Lisboa Santa Apolonia
![]() Hala peronowa | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Lizbona | ||
Lokalizacja | Avenida Infante Dom Henrique, São Vicente de Fora | ||
Zarządca | REFER | ||
Data otwarcia | 1865 | ||
Dane techniczne | |||
Liczba peronów | 4 | ||
Liczba krawędzi peronowych | 6 | ||
Kasy |
| ||
Linie kolejowe | |||
| |||
Położenie na mapie Lizbony ![]() | |||
Położenie na mapie Portugalii ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Lisboa Santa Apolonia – stacja kolejowa w Lizbonie, w Portugalii. Jest stacją początkową dla głównej linii kolejowej Portugalii Linha do Norte. Została otwarta 1 maja 1865[1].
Charakterystyka
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/58/Esta%C3%A7%C3%A3o_de_Santa_Apol%C3%B3nia%2C_2011.10.13.jpg/220px-Esta%C3%A7%C3%A3o_de_Santa_Apol%C3%B3nia%2C_2011.10.13.jpg)
Znajduje się w dzielnicy São Vicente de Fora, w Lizbonie, na Avenida Infante Dom Henrique.
Jest jednym z trzech czynnych terminali kolejowych obsługujących Lizbonę. Pozostałe to:
- Estação Rossio (obsługuje pociągi do Sintry i z zachodu)
- Estação do Cais de Sodré (obsługuje pociągi z Cascais)
Architektura
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5c/Estacao_sta_apolonia.jpg/220px-Estacao_sta_apolonia.jpg)
Główna fasada budynku dworca jest symetryczna i nawiązuje do neoklasycyzmu, o czym świadczą dekoracje balkonów, drzwi i ościeżnicy oraz okrągłe łuki okien[2]. Budynek ma 117 metrów długości, 24,60 m szerokości i maksymalną wysokość 13 metrów. Materiały użyte do jego budowy to cegła, wapień kamieniarski, kute żelazo, drewno (sosna) i szkło.
Infrastruktura
Stacja posiada 6 torów kolejowych o długości w przedziale między 250 a 335 metrów; cztery perony mają długość od 172 do 348 metrów i wysokość 60–70 cm[3].
Usługi
Obecnie obsługiwana jest przez portugalskiego przewoźnika kolejowego, Comboios de Portugal, jest stacją początkową lub końcową dla pociągów krajowych, w tym:
- Alfa Pendular
- Intercidades
- InterRegional
- Regional
- CP Urbanos de Lisboa – pociągi podmiejskie do Castanheira do Ribatejo
Jest to również początkiem/końcem dla pociągów międzynarodowych:
- Sud-Expresso: Lizbona-Guarda-Salamanka-Valladolid-Burgos-Hendaye, gdzie łączy się z TGV do Paryża
- Lusitânia Comboio Hotel: Lizbona-Cáceres-Madryt
Wewnątrz stacja znajduje się pasaż handlowy, supermarket „Pingo Doce”, kilka barów, restauracja, kiosk i biuro wynajmu samochodów.
na zewnątrz posiada podłączenie do kilku linii autobusów Carris i do metra w Lizbonie, bezpośrednio łącząc stację z wieloma miejscami w mieście. W pobliżu znajdują się sklepy spożywcze, restauracje, bary, apteka, poczta, a nawet terminal rzeczny Lisboa Santa Apolónia.
Linie kolejowe
- Linha do Norte
- Linha da Matinha
Transport miejski
Autobusy Carris:
Linia | Kierunki | Trasa |
---|---|---|
2 0 6 | Cais do Sodré ⇄ Senhor Roubado ML | Santa Apolónia – Sapadores - Praça do Chile - Av. Roma - Musgueira - Lumiar - Senhor Roubado ML |
Santa Apolónia – Sul e Sueste - Cais do Sodré | ||
2 1 0 | Cais do Sodré ⇄ Prior Velho | Santa Apolónia – Xabregas - Poço do Bispo - Olivais - Estação Oriente - Moscavide - Portela - Prior Velho |
Santa Apolónia – Sul e Sueste - Cais do Sodré | ||
7 0 6 | Santa Apolónia ⇄ Cais do Sodré | Santa Apolónia – Vale Escuro - Praça do Chile - Gomes Freire - Marquês de Pombal - São Bento - Santos - Cais do Sodré |
7 1 2 | Santa Apolónia ⇄ Alcântara-Mar | Santa Apolónia – Sapadores - Gomes Freire - Marquês de Pombal – Campolide - Alcântara Mar |
7 2 8 | Restelo ⇄ Portela | Santa Apolónia – Xabregas - Poço do Bispo - Parque das Nações Sul - Estação Oriente - Moscavide - Portela |
Santa Apolónia – Sul e Sueste - Cais do Sodré - Alcântara - Belém - Restelo | ||
7 3 4 | Santa Apolónia ⇄ Martim Moniz | Santa Apolónia – Graça - Martim Moniz |
7 3 5 | Cais do Sodré ⇄ Hospital de Santa Maria | Santa Apolónia – Sapadores - Praça do Chile - Al.Afonso Henriques - Av. Roma - Campo Grande - Hospital de Santa Maria |
Santa Apolónia – Sul e Sueste - Cais do Sodré | ||
7 5 9 | Restauradores ⇄ Estação do Oriente | Santa Apolónia – Xabregas - Bairro Madre Deus - Bairro do Condado - Bairro das Amendoeiras I.S.E.L. - Olivais Sul - Encarnação - Olivais Norte - Moscavide - Estação Oriente |
Santa Apolónia – Sul e Sueste - Restauradores | ||
EXPRESSO 7 8 1 | Cais do Sodré ⇄ Prior Velho | Santa Apolónia – Xabregas - Poço do Bispo - Parque das Nações Sul - Olivais Sul - Olivais Norte - Prior Velho |
Santa Apolónia – Sul e Sueste - Cais do Sodré | ||
EXPRESSO 7 8 2 | Cais do Sodré ⇄ Moscavide | Santa Apolónia – Xabregas - Poço do Bispo - Cabo Ruivo - Estação Oriente - Moscavide |
Santa Apolónia – Sul e Sueste - Cais do Sodré | ||
7 9 4 | Sul e Sueste ⇄ Estação do Oriente | Santa Apolónia – Xabregas - Chelas - C.C. Belavista - Bairro da Flamenga - Bairro dos Loios - Bairro das Amendoeiras I.S.E.L. - Cabo Ruivo - Estação Oriente |
Santa Apolónia – Sul e Sueste |
- 781 EXPRESSO Cais do Sodré ⇄ Prior Velho, via Olivais
- 782 EXPRESSO Cais do Sodré ⇄ Moscavide, via Cabo Ruivo
- 794 Sul e Sueste ⇄ Estação do Oriente, via Chelas
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e4/Eixo_LxSA-CS_2015.png/440px-Eixo_LxSA-CS_2015.png)
Metro w Lizbonie:
- Santa Apolónia ⇄ Falagueira via Rossio, Marquês de Pombal, Sete Rios e Pontinha
Miejska sieć pociągów CP Lisboa obsługuje następujące miejsca w Lizbonie:
- Lisboa - Santa Apolónia
- Braço de Prata
- Oriente
Historia
Planowanie
W grudniu 1844 roku został założony projekt z inicjatywy José Bernardo da Costa Cabral, Companhia das Obras Públicas, w którym jednym z głównych celów było budowa linii kolejowej pomiędzy Lizboną i Hiszpanią oraz połączenie kolei ze statkami w stolicy Portugalii. W tym czasie powstały Cais da América i Cais da Europa, pozwalające pasażerom z całej Europy, pociągiem dostać się na bezpośredni transfer na statek wycieczkowym płynącym w kierunku Ameryki[4].
Oryginalny plan budowy tego połączenia zakładał budowę na Cais dos Soldados; jednak w grudniu 1852 roku inżynier Thomas Rumball zaproponowała dwie alternatywy, obok Museu Militar de Lisboa, lub w pobliżu Largo do Intendente. Kolejny inżynier, Harcourt White odrzucił także w styczniu 1853 r. opcję Cais dos Soldados, stwierdzając, że nie było w tym miejscu, wystarczająco dużo miejsca do budowy stacji. Zamiast tego zasugerował miejsce obok rzeki, przy kościele w Xabregas, gdzie w tym czasie, było bardzo dużo wolnego miejsca. Komitet Wykonawczy został powołany do planowania budowy stacji Lizbona, który proponował budowę w obszarze Rocha do Conde de Óbidos, dla obiektów zarówno pasażerskich jak i towarowych. Budowa połączenia kolejowego do Hiszpanii rozpoczęła się w tym roku, pod zarządem Fontes Pereira de Melo.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/SantaApl%C3%B3nia2pisos%28ChFl%29.jpg/220px-SantaApl%C3%B3nia2pisos%28ChFl%29.jpg)
Ostateczny projekt na budowę Cais dos Soldados został zatwierdzony przez rząd w dniu 8 marca 1854; plan ten zakładał różne dworce kolejowe dla pasażerów i towarów, warsztaty naprawcze, lokomotywownię i kilka dróg serwisowych. Do budynku pasażerskiego, już w 1852 roku dodano teren dawnego klasztoru Santa Apolónia, ale konieczne byłoby wyburzenie Arsenału, którego w tym czasie nie było.
Jednak, kiedy to został otwarty pierwszy odcinek Caminho de Ferro do Leste, pomiędzy Carregado i Lizboną w dniu 28 września 1856 roku to jeszcze nie rozpoczęto budowy tej stacji, a terminal został umieszczony w tymczasowym budynku obok Pałacu Coimbra[5].
Budowa i inauguracja
Projekt został zrealizowany przez Angela Arribas Ugarte, a prace zostały przeprowadzone przez inżyniera João Evangelista de Abreu i głównego inżyniera, Lecrenier. Budynek został wybudowany przez Oppermann. Stacja została otwarta w dniu 1 maja 1865. w 1873 roku otwarto pierwszą linię tramwaju konnego w Lizbonie, łącząć stację Santa Apolónia z Santos[6].
Wiek XX
Między 1967 i 1989 roku, istniało połączenie międzynarodowe TER Lisboa Expresso, które obsługiwało połączenia między Lizboną i Madrytem.
Wiek XXI
W grudniu 2007 roku stacja została podłączona do sieci metra w Lizbonie (niebieska linia).
Burmistrz Lizbony António Costa, obronił w 2008 roku, stacja kolejową przed zamknięciem i przejęciu ruchu przez terminal rejsowy.
Przypisy
Bibliografia
- MARTINS, João Paulo, BRION, Madalena, SOUSA, Miguel de, LEVY, Maurício, AMORIM, Óscar. O Caminho de Ferro Revisitado: O Caminho de Ferro em Portugal de 1856 a 1996. [S.l.]: Caminhos de Ferro Portugueses, 1996. 446 p.
- QUEIRÓS, Eça de. Os Maias. 5ª ed. Mem Martins: Edições Europa-América, 1998. 608 p.
- SANTOS, José Coelho. O Palácio de Cristal e Arquitectura de Ferro no Porto em Meados do Século XIX. Porto: Fundação Engenheiro António de Almeida, 1989. 387 p.
Linki zewnętrzne
- Strona stacji na REFER.pt
Lisbon Santa Apolonia | ||
Linia Linha do Norte (0,000 km) | ||
![]() |