The Replacements (müzik grubu)
The Replacements, 1979'da Minneapolis, Minnesota'da kurulmuş bir Amerikan rock grubuydu. Başlangıçta bir punk grubu olan bu grup, alternatif rock'ın ana öncülerinden biridir. Grup, varlığının büyük bir bölümünde gitarist ve vokalist Paul Westerberg, gitarist Bob Stinson, bas gitarist Tommy Stinson ve davulcu Chris Mars'tan oluşuyordu. Let It Be ve Tim dahil olmak üzere birçok beğenilen albümün ardından Bob Stinson 1986'da gruptan atıldı ve Slim Dunlap baş gitarist olarak katıldı. Steve Foley1990'da Mars'ın yerini aldı. Grubun kariyerinin sonuna doğru, Westerberg yaratıcı çıktı üzerinde daha fazla kontrol uyguladı. Grup 1991'de dağıldı ve sonunda çeşitli projeler peşinde koşan üyeler oldu. 3 Ekim 2012'de bir yeniden birleşme duyuruldu.[1] Hayranlar grubu sevgiyle The 'Mats olarak adlandırıyorlar, bu takma ad, adlarının yanlış telaffuzu olan "The Placemats"ın kısaltılmasından kaynaklanıyor.[2]
The Replacements'in müziği The Rolling Stones, The Beatles, Faces, Big Star, Slade, Badfinger, Creedence Clearwater Revival ve Bob Dylan gibi rock sanatçılarının yanı sıra Ramones, New York Dolls, Buzzcocks, The Damned ve Sex Pistols gibi punk rock gruplarından etkilendi. Elvis Presley ve Buddy Holly gibi 1950'lerin Rockability'si ve Skip James ve Son House gibi köklü Blues müziği de şarkı yazımları üzerinde kapsayıcı etkilerdi. Yeraltı çağdaşlarının çoğunun aksine, Replacements, Westerberg'in "acımasız ergen ulumasını"[3] kendi kendini küçümseyen sözlerle birleştiren "heart-on-the-sleeve"[4] rock şarkıları çaldılar. The Replacements, genellikle alkolün etkisi altında performans gösteren ve kendi materyalleri yerine kapak parçalarını çalan, kötü şöhretli, asi bir canlı gösteriydi.
Kaynakça
- ^ Greenwald, David (3 Ekim 2012). "The Replacements Reuniting for Covers Set". Billboard. 15 Mart 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2012.
- ^ "The Current's Guide to The Replacements". Thecurrent.org. 25 Ağustos 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Eylül 2018.
- ^ Azerrad 2001, s. 202
- ^ Azerrad 2001, s. 196