Donald Finlay
4 + 2 zespołowo zwycięstwa | |
![]() | |
![]() | |
Pełne imię i nazwisko | Donald Osborne Finlay |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 27 maja 1909 |
Data i miejsce śmierci | 18 kwietnia 1970 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1935–1950 |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | No. 54 Squadron RAF, No. 41 Squadron RAF, No. 608 Squadron RAF |
Główne wojny i bitwy |
|
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Data i miejsce urodzenia | 27 maja 1909 | |||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data śmierci | 19 kwietnia 1970 | |||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 182 cm | |||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||
|
Donald Osborne „Don” Finlay (ur. 27 maja 1909 w Christchurch, zm. 18 kwietnia 1970 w Great Missenden[1]) – angielski lekkoatleta, płotkarz, dwukrotny medalista olimpijski, oficer Royal Air Force, uczestnik bitwy o Anglię.
Życiorys
Kariera lekkoatletyczna
Rozpoczął karierę międzynarodową od startu na igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles, gdzie zdobył brązowy medal w biegu na 110 metrów przez płotki. Był również członkiem brytyjskiej sztafety 4 × 100 metrów, która zajęła w finale 6. miejsce[1]. Jako reprezentant Anglii zwyciężył w biegu na 120 jardów przez płotki podczas igrzysk Imperium Brytyjskiego w 1934 w Londynie[2][3].
Na igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie zdobył srebrny medal w biegu na 110 metrów przez płotki[1]. Wyrównał wówczas rekord Europy czasem 14,4 s[4]. Sztafeta 4 × 100 metrów z jego udziałem odpadła w eliminacjach[1].
Zwyciężył w biegu na 110 m przez płotki na mistrzostwach Europy w 1938 w Paryżu, ponownie wyrównując rekord Europy, tym razem czasem 14,3 s[5].
Wziął udział w pierwszych po II wojnie światowej letnich igrzyskach olimpijskich w 1948 w Londynie. Składał podczas ich otwarcia ślubowanie olimpijskie. W biegu na 110 m przez płotki został wyeliminowany w eliminacjach[1]. Zajął 4. miejsce w biegu na 120 jardów przez płotki na igrzyskach Imperium Brytyjskiego w 1950 w Auckland[3].
Finlay kilkakrotnie ustanawiał rekord Wielkiej Brytanii na 110 przez płotki, doprowadzając go do wyniku 14,3 s[6].
Był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na 120 jardów przez płotki w latach 1932–1938 i w 1949[7][8].
Kariera wojskowa
Finlay wstąpił do RAF w 1935. Podczas bitwy o Anglię latał na samolotach Supermarine Spitfire w 54 squadronie. Odniósł rany, po czym został przeniesiony do 41 squadronu, którym dowodził. W sierpniu 1941 otrzymał stopień Wing Commander (odpowiednik podpułkownika) i został przeniesiony na stanowisko Engineering Officer w 11 grupie RAF. W czerwcu 1942 został odznaczony Krzyżem Wybitnej Służby Lotniczej. Jako pilot myśliwski zestrzelił 4 samoloty wroga (i 2 wspólnie z innym pilotem) oraz uszkodził 3 samoloty (i 1 wspólnie).
W 1943 dowodził 608 squadronem RAF, który latał na samolotach Lockheed Hudson na Bliskim Wschodzie. W 1945 został dowódcą 906 grupą RAF w Birmie. Został odznaczony Krzyżem Sił Powietrznych. W 1950 został awansowany na stopień Group Captain (odpowiednik pułkownika).
Przypisy
- ↑ a b c d e Don Finlay [online], olympedia.org [dostęp 2020-07-30] (ang.).
- ↑ Commonwealth Games Medallists – Athletics (Men) 1945-1959 [online], GBRAthletics [dostęp 2012-04-08] (ang.).
- ↑ a b Donald Osborne Finlay [online], thecgf.com [dostęp 2020-07-30] (ang.).
- ↑ Mirko Jalava (red.): Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 361.
- ↑ Mirko Jalava (red.): Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 96, 361.
- ↑ Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość – Sandomierz: 2007, s. 69.
- ↑ British Athletics Championships 1919-1939 [online], GBRAthletics [dostęp 2012-04-08] (ang.).
- ↑ British Athletics Championships 1945-1959 [online], GBRAthletics [dostęp 2012-04-08] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Donald Finlay, [w:] tilastopaja.info [dostęp 2012-04-08] (ang.).
- p
- d
- e
- p
- d
- e
|
- OBIN: 101074
- Olympedia: 69052