Chūson-ji
![]() Budynek główny Chūson-ji | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Hiraizumi | ||
Wyznanie | buddyzm | ||
Historia | |||
Data budowy | 1105-1126 | ||
Dane świątyni | |||
Styl | Heian | ||
Położenie na mapie Japonii ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Chūson-ji (jap. 中尊寺) – kompleks świątyń buddyjskich z ok. 1100 r., znajdujący się w Hiraizumi w (prefekturze Iwate), w północno-wschodniej części wyspy Honsiu (Honshū). Z dawnych budowli zachowały się m.in.: Konjiki-dō (Złoty Pawilon) oraz część Kyōzō (Pawilon Sutr). Początkowo miały być one poświęcone kultowi Buddy Amidy. Obecnie jest to główna świątynia buddyjskiej sekty Tendai w tym regionie Japonii.
W 2011 świątynia została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako jeden z obiektów Hiraizumi – świątynie, ogrody i stanowiska archeologiczne związane z buddyzmem Czystej Krainy[1].
Historia
Sekta Tendai uważa, że kompleks Chūson-ji został wzniesiony przez ich kapłana Ennina około 850 roku. Brakuje na to jednak dowodów archeologicznych. Naukowcy twierdzą natomiast, że świątynie te zostały wybudowane w latach 1105–1126 z inicjatywy rodu Ōshū Fujiwara, północnej gałęzi potężnego rodu Fujiwara, ściśle związanego z dworem cesarskim.
Konjiki-dō
Złoty Pawilon (nie należy mylić ze świątynią Złotego Pawilonu Kinkaku-ji w Kioto) jest jednym z ocalałych budynków z okresu świetności rodu Ōshū Fujiwara. Budynek służył jako mauzoleum dla głów rodu. Jest wykonany z drewna, ozdobiony złotem, laką, złoconym brązem[2], macicą perłową i półszlachetnymi kamieniami. Wewnątrz, pośrodku znajduje się posąg Buddy Amidy. Po jego bokach rzeźby dwojga bosatsu: Kannon i Seishi (wszystkie trzy są skarbami narodowymi). Pod ołtarzami leżą zmumifikowane ciała protoplasty rodu Kiyohiry i jego trzech potomków[3]. Posiada status skarbu narodowego Japonii. Z tego powodu otoczony jest betonowym murem, chroniącym budynek przed żywiołami. Z tego okresu zachował się jeszcze pawilon Kyōzō, uznany za ważny zabytek kultury.
Większość z pozostałych kilkunastu budynków pochodzi z okresu Edo (1603–1868). Cztery mają status ważnego zabytku kultury.
W obiekcie przechowuje się kilkadziesiąt rzeźb, obrazów, przedmiotów liturgicznych i woluminów sklasyfikowanych jako skarby narodowe lub ważne zabytki kultury.
Przypisy
Bibliografia
- Cuda świata. Japonia, Rzeczpospolita, ISBN 978-83-89840-43-1, indeks 238864, wielu autorów.
- Japonia – przewodnik ilustrowany Berlitz, ISBN 978-83-7727-063-9, wydanie I, wielu autorów.
- Japonia, National Geographic, ISBN 978-83-7596-017-4, wydanie II uaktualnione, wielu autorów.
- Rosella Menegazzo, Japonia: Leksykon, cywilizacje, Wydawnictwo „Arkady”, Warszawa 2008, ISBN 978-83-213-4578-9.
- Jolanta Tubielewicz: Kultura Japonii - słownik. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1996, s. 52. ISBN 83-02-06378-9.
Linki zewnętrzne
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Chūson-ji |
- http://www.japan-guide.com/e/e5001.html
- p
- d
- e
Kulturowe |
| ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Przyrodnicze |
|
- ↑ Wspólnie z Argentyną, Belgią, Francją, Niemcami, Indiami i Szwajcarią.