Kazimierz Pochwalski
![]() Kazimierz Pochwalski w Lovran latem 1912 | |||
Data i miejsce urodzenia | 25 grudnia 1855 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 7 listopada 1940 | ||
Narodowość | polska | ||
Dziedzina sztuki | malarstwo | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Kazimierz Pochwalski (ur. 25 grudnia 1855 w Krakowie, zm. 7 listopada 1940 tamże) – malarz, znany głównie jako portrecista, uważany za mistrza portretu reprezentacyjnego. Poza tym uprawiał malarstwo religijne i rodzajowe, pozostawił po sobie wiele szkiców pejzażowych, kwiatów i martwych natur.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/65/Pochwalski_Self-portrait.jpg/220px-Pochwalski_Self-portrait.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8d/Jacek_Malczewski_-_Portret_Kazimierza_Pochwalskiego.jpg/220px-Jacek_Malczewski_-_Portret_Kazimierza_Pochwalskiego.jpg)
Życiorys
W latach 1871–1879 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Jana Matejki, później kształcił się za granicą w Akademii Monachijskiej (1878) u Aleksandra Maksymiliana Seitza (na początku maja 1878 r. zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych - Techn. Malklasse)[1], a następnie Wiedniu i Paryżu. W latach (1885–1893) mieszkał w Krakowie. Był nauczycielem Olgi Boznańskiej. Należał do dyrekcji Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Podróżował do Grecji, Włoch, Turcji i Egiptu. Malował portrety na dworze cesarskim w Wiedniu, w latach 1893–1918 był profesorem tamtejszej akademii. Po powrocie do Polski w roku 1919 malował portrety osobistości ze świata polityki, nauki i kultury.
Malował obrazy rodzajowe, sceny wschodnie, a przede wszystkim doskonałe portrety, ujęte realistycznie, o wyraźnym wpływie współczesnego portretu francuskiego.
Główne portrety: rektorów Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Henryka Sienkiewicza, Pawła Popiela, hr. Leona Pinińskiego, hr. Agenora Gołuchowskiego, Józefa Ignacego Kraszewskiego. Malował też obrazy religijne i krajobrazy.
Był synem malarza Józefa Kaspra Pochwalskiego. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera IIIb).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/16/Pochwalski_Kazimierz_i_Knaus_Karol.jpg/220px-Pochwalski_Kazimierz_i_Knaus_Karol.jpg)
Odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1938)[2]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1924)[3]
- Krzyż Komandorski Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry, 1911)[4]
- Krzyż Kawalerski Orderu Leopolda (Austro-Węgry, 1898)[5]
Życie prywatne
17 lutego 1912 Ludwik Bernacki ożenił się w Wiedniu z Marią Franciszką Pochwalską (ur. 10.10.1892 w Wiedniu), córką Kazimierza Pochwalskiego i Zofii z Szarskich[6].
Galeria
- Henryk Sienkiewicz (1898)
- Franciszek Józef I
(1910) - Franciszek Ferdynand (1914)
- Maria Józefa Wettyn
(1897) - Leon Piniński
(1934)
Przypisy
- ↑ I. Królewska Akademia Sztuk Pięknych..., [w:] H.H. Stępień H.H., M.M. Liczbińska M.M., Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1828-1914 (materiały źródłowe), wyd. II, Kraków: Agencja Wydawniczo-Reklamowa Chors, 1994, s. 12, ISBN 83-903086-1-4 .
- ↑ 10 listopada 1938 „za zasługi na polu sztuki” M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592
- ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 28.
- ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. Wiedeń: 1818, s. 166
- ↑ Odznaczenia jubileuszowe. „Nowa Reforma”, s. 5, Nr 277 z 3 grudnia 1898.
- ↑ Krystyna Korzon: Ludwik Bernacki: bibliolog i edytor. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1974, s. ?
Bibliografia
- Od starożytności do współczesności – Malarstwo i rzeźba, Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., Warszawa 2006
- Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962–1969)
- Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924–1927)
- Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934–1939)
Linki zewnętrzne
- Kazimierz Pochwalski – artyzm.com, reprodukcje obrazów
- Kazimierz Pochwalski. pochwalski.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-01)]. – www.pochwalski.edu.pl, reprodukcje obrazów
- PWN: 3958633