakanı Alexander Haig, Başkan Yardımcısına kadar Beyaz Saray'da "kontrolün burada elinde" olduğunu belirtmesine rağmen, Anayasa'nın 25. değişikliğinin (başkanın yetkilerini ve görevlerini üstlenen başkan yardımcısıyla ilgili) 3. veya 4. bölümlerine resmi olarak başvurulmadı. George HW Bush, Fort Worth, Teksas'tan Washington'a döndü Haig, Bush, Meclis Sözcüsü Tip O'Neill ve Senato geçici başkanı Strom Thurmond'dan sonra arka arkaya dördüncü oldu.
Beyaz Saray basın sekreteri James Brady, Gizli Servis ajanı Tim McCarthy ve Washington DC polis memuru Thomas Delahanty de yaralandı. Üçü de hayatta kaldı, ancak Brady'nin beyin hasarı vardı ve kalıcı olarak ömürünün sonuna kadar sakat kaldı. 2014'teki ölümü, sonuçta yaralanmasından kaynaklandığı için cinayet olarak kabul edildi.[1][2]
Hinckley, başkana suikast girişiminde bulunma suçlamasıyla delilik nedeniyle suçsuz bulundu. Bir DC psikiyatri tesisi olan St. Elizabeth's Hospital'da kapalı kaldı. Ocak 2015'te federal savcılar, adli tabibin ölümünü cinayet olarak sınıflandırmasına rağmen Hinckley'i Brady'nin ölümüyle suçlamayacaklarını açıkladılar.[3] Hinckley, 10 Eylül 2016'da psikiyatrik Hastanesi'nden serbest bırakıldı.
Hinckley'in motivasyonu
John Hinckley Jr.'ın erotomanisi vardı ve saldırı için motivasyonu, o zamanlar çocuk aktris olan Jodie Foster'a olan takıntısından kaynaklanıyordu. 1970'lerin sonunda Hollywood'da yaşarken, Taxi Driver filmini en az 15 kez izledi ve görünüşe göre aktör Robert De Niro tarafından canlandırılan ana karakter Travis Bickle ile güçlü bir şekilde özdeşleşti[4][5][6][7] Filmin konusu, Bickle'ın Foster'ın oynadığı bir çocuk fahişeyi kurtarma girişimlerini anlatıyordu. Filmin sonlarına doğru Bickle, başkanlığa aday olan bir Birleşik Devletler senatörüne suikast düzenlemeye çalışır. Sonraki yıllarda Hinckley, Jodie Foster'ı ülke çapında takip etti ve People dergisinde orada öğrenci olduğunu okuduktan sonra 1980'de Yale Üniversitesi'nde bir yazı kursuna kaydolacak kadar ileri ɡitti.[8] 1980'in sonlarında ona çok sayıda mektup ve not yazdı.[9] Onu iki kez aradı ve onunla ilgilenmediğini belirttiğinde pes etmeyi reddetti.[5]
Hinckley, bütün ulusun dikkatini çekecek bir figür olursa Foster'ın dengi olacağına ikna olmuştu. Filmdeki Bickle karakterini taklit etmeye karar verdi ve Başkan Jimmy Carter'ı takip etmeye başladı Başkana yaklaşmanın ne kadar kolay olduğuna şaşırdı - bir olayda sadece bir adım uzaktaydı - ancak Ekim 1980'de Nashville Uluslararası Havaalanında tutuklandı ve yasadışı ateşli silah bulundurmaktan para cezasına çarptırıldı.[10] Carter bir kampanyayı orada durdurmuştu ama FBI bu tutuklamayı başkana bağlamadı ve Gizli Servis'e haber vermedi[11] Ailesi onu kısa bir süre için bir psikiyatrın gözetimine verdi Hinckley dikkatini, ailesine seçilmesinin ülke için iyi olacağını söylediği Ronald Reagan'a çevirdi.[10] Mart 1981'in başlarında Foster'a üç veya dört not daha yazdı Foster bu notları bir Yale dekanına verdi ve o da onları Hinckley'i arayan ancak izini bulamayan Yale polis departmanına verdi[12][13]
Suikast girişimi
21 Mart 1981'de, yeni başkan Ronald Reagan (20 Ocak 1981'de göreve başladı) ve eşi Nancy, bir bağış toplama etkinliği için Washington DC'deki Ford's Theatre'ı ziyaret etti Reagan, otobiyografisi An American Life'da olayı şöyle hatırlıyordu:
Abe Lincoln'ün vurulduğu gece oturduğu sahnenin yukarısındaki başkanlık locasına baktım ve tuhaf bir his hissettim ... Şu anda sahip olduğumuz tüm Gizli Servis korumasına rağmen, başkana yeterince yaklaşma kararlılığına sahip birinin onu vurması muhtemelen hala mümkündü.[14][15]
Washington Hilton Oteli'nde konuşma
28 Mart'ta Hinckley otobüs[16] ile Washington, DC'ye geldi ve Park Central Hotel'e yerleşti.[8] Başlangıçta, Foster'ı etkilemek için başka bir girişimde New Haven'a devam etmeyi planladı[10] Reagan'ın The Washington Star'da yayınlanan programını fark etti ve harekete geçme zamanının geldiğine karar verdi.[17] Hinckley, suikast girişimi sırasında ölebileceğini biliyordu ve başkanın hayatına yönelik girişiminden yaklaşık iki saat önce Foster'a bir mektup yazdı ancak postalamadı Mektupta, eyleminin büyüklüğüyle onu etkilemeyi umduğunu ve "eğer kalbini kazanabilir ve hayatımın geri kalanını seninle yaşayabilirsem, Reagan'ı bir saniyede elde etme fikrinden vazgeçeceğini" söyledi."[18][10]
30 Mart'ta Reagan, Washington Hilton'da AFL-CIO temsilcilerine bir öğle yemeği konuşması yaptı.[19] Gizli Servis, 1970'lerin başından beri başkanlık ziyaretleri için oteli 100'den fazla kez teftiş ettiği için otele çok aşinaydı.[20] Hilton, 1963'te John F. Kennedy suikastından sonra inşa edilen "President's Walk" adlı güvenli, kapalı geçit nedeniyle Washington'daki en güvenli mekan olarak kabul edildi. Reagan binaya geçitten[19] saat yaklaşık 1:45'te girdi ve haber medyası ve vatandaşlardan oluşan bir kalabalığa el salladı Gizli Servis, bazı olaylar için kurşun geçirmez yelek giymesini istemişti, ancak Reagan konuşma için bir yelek giymiyordu, çünkü halka açık tek teşhiri, otel ile limuzini arasındaki 30 fit (9 m) olacaktı[14] ve o gün ajanlardan yelek talep etmemişti Hiç kimse Hinckley'in alışılmadık bir şekilde davrandığını görmedi; Onu "kıpır kıpır" ve "telaşlı" olarak ɡören tanıklar, görünüşe göre Hinckley'i Gizli Servis'in izlediği başka bir kişiyle karıştırdı.[21]
Saldırı
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0a/Photograph_of_chaos_outside_the_Washington_Hilton_Hotel_after_the_assassination_attempt_on_President_Reagan_%28white_border_removed%29.jpg/220px-Photograph_of_chaos_outside_the_Washington_Hilton_Hotel_after_the_assassination_attempt_on_President_Reagan_%28white_border_removed%29.jpg)
2:27'de öğleden sonra,[10] Reagan, muhabirlerin beklediği Florida Bulvarı'ndaki "Başkan Yürüyüşü"nden[19] otelden çıktı[22] hayran kalabalığının içinde beklerken, T Street NW çıkışından bekleyen limuzinine doğru yöneldi. Gizli Servis, başkanın konuşmasına katılanları kapsamlı bir şekilde taradı, ancak taranmayan bir grubun 15 fit (4,6 m) içinde durmasına izin vererek büyük bir hata yaptı :80–81,225Ajanlar, birden çok koruma katmanı kullanır; Dış katmandaki yerel polis sadece insanları kontrol eder, orta katmandaki Gizli Servis ajanları silahları kontrol eder ve başkanın hemen etrafındaki iç katman daha fazla ajandan oluşur. Hinckley ilk iki katmana girdi.
Birkaç yüz kişi Reagan'ı alkışlarken, başkan beklenmedik bir şekilde Hinckley'in önünden geçti. 20 metre ötedeki halatlı barikatın arkasında duran muhabirler soru sordu. Associated Press'ten Mike Putzel "Sayın Başkan—" diye bağırırken,[23] Hinckley, asla daha iyi bir şans bulamayacağına inanarak çömelme pozisyonu aldı.[24][10] ve bir Röhm RG 14 .22 LR mavi çelik tabancayı 1,7 saniyede altı kez ateşledi,[10][22][25][26] altı atışla da başkanı ıskaladı.[27][21]
İlk mermi Beyaz Saray basın sekreteri James Brady'yi sol gözünün üzerinden kafasına vurdu, beyninin altından geçerek beyin boşluğunu paramparça etti.[28] Columbia Bölgesi polis memuru Thomas Delahanty, sesi bir silah sesi olarak algıladı ve tetikçiyi teşhis etmek için başını keskin bir şekilde sola çevirdi.[10] Bunu yaparken, ikinci atışta boynunun arkasından vuruldu ve mermi omurgasından sekti. Delahanty, "Vuruldum!" diye bağırarak Brady'nin üstüne düştü[29][30][31][32] Hinckley'in artık başkana karşı açık bir şansı vardı,[10] ancak yakınlarda duran bir Cleveland, Ohio işçi yetkilisi olan Alfred Antenucci, Hinckley'in ilk iki el ateş ettiğini gördü,[21] kafasına vurdu ve onunla yerde güreşmeye başladı[33] Silah seslerini duyan Sorumlu Özel Ajan Jerry Parr, anında Reagan'ı omuzlarından yakaladı ve onunla birlikte limuzinin açık arka kapısına doğru daldı. Ajan Ray Shaddick, her iki adamı da arabaya atmaya yardımcı olmak için Parr'ın hemen arkasından geldi.[34] Üçüncü mermi, caddenin karşısındaki bir binanın penceresine çarpmak yerine başkanı ıskaladı. Parr'ın müdahalesi muhtemelen Reagan'ın kafasından vurulmaktan kurtardı[10] Parr, Reagan'ı limuzine bindirirken, Gizli Servis ajanı Tim McCarthy dikkatini silah sesine çevirdi, sağına döndü ve kendini ateş hattına soktu. Tim McCarthy kollarını ve bacaklarını açarak kendisini hedef haline getirmek için doğrudan Reagan ve Parr'ın önünde geniş bir duruş aldı.[35][10][14][34] Tim McCarthy, karnının alt kısmından vuruldu, mermi sağ akciğerini, diyaframını ve karaciğerinin sağ lobunu geçti[29][30][14] Beşinci mermi, Reagan ve Parr arkasından geçerken limuzinin açık arka kapısının kurşun geçirmez camına çarptı. Altıncı ve son mermide, limuzinin zırhlı tarafından sekerek açık arka kapı boşluğu ile araç çerçevesi arasından geçerek başkanın sol koltuk altına isabet etti. Mermi bir kaburga kemiğini sıyırdı ve akciğerine saplanarak kalbine bir inçten (25 mm) daha yakın mesafede durmadan önce kısmen çökmesine neden oldu.[36][14][17]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/Window_from_the_armored_limousine_that_was_struck_by_a_bullet_during_the_1981_assassination_attempt_on_President_Ronald_Reagan_and_the_revolver_used_by_would-be_assassin_John_Hinckley.jpg/220px-thumbnail.jpg)
İlk atışlardan birkaç dakika sonra, Gizli Servis ajanı Dennis McCarthy (ajan Tim McCarthy ile ilişkisi yok) kaldırıma daldı ve diğerleri onu yere iterken doğrudan Hinckley'in üzerine atladı.[10] Başka bir Cleveland bölgesi işçi yetkilisi, Frank J. McNamara, Antenucci'ye katıldı ve Hinckley'in kafasına yumruk atmaya başladı, o kadar sert vurdu ki kanı akmaya başladı.[37] Ajan Dennis McCarthy daha sonra, onları Hinckley'i bırakmaya zorlamak için "iki vatandaşa vurması" gerektiğini söyledi. Gizli Servis ajanı Robert Wanko, başkanın kaçmasını sağlamak ve olası bir grup saldırısını caydırmak için bir evrak çantasına gizlenmiş bir Uzi hafif makineli tüfek konuşlandırdı.[38]
Vurulduktan sonraki gün, Hinckley'in silahı, kökeninin izini süren ATF'ye verildi. Ajanlar sadece 16 dakika içinde silahın 13 Ekim 1980'de Dallas, Teksas'taki Rocky's Pawn Shop'tan satın alındığını ortaya çıkardı.[39] Temas halinde patlayacak şekilde tasarlanmış küçük alüminyum ve kurşun azit patlayıcı yükleri içeren altı "Devastator" marka kartuşla doldurulmuştu; patlayan tek mermi Brady'ye isabet eden mermiydi. 2 Nisan'da kurşun geçirmez yelek giyen gönüllü doktorlar diğerlerinin her an patlayabileceğini öğrendikten sonra kurşunu Delahanty'nin boynundan çıkardı.[32][10]
George Washington Üniversite Hastanesi
Gizli Servis, radyo ağı üzerinden 2:27'de "ateş edildiğini" ilk kez duyurduktan sonra, Reagan - "Rawhide" kod adı - limuzindeki ("Stagecoach") ajanlar tarafından götürüldü.[40][10] Reagan'ın vurulduğunu kimse bilmiyordu.
Reagan, kaburgasına isabet eden kurşun nedeniyle büyük bir acı çekiyordu ve Parr onu limuzine bindirdiğinde kaburgasının çatlamış olduğuna inanıyordu. Ancak ajan onu kurşun yarası açısından kontrol ettiğinde, Reagan parlak, köpüklü kan öksürdü.[36][20] Başkan dudağının kesildiğine inansa da,[41] Parr, kırık kaburganın Reagan'ın akciğerini deldiğini düşündü ve konvoya, Gizli Servis'in periyodik olarak teftiş ettiği yakınlardaki George Washington Üniversite Hastanesi'ne yönlendirilmesini emretti.[21] Limuzin, otelden ayrıldıktan dört dakikadan kısa bir süre sonra hastaneye varırken diğer ajanlar Hinckley'i bir DC hapishanesine götürdü ve Nancy Reagan ("Rainbow") hastaneye gitmek üzere Beyaz Saray'dan ayrıldı.[42][41][40]
Parr bir sedye talep etmesine rağmen,[40] hastanede hiçbir hazır sedye yoktu ve normalde acil servisin girişinde sedye bulundurulmuyordu. Reagan limuzinden indi ve yürümekte ısrar etti. Reagan gelişigüzel davrandı ve içeri girerken onu izleyen vatandaşlara gülümsedi. Hastaneye yardımsız girerken, içeri girer girmez başkan nefes almakta güçlük çektiğinden şikayet etti, dizleri büküldü ve tek dizinin üzerine çöktü; Parr ve diğerleri, acil servise girmesine yardım etti[21] Başkanın Doktoru Daniel Ruge, saldırı sırasında Reagan'ın yakınındaydı ve ayrı bir arabayla gelmişti Başkanın kalp krizi geçirmiş olabileceğine inanarak, kendisinin veya başka bir yerden uzmanların değil, hastanenin travma ekibinin onu başka herhangi bir hasta gibi ameliyat etmesi konusunda ısrar etti.[10][43] Bir hastane çalışanı, Reagan'ın yardımcısı Michael Deaver'a hastanın adını ve adresini sorunca, Deaver " 1600 Pensilvanya " dedi ve o an hastane çalışanı Amerika Birleşik Devletleri başkanının acil serviste olduğunu anladı.[10]
Joseph Giordano liderliğindeki sağlık ekibi, onu incelemek için Reagan'ın "bin dolarlık" özel takım elbisesini[44] kesti; Reagan, halka başkanın sağlığının istikrarlı olduğu konusunda güvence vermek için bir basın brifinginde bir asistan tarafından alıntılanan harap olmuş takımın maliyetinden şikayet etti.[45] Nükleer futbol topunu taşıyan da dahil olmak üzere askeri görevliler, başarısız bir şekilde FBI ajanlarının elbiseye, Reagan'ın cüzdanına ve diğer eşyalara delil olarak el koymasını engellemeye çalıştı; Altın Kodları kartı başkanın cüzdandaydı ve FBI kartı iki gün sonrasına kadar iade etmedi.[44] Tıbbi personel, Reagan'ın sistolik kan basıncının normal 140'a kıyasla 60 olduğunu ɡördü, bu onun şokta olduğunu gösteriyordu ve başkanın durumundaki 70 yaşındakilerin çoğunun hayatta kalamayacağını biliyorlardı.[10] Ancak Reagan'ın fiziksel sağlığı mükemmeldi ve ilk korkulduğu gibi daha büyük 38'lik yerine 22'lik bir kalibreyle vurulmuştu.[46][45] Ona intravenöz sıvılar, oksijen, tetanoz toksoidi ve göğüs tüpleri[42] ile tedavi ettiler ve hâlâ başkanın kaburgasını kırdığına inanan Parr'ı kurşun yarasının girişini bularak şaşırttı. Brady ve yaralı ajan Tim McCarthy, başkanın yanında ameliyat edildi.[21] Karısı acil servise geldiğinde Reagan, Gene Tunney tarafından dövüldüğü gece boksör Jack Dempsey'in repliğini karısına söyleyerek "Tatlım, eğilmeyi unuttum" dedi.[14][47] Reagan ölümün eşiğine gelmesine rağmen, ekibin hızlı hareketi ve Parr'ın Beyaz Saray yerine hastaneye gitme kararı büyük olasılıkla başkanın hayatını kurtardı ve 30 dakika içinde Reagan acil servisten ayrıldı.[36] Daha sonra acil keşif ameliyatı geçirdi.[48]
Göğüs cerrahisi şefi Benjamin L. Aaron, kanama devam ettiği için 105 dakika[46][46] süren bir torakotomi yapmaya karar verdi. Nihayetinde Reagan, acil serviste ve mermiyi çıkaran ameliyat[42] sırasında kan hacminin yarısından fazlasını kaybetti[32] Reagan ameliyathanede şaka yapmak için oksijen maskesini çıkardı, "Umarım hepiniz Cumhuriyetçisinizdir" dedi. Doktorlar ve hemşireler güldüler ve bir Demokrat olan Giordano, "Bugün Sayın Başkan, hepimiz Cumhuriyetçiyiz" diye yanıt verdi.[10][49][14] Reagan'ın ameliyat sonrası seyri, antibiyotiklerle tedavi edilen ateşle komplike hale geldi.[42] Ameliyathaneye şokta olmadan bilinçli olarak girmesi ve ameliyatın rutin olması sayesinde, Reagan'ın doktorlarının onun iki hafta içinde hastaneden ayrılabileceğini, bir ay içinde Oval Ofis'teki işine dönebileceğini bildirdiler. Uzun vadeli etkiler olmadan altı ila sekiz hafta içinde iyileşeceği söylendi.[46]
Halkın tepkisi
Suikast girişimi, Üç Büyük televizyon ağına ait olanlar da dahil olmak üzere birkaç kamera tarafından ENG video kasetine kaydedildi; ABC, görüntüleri 2:42'de yayınlamaya başladığı öğleden sonra Üç ağ da yanlışlıkla Brady'nin öldüğünü bildirdi.[50] Şok olan Amerikalılar, evlerde ve alışveriş merkezlerindeki televizyonların etrafında toplandı.[51] Bazıları sözde Tippecanoe'nun Laneti'nden alıntı yaptı ve diğerleri Kennedy ve Martin Luther King Jr. suikastlarını hatırlattı[52] Gazeteler ek baskılar yaptı.[53] ve devasa manşetler kullandı;[54] Amerika Birleşik Devletleri Senatosu, Reagan'ın ekonomik önerileriyle ilgili tartışmayı yarıda keserek ara verdi; ve kiliseler dua ayinleri düzenledi.[51]
Hinckley, kendisini tutuklayan memurlara o geceki Akademi Ödülleri töreninin vurulma nedeniyle ertelenip ertelenmeyeceğini sordu ve öyle olmuştu; eski aktör Reagan'ın bir mesaj kaydettiği tören ertesi akşam gerçekleşti.[6][55] Başkan ameliyattan iyi bir tahminle kurtuldu ve o akşam Indiana ile Kuzey Carolina arasındaki NCAA şampiyonluk basketbol maçı ertelenmedi, ancak Philadelphia'daki 18.000 seyirci Indiana'nın kazanmaya devam edeceği maçtan önce bir dakikalık saygı duruşunda bulundu.[56] Çatışmanın hemen ardından, Dow Jones Sanayi Ortalaması, New York Borsası erken kapanmadan önce düştü, ancak ertesi gün Reagan toparlanınca endeks yükseldi.[57]
Sonrası
Jodie Foster
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dd/Jodie_Foster_1995.jpg/220px-Jodie_Foster_1995.jpg)
Olay, sonrasında medya ve paparazziler tarafından takip edilen 18 yaşındaki Foster için travmatik bir deneyimdi. Yale'de bir sömestr izin aldı ve gittiği her yerde bir korumasının ona eşlik etmesi gerekiyordu. Bu olay, Gizli Servis'e göre Foster ile benzer bir saplantıyı paylaşan ve onu öldürmeyi planlayan ancak onu izledikten sonra fikrini değiştiren dolu bir tabanca taşıyan Edward Michael Richardson adlı 22 yaşındaki bir adam da dahil olmak üzere, onu takip etmeye başlayan başka takipçilerin ortaya çıkasına neden oldu.[58] Olaydan bu yana Foster, Hinckley hakkında yalnızca dört kez yorum yaptı: saldırıdan birkaç gün sonra bir basın toplantısı, 1982'de mahkûm edildikten sonra Esquire dergisi için yazdığı bir makale, 1999'da 60 Dakika II'de Charlie Rose ile yaptığı röportaj sırasında ve komedyen ve aktör Marc Maron ile 2021'de Marc Maron ile yaptığı podcast WTF'de konuşurken[59][60] Olaydan bahsedildiği veya bir görüşmecinin Hinckley'i gündeme getireceğini hissettiği birkaç röportajı sonlandırdı veya iptal etti[61] Foster, Maron'a, öncelikle bu olayla hatırlanan bir aktris olarak etiketlenmekten kaçınmak için röportajlarda olay hakkında gönüllü olarak konuşmamayı seçtiğini ve ayrıca annesinin (eski bir yayıncı) medya çılgınlığının üstesinden gelmesinde ona nasıl yardım ettiğini düşündüğünü söyledi.[62]
Başkan Ronald Reagan
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/President_Ronald_Reagan_and_Nancy_Reagan_returning_home_to_the_White_House_from_George_Washington_Hospital.jpg/220px-President_Ronald_Reagan_and_Nancy_Reagan_returning_home_to_the_White_House_from_George_Washington_Hospital.jpg)
Reagan'ın personeli, başkanın hızla iyileşiyor gibi görünmesi konusunda endişeliydi[42] ve ameliyatının ertesi sabahı ziyaretçileri gördü ve bir yasa imzaladı.[38] Reagan, 11 Nisan sabahı hastaneden ayrıldı. Limuzine binmesi zordu ve evde yapacağı ilk şeyin "oturmak" olduğu konusunda şaka yaptı.[63]
Reagan'ın iyileşme hızı doktorlarını etkiledi, ancak başkana Oval Ofis'te bir hafta çalışmamasını ve birkaç hafta seyahatten kaçınmasını tavsiye ettiler. İlk hafta sonu için ziyaretçi planlanmamıştı;[63] başlangıçta Reagan, Beyaz Saray'ın konut bölgelerinde günde iki saat çalıştı.[45] Reagan 26. güne kadar Kabine toplantısına liderlik etmedi, 49. güne kadar Washington'dan ayrılmadı ve 79. güne kadar basın toplantısı düzenlemedi Başkanın doktoru Ruge, iyileşmenin Ekim ayına kadar tamamlanmayacağını düşünüyordu.[42] Reagan'ın, Uzay Mekiğinin ilk uçuşu olan STS-1 sırasında Nisan 1981'de Teksas, Houston'daki Lyndon B. Johnson Uzay Merkezindeki Görev Kontrol Merkezine yaptığı ziyaret de dahil olmak üzere, vurulmadan sonraki ay için planları iptal edildi. Bunun yerine Başkan Yardımcısı Bush, görevleri sırasında yörüngedeki astronotları aradı. Reagan, Kasım ayında STS-2 sırasında Görev Kontrolünü ziyaret edecekti.
Olaylar, Reagan'ın popülaritesine katkıda bulundu; Mart ayına kadar %60'a varan oy oranlarına sahip olmasına rağmen, sonraki aylarda oyları yaklaşık %70'e yükseldi.[64][65] Reagan özel olarak, Tanrı'nın daha büyük bir amacı gerçekleştirmek için hayatını bağışladığına inanıyordu[45] ve bir Katolik olmasa da Rahibe Teresa, Kardinal Terence Cooke ve silahlı saldırıdan sağ kurtulan arkadaşı Papa II. John Paul ile yaptığı görüşmeler inancını pekiştirdi.[66]
Reagan, 25 Nisan'da Oval Ofis'e döndü ve personel ve Kabine üyelerinden ayakta alkışlandı. Yokluğunda ekip çalışmalarına atıfta bulundu ve "Seni alkışlamalıyım" diye ısrar etti.[67] Halkın önüne ilk kez 28 Nisan'da Kongre'nin ortak meclisleri önünde yaptığı bir konuşmayla çıktı. Konuşmasında, bir kampanya vaadi olan planlanan harcama kesintilerini tanıttı. The New York Times'ın "sağlığına bir selam" olarak nitelendirdiği "iki ayakta alkışlandı" ve başkanın tıbbi bir iyileşme teması kullanarak tanıttığı programları aldı.[68] Reagan, Beyaz Saray'a bir spor salonu kurdu ve orada düzenli olarak egzersiz yapmaya başladı, o kadar çok kas yaptı ki yeni takım elbise almak zorunda kaldı. Ancak vurulma, Nancy Reagan'ın kocasının güvenliğinden korkmasına neden oldu. 1984'te yeniden seçilmek için aday olmamasını istedi ve endişeleri nedeniyle astrolog Joan Quigley'e danışmaya başladı[45] Reagan başkan olarak bir daha asla havaalanı asfaltından geçmedi veya halka açık bir kaldırımda limuzinden inmedi[69] 1987'de Batı Berlin'de yaptığı bir konuşmada Reagan, bir balonun silah sesi şeklinde patlamasının ardından seyircilerin tezahüratlarla yanıt vermesi üzerine "Beni özledim" yanıtını verdi.
Delahanty, Tim McCarthy ve Brady
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/James-Brady-August-2-2006.jpg/220px-James-Brady-August-2-2006.jpg)
Thomas Delahanty iyileşti, ancak sol kolunda kalıcı sinir hasarı gelişti ve sonunda engelli olması nedeniyle Metropolitan Polis Departmanından emekli olmak zorunda kaldı. Tim McCarthy tamamen iyileşti ve yaralılardan hastaneden taburcu edilen ilk kişi oldu. James Brady hayatta kaldı, ancak yarası, onu tam zamanlı tekerlekli sandalye kullanımını gerektiren geveleyerek konuşma ve kısmi felç olarak bıraktı.[70] Brady, Reagan yönetiminin geri kalanında basın sekreteri olarak kaldı, ancak bu esasen itibari bir roldü. Daha sonra, Brady ve eşi Sarah, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki silahlı şiddetin miktarını azaltmak için silah kontrolünün ve diğer eylemlerin önde gelen savunucuları oldular. Ayrıca, sonunda Brady Campaign to Prevention Gun Violence olarak yeniden adlandırılacak olan lobicilik organizasyonu Handgun Control, Inc.'de aktif hale geldiler ve kâr amacı gütmeyen Brady Center to Prevention Gun Violence'ı kurdular.[71] Brady Tabanca Şiddeti Önleme Yasası, çalışmalarının bir sonucu olarak 1993 yılında kabul edildi.[72] Brady, 4 Ağustos 2014'te Alexandria, Virginia'da 73 yaşında öldü.[73]
Brady'nin ölümünün ardından, Columbia Bölgesi Adli Tıp Kurumu, ölümün Hinckley suikast girişiminin neden olduğu yaralardan kaynaklanan bir cinayet olduğuna karar verdi. Bu karar, Hinckley'in gelecekte ek cinayet suçlamalarıyla karşı karşıya kalabileceği olasılığını artırdı.[74] Ancak savcılar bunu iki nedenden dolayı kabul etmedi. Birincisi, bir jüri, vurulma anında Hinckley'i deli ilan etmişti ve çifte tehlikeye karşı anayasal yasak, Brady'nin ölümü nedeniyle bu kararın bozulmasını engelleyecekti İkincisi, 1981'de Washington, DC'de hala " yıl ve bir gün " kuralı yürürlükteydi. 2014'ten önce ilçede yıl ve gün kuralı kaldırılmış olsa da, ex post facto yasaya karşı anayasal yasak, kural yürürlükteyken bugün işlenen eylemlerden kaynaklanan ölümler için suçlamaların yükseltilmesini engelleyecek ve hükûmetin suç işlemesini yasaklayacaktır. Hinckley'in mevcut federal yasaya dayalı başarılı olan delilik savunmasına meydan okudu.[3]
Reagan'ın vurulması, ABD'de Aralık 1980'de John Lennon'ın tabancayla öldürülmesiyle başlayan silah kontrolü tartışmasını şiddetlendirdi. Reagan, Lennon'ın ölümünün ardından artan tabanca kontrolüne karşı olduğunu ifade etti ve kendisi de vurulmasının ardından muhalefetini yineledi. Bununla birlikte, suikast girişiminin 10. yıldönümü münasebetiyle düzenlenen bir etkinlikte yaptığı konuşmada[75] Reagan, Brady Yasasını onayladı:
Parr
Suikast girişiminden sonra Jerry Parr kahraman ilan edildi.[10] Saldırı sırasındaki müdahalelerinden dolayı Kongre övgüleri aldı ve Parade dergisi tarafından ABD'deki dört "En İyi Polis" ten biri seçildi.[76] Daha sonra otobiyografisinde suikast girişimi hakkında yazdı ve bunu hayatının hem en iyi hem de en kötü günü olarak nitelendirdi.[77] Parr, Tanrı'nın hayatını bir gün başkanın hayatını kurtarabilecek şekilde yönlendirdiğine inanmaya başladı ve 1985'te Gizli Servis'ten emekli olduktan sonra papaz oldu. 9 Ekim 2015'te Washington'daki bir bakımevinde konjestif kalp yetmezliğinden öldü.[78][79]
Antenucci ve McNamara
Antenucci ve McNamara, suikast girişiminin ardından hastalandı McNamara, suikast girişiminden altı ay sonra 18 Eylül 1981'de 62 yaşında öldü.[80] Antenucci 9 Mayıs 1984'te[33] yaşında öldü.
John Hinckley
Hinckley, 21 Haziran 1982'de delilik nedeniyle suçsuz bulundu. Savcılık raporları onun yasal olarak aklı başında olduğunu beyan ederken, savunma psikiyatri raporları onu deli bulmuştu.[81][82][83] Avukatlarının tavsiyesi üzerine, kendi savunması için kürsüye çıkmayı reddetti.[84] Hinckley, 2006 yılına kadar tam zamanlı olarak Washington DC'deki St. Elizabeths Hastanesinde tutuldu ve bu noktada annesinin evinde giderek daha fazla zaman geçirmeye başladı.[85] 10 Eylül 2016'da Hinckley'in, mahkeme gözetimi altında ve zorunlu psikiyatrik tedavi altında annesiyle tam zamanlı yaşaması için hastaneden kalıcı olarak ayrılmasına izin verildi.[86][87] Duruşmasının ardından, vurulmanın "dünya tarihindeki en büyük aşk teklifi" olduğunu yazdı ve o sırada herhangi bir pişmanlık göstermedi.[88]
Suçsuz kararı yaygın bir dehşete yol açtı.[89][90] ve sonuç olarak ABD Kongresi ve bazı eyaletler delilik savunmasıyla ilgili yasaları yeniden yazdı.[91] Eski Model Ceza Kanunu testinin yerini, bir sanığın akıl sağlığına ilişkin ispat yükünü iddia makamından davalıya kaydıran bir test aldı. Üç eyalet savunmayı tamamen kaldırdı.[91]
Edebiyatta ve popüler kültürde tasvirler
Kitap
- Del Quentin Wilber'ın Rawhide Down: Ronald Reagan'a Yakın Suikast (2011) kitabı
- Joe Kelly'nin John Loves Jodie (2015) adlı kısa romanı
Ekranda
Suikast girişimini konu alan veya bir kısmını anlatan filmlerin listesi aşağıdadır:
- 1991 yapımı televizyon filmi Without Warning: The James Brady Story, James Brady'nin iyileşme sürecini dramatize ediyor[92]
- Suikast girişimini çevreleyen olaylara dayanan 2001 Showtime TV filmi The Day Reagan Was Shot, çılgın bir medya çılgınlığını, bölünmüş bir Beyaz Saray kabinesini ve çok az kontrole sahip personeli ve kurgusal bir uluslararası kriz tehdidini tasvir ediyor[93]
- Reagan ve ailesine odaklanan 2003 televizyon filmi The Reagans suikast girişimini anlatıyor
- Amerikan tarihi boyunca iki grup zaman yolcusunu konu alan 2018 televizyon dizisi Timeless (TV dizisi), 2. sezonun 8. bölümünde (Genel bölüm 24) "The Day Reagan'ın Vurulduğu Gün" de onun suikast girişimini anlatıyor[94]
Kaynakça
- ^ "Medical examiner rules James Brady's death a homicide". The Washington Post. 28 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2017.
- ^ Corasaniti (8 Ağustos 2014). "Coroner Is Said to Rule James Brady's Death a Homicide, 33 Years After a Shooting". The New York Times. 3 Ocak 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ocak 2015.
- ^ a b Hermann (2 Ocak 2015). "Hinckley won't face murder charge in death of James Brady, prosecutors say". The Washington Post. 29 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ocak 2015.
- ^ "Taxi Driver: Its Influence on John Hinckley, Jr". Law.umkc.edu. 2 Mart 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ a b "All about the John Hinckley case: Taxi Driver". Crime Library. 8 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ a b "John Hinckley, Jr. – Reagan – WGBH American Experience". PBS.org. 13 Nisan 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ Kaynak hatası: Geçersiz
<ref>
etiketi;upitv19810402
isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme) - ^ a b "John W. Hinckley, Jr. Biography". Law.umkc.edu. 19 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ "All about the John Hinckley case: 'I'll Get You, Foster!'". Crime Library. 11 Mart 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Wilber, Del Quentin (2011). Rawhide Down: The Near Assassination of Ronald Reagan (hardcover). Macmillan. ISBN 978-0-8050-9346-9. 1 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2023.
- ^ "F.B.I. Notice On Hinckley Arrest At Issue". The New York Times. 3 Nisan 1981. 13 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2023. Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ "Teen-Age Actress Says Notes Sent by Suspect Did Not Hint Violence". The New York Times. 2 Nisan 1981. 24 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Şubat 2007. Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ Wald (5 Nisan 1981). "Yale Police Searched For Suspect Weeks Before Reagan Was Shot". The New York Times. 25 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Şubat 2007.
- ^ a b c d e f g "Ronald Reagan Assassination Attempt". reagan.com. 28 Nisan 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ Reagan, Ronald (1990). An American Life. New York, NY: Simon & Schuster. s. 254. ISBN 0-7434-0025-9.
- ^ A Drifter With a Purpose, by Mike Sager and Eugene Robinson, The Washington Post, April 1, 1981.
- ^ a b Doug Linder. "Account of the Trial of John W. Hinckley, Jr". Law.umkc.edu. 3 Ağustos 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ Gabe Hinkebebin (3 Ekim 1981). "Bibliography of the Hinckley Trial". Law.umkc.edu. 8 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ a b c "Once again, the question is 'How?'". The Milwaukee Journal. Associated Press and United Press International. 31 Mart 1981. Erişim tarihi: 22 Temmuz 2012. [ölü/kırık bağlantı]
- ^ a b Kaynak hatası: Geçersiz
<ref>
etiketi;pbs20110329
isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme) - ^ a b c d e f "Reagan Assassination Attempt Interview Reports" (PDF). United States Secret Service. 21 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mart 2011.
- ^ a b "I felt the concussion, knew it was gunshots". Pittsburgh Post-Gazette. Associated Press. 31 Mart 1981. s. 2. 11 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2020. Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ "Reagan Wounded In Chest By Gunman; Outlook 'Good' After 2-Hour Surgery; Aide And 2 Guards Shot; Suspect Held". The New York Times. 31 Mart 1981. s. A1. 6 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Aralık 2018. Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ "Assassination at the movies". TheGuardian.com. 4 Ekim 2012. 8 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ "All about the John Hinckley case: The President is Shot". Crime Library. 29 Ocak 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ Schlager (1996). "Safety of Imaging Exploding Bullets With Ultrasound". Annals of Emergency Medicine. 28 (2): 183-187. doi:10.1016/S0196-0644(96)70060-4. PMID 8759583. Erişim tarihi: 28 Eylül 2013.
- ^ The Age of Reagan: A History, 1974–2008. New York: HarperCollins. 2008. s. 142. ISBN 978-0-06-074480-9.
reagan hinckley missed.
Yazar|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ "Assassination Attempt on Reagan". Ronald Reagan Presidential Library & Museum (İngilizce). 26 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Mart 2021.
- ^ a b Feaver, Douglas.
- ^ a b Hunter, Marjorie. "2 in Reagan security detail are wounded outside hotel", The New York Times, March 31, 1981.
- ^ "Fears of Explosive Bullet Force Surgery on Officer", by Charles R. Babcock, The Washington Post, April 3, 1981.
- ^ a b c Taubman, Philip.
- ^ a b "Alfred Antenucci (death notice)". The New York Times. Associated Press. 13 Mayıs 1984. 18 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Aralık 2010.
- ^ a b Kaynak hatası: Geçersiz
<ref>
etiketi;dis20101213
isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme) - ^ "He Took a Bullet for Reagan". CBS News. 11 Haziran 2004. 11 Haziran 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi.
'In the Secret Service', [Tim McCarthy] continued, 'we're trained to cover and evacuate the president. And to cover the president, you have to get as large as you can, rather than hitting the deck.'
- ^ a b c "CNN Transcript – Larry King Live: Remembering the Assassination Attempt on Ronald Reagan". Transcripts.cnn.com. 30 Mart 2001. 13 Aralık 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ "Cleveland labor leader ill after grabbing Reagan's attacker" (İngilizce). UPI. 13 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Temmuz 2019.
- ^ a b "Reagan Is Recovering, Signs New Dairy Law, Quips With Aides, Docs". Schenectady Gazette. 1 Nisan 1981. s. 1. 1 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mart 2011.
- ^ "GUNS TRACED IN 16 MINUTES TO PAWN SHOP IN DALLAS". The New York Times (İngilizce). 1 Nisan 1981. ISSN 0362-4331. 9 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2023. Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ a b c "Transcript: U.S. Secret Service Command Post Radio Traffic From March 30, 1981" (PDF). United States Secret Service. 11 Mart 2011. 21 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mart 2011.
- ^ a b Woodward, Calvin (11 Mart 2011). "Secret Service tape from Reagan attack is released". Associated Press. 28 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mart 2011.
- ^ a b c d e f "Health and Medical History of President Ronald Reagan: Chronology of the Shooting". Doctorzebra.com. 28 Haziran 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ Altman, Lawrence K. (6 Eylül 2005). "Daniel Ruge, 88, Dies; Cared for Reagan After Shooting". The New York Times. 2 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mart 2011.
- ^ a b Reeves, Richard (2005). President Reagan: The Triumph of Imagination. Simon and Schuster. s. 36. ISBN 0-7432-3022-1.
nuclear launch codes reagan hospital.
- ^ a b c d e Kaynak hatası: Geçersiz
<ref>
etiketi;oh20070330
isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme) - ^ a b c d Kirkman, Don (31 Mart 1981). "Reagan Lucky, MD Says". Pittsburgh Post-Gazette. Scripps-Howard. ss. A7. 11 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ocak 2012.
- ^ ""March 30, 1981" on RonaldReagan.com". 28 Nisan 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ "Remembering the Assassination Attempt on Ronald Reagan". CNN. 30 Mart 2001. 19 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Aralık 2007.
- ^ "Character Above All: Ronald Reagan Essay". Public Broadcasting Service. 3 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ekim 2009.
To the doctors, "I just hope you're Republicans." To which one doctor replied, "Today, Mr. President, we're all Republicans."
Yazar|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ "Media Outlets Apologize After Falsely Reporting Giffords' Death". The Huffington Post. 13 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Aralık 2015.
- ^ a b "Shock and Anger Flash Throughout the United States". Associated Press. 31 Mart 1981. 6 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mart 2011.
- ^ Amy Diamond (31 Mart 1981). "News of assassination attempt leave people dazed and upset". Milwaukee Sentinel. ss. Part 1, page 9. Erişim tarihi: 11 Mart 2011. Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım)[ölü/kırık bağlantı]
- ^ "Reagan shooting prompts Extra edition". The Milwaukee Journal. 31 Mart 1981. Erişim tarihi: 11 Mart 2011. [ölü/kırık bağlantı]
- ^ Hunt, Terence (31 Mart 1981). "Reagan is shot". Pittsburgh Post-Gazette. Washington DC. Associated Press. s. 1. 21 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Nisan 2011.
- ^ "Academy Awards Postponed". Associated Press. 31 Mart 1981. Erişim tarihi: 11 Mart 2011. [ölü/kırık bağlantı]
- ^ Hammel, Bob (31 Mart 1981). "Coaches feel NCAA made the right decision to go on". Bloomington Herald-Telephone. 11 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mart 2011.
- ^ "Stock Market Makes Big Rally". New York Times News Service. 1 Nisan 1981. 1 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mart 2011.
- ^ "Foster's Fanatic". People. December 1982. 13 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2007.
- ^ "Why Me?". Esquire. December 1982. 18 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mart 2007.
- ^ "Jodie Foster, Reluctant Star". CBS News. 7 Aralık 1999. 21 Ocak 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ "jodie". Law.umkc.edu. 22 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ "Episode 1201: Jodie Foster". wtfpod.com. 15 Şubat 2021. 15 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ a b "Feeling 'Great,' President Leaves the Hospital". The Washington Post (İngilizce). 11 Nisan 1981. ISSN 0190-8286. 11 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2019. Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ Langer, Gary (7 Haziran 2004). "Reagan's Ratings: 'Great Communicator's' Appeal Is Greater in Retrospect". ABC. 2 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Mayıs 2008.
- ^ "Ronald Reagan From the People's Perspective: A Gallup Poll Review". 7 Haziran 2004. 23 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2023.
- ^ Kengor, Paul (2004). "Reagan's Catholic Connections". Catholic Exchange. 14 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Mayıs 2008.
- ^ United Press International (25 Nisan 1981). "Reagan Given Ovation On Returning to Offices". The New York Times. 11 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mart 2008.
- ^ Steven R. Weisman (29 Nisan 1981). "Political Drama Surrounds First Speech Since Attack". The New York Times. 11 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mart 2008.
- ^ Kaynak hatası: Geçersiz
<ref>
etiketi;peppard20150513
isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme) - ^ Scott Simon (26 Mart 2011). "Jim Brady, 30 Years Later (radio interview)". NPR Radio. 11 Nisan 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
- ^ "Brady Campaign to Prevent Gun Violence". Brady Campaign.org. 10 Ağustos 1999. 17 Haziran 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ "Brady Handgun Violence Prevention Act of 1993". 25 Şubat 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ "Brady's death ruled homicide; police investigating". USA Today. 9 Ağustos 2014. 9 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ "Hinckley Tests Expanding Freedom in Virginia". NBC4 Washington. 19 Nisan 2015. 12 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ocak 2017.
- ^ Holmes, Steven A. (29 Mart 1991). "Gun Control Bill Backed By Reagan In Appeal To Bush". The New York Times. 19 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mart 2011.
- ^ In the Secret Service : the true story of the man who saved President Reagan's life. Carol Stream, Illinois. 2013. ISBN 9781414378718. OCLC 833301074. Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ "In The Secret Service". Tyndale House Publishers. 30 Temmuz 2013. 16 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ekim 2015.
- ^ Steve Almasy (10 Ekim 2015). "Jerry Parr, agent who helped wounded Reagan, dies – CNNPolitics". CNN. 10 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ağustos 2017.
- ^ Wilber, Del Quentin (9 Ekim 2015). "Jerry Parr, U.S. Agent Who Saved Reagan's Life, Dies at 85". Bloomberg.com. 10 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ekim 2015.
- ^ "One of the two area labor leaders who tackled..." UPI (İngilizce). 13 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Temmuz 2019.
- ^ Psychologist Says Hinckley's Tests Similar to Those of the Severely Ill, by Laura A. Kiernan, The Washington Post, May 21, 1982.
- ^ John Hinckley's Acts Described as Unreasonable but Not Insane, by Laura A. Kiernan, The Washington Post, June 11, 1982.
- ^ Hinckley Able to Abide by Law, Doctor Says, by Laura A. Kiernan, The Washington Post, June 5, 1982.
- ^ John Hinckley Declines to Take the Stand, by Laura A. Kiernan, The Washington Post, June 3, 1982.
- ^ "John Hinckley to Spend More Time Outside Mental Hospital". Associated Press. 27 Şubat 2014. 27 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Eylül 2014.
- ^ ABC News, "Ronald Reagan: Former US president's would-be assassin John Hinckley Jr to be freed after 35 years" 23 Ekim 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
- ^ Chuck (10 Eylül 2016). "John Hinckley Freed From Mental Hospital 35 Years After Reagan Assassination Attempt". NBC News. 11 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Eylül 2016.
- ^ Taylor (9 Temmuz 1982). "Hinckley Hails 'Historical' Shooting To Win Love". The New York Times. 28 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2007.
- ^ "All about the John Hinckley case: Verdict and Uproar". Crime Library. 10 Mart 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ Perl (23 Haziran 1982). "Public That Saw Reagan Shot Expresses Shock at the Verdict". The Washington Post.
- ^ a b "The Hinckley Trial and the Insanity Defense". Law.umkc.edu. 21 Haziran 1982. 14 Eylül 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ "Without Warning: The James Brady Story". (IMDb) Internet Movie Database. 1991. 10 Mart 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2012.
- ^ "Review: 'The Day Reagan Was Shot'". Variety. 5 Aralık 2001. 5 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Eylül 2017. Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım); Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ "Timeless Season 2 Episode 8". (IMDb) Internet Movie Database. 2018. 2 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2020.
Dış bağlantılar
- Başkan Ronald Reagan'a Suikast Girişimi (tam uzunlukta video)