Stresa Antlaşması
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Stresa-Front_1935.svg/220px-Stresa-Front_1935.svg.png)
Stresa Anlaşması, Fransa başbakanı Pierre-Étienne Flandin (Pierre Laval ile birlikte), İngiltere başbakanı Ramsay MacDonald ve İtalya başbakanı Benito Mussolini arasında 14 Nisan'da İtalya'nın Maggiore Gölü kıyısındaki Stresa kasabasında yapılan bir anlaşmaydı. 1935 Resmi olarak Stresa Konferansı'nın Nihai Bildirgesi olarak adlandırılan, amacı Locarno Antlaşmalarını yeniden teyit etmek ve Avusturya'nın bağımsızlığının "ortak politikalarına ilham vermeye devam edeceğini" ilan etmekti. İmzacılar ayrıca, Almanların gelecekte Versay Antlaşması'nı değiştirmeye yönelik herhangi bir girişimi reddettiler. Churchill, Hitler ve Gereksiz Savaş'ta Pat Buchanan, "Stresa Anlaşması'nın, II. Dünya Savaşı başlamadan önce Hitler'i durdurmaya yönelik en önemli girişim" olduğunu yazdı. Bununla birlikte, Birleşik Krallık'ın Haziran 1935'te Almanya'ya donanmasının boyutunu artırma izni verilen İngiliz-Alman Deniz Anlaşmasını imzalamasının ardından Stresa Anlaşması çökmeye başladı. İtalya'nın Habeşistan'ı işgalinden hemen sonra, anlaşmadan 2 ila 3 ay sonra tamamen bozuldu.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/09/IsolaBellaPalBorromeo.jpg/220px-IsolaBellaPalBorromeo.jpg)
Arka plan
Stresa Anlaşması, Almanya'nın Mart 1935'te bir hava kuvvetleri inşa etme, ordunun büyüklüğünü 36 tümene (500.000 erkek) çıkarma ve zorunlu askerliği getirme niyetini açıklamasıyla tetiklendi. Alman Ordusunun büyüklüğünü 100.000 erkekle sınırlayan Versay Antlaşması, Almanya'da zorunlu askerliği ve Alman hava kuvvetlerinin olmasını yasakladı.
Mussolini, Stresa Anlaşması'nın imzalanmasının Birleşik Krallık ve Fransa'nın Habeş krizine müdahale etmeyeceği anlamına geleceğini düşündü.
Konferans
Giderek saldrgan hale gelen Almanya, konferans salonundaki tartışmalara hakim olsa da, Mussolini en akıllısıydı. İngiltere ile, Habeşistan'ın işgali İtalya'yı 'büyük, saygı duyulan ve korkulan' yapma amacını gerçekleştirme ve her şeye gücü yeten bir imparatorluk yaratma planlarını düşündü. Mussolini, Batı demokrasilerinin bunu veto etme riskini bildiğinden, yayılmacı planlarını konferanta tartışmamaya özen gösterdi. Ayrıca Mussolini, konferansı ana hedeflerinden saptırma riskini alamazdı: Locarno'yu yeniden teyit etmek ve uluslararası anlaşmaların daha fazla ihlaline karşı çıkılması.
Mussolini istediğini yaptı ve Habeşistan'ı işgal etme planlarını gündeme getirmedi. Bu sessizliği sömürge savaşına boyun eğme olarak algıladı ve böylece Ekim 1935'te Habeşistan'ı işgalini başlattı. Bu Mussolini için bir dönüm noktasıydı.
Kaynakça
- ^ https://lanostrastoria.corriere.it/2015/04/10/11-aprile-1935-il-fronte-di-stresa-cosi-mussolini-tento-di-fermare-hitler/ 11 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- ^ https://web.archive.org/web/20160501192255/beyondthirtynine.com/11-14-april-1935-the-stresa-front-to-stop-adolf-hitler
- ^ Richard Lamb. Mussolini as Diplomat: Il Duce's Italy on the World Stage, pg. 114
- ^ Peter Neville. Mussolini, pg. 135
- https://en.wikipedia.org/wiki/Stresa_Front 6 Aralık 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.