Powiat tarnobrzeski
![]() | Ten artykuł dotyczy współczesnego powiatu. Zobacz też: powiat tarnobrzeski w II Rzeczypospolitej. |
powiat | |||||||
![]() | |||||||
| |||||||
Państwo |
| ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Województwo | |||||||
TERC | 1820 | ||||||
Siedziba | Tarnobrzeg | ||||||
Starosta | Paweł Bartoszek | ||||||
Powierzchnia | 520,02 km² | ||||||
Populacja (31.12.2019) • liczba ludności |
| ||||||
• gęstość | 101,9 os./km² | ||||||
Urbanizacja | 23,92% | ||||||
Tablice rejestracyjne | RTA | ||||||
Adres urzędu: ul. 1 Maja 439-400 Tarnobrzeg | |||||||
Szczegółowy podział administracyjny | |||||||
| |||||||
Położenie na mapie województwa![]() | |||||||
| |||||||
| |||||||
Strona internetowa |
Powiat tarnobrzeski – powiat w Polsce w północnej części woj. podkarpackiego), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Tarnobrzeg, który jest oddzielnym miastem na prawach powiatu i nie wchodzi w skład powiatu tarnobrzeskiego.
Według danych z 31 grudnia 2019 roku[2] powiat zamieszkiwało 52 956 osób. Natomiast według danych z 30 czerwca 2020 roku powiat zamieszkiwało 52 871 osób[3].
Podział administracyjny
W powiat dzieli się na gminy:
- gminy miejsko-wiejskie: Baranów Sandomierski, Nowa Dęba
- gminy wiejskie: Gorzyce, Grębów
- miasta: Baranów Sandomierski, Nowa Dęba
Atrakcje
- Zamek w Baranowie Sandomierskim.
- Ujście Łęgu i Trześniówki do Wisły.
Starostowie tarnobrzescy
- Zbigniew Rękas (1999–2006) (AWS)
- Wacław Wróbel (2006–2010) (PiS)
- Mirosław Pluta (2010–2011) (PO)
- Krzysztof Pitra (2011–2014) (PO)
- Paweł Bartoszek (2014–2018) (PSL)
- Jerzy Sudoł (2018-2024)
- Paweł Bartoszek (2024-) (PSL)
Sąsiednie powiaty
- Tarnobrzeg (miasto na prawach powiatu)
- powiat stalowowolski
- powiat kolbuszowski
- powiat mielecki
- powiat staszowski (świętokrzyskie)
- powiat sandomierski (świętokrzyskie)
Demografia
Liczba ludności (dane z 30 czerwca 2014[4]):
Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
Osób | % | Osób | % | Osób | % | |
Ogółem | 53 805 | 100 | 27 279 | 50,70 | 26 526 | 49,30 |
Miasto | 12 921 | 24,01 | 6683 | 12,42 | 6238 | 11,59 |
Wieś | 40 884 | 75,99 | 20 596 | 38,28 | 20 288 | 37,71 |
- Piramida wieku mieszkańców powiatu tarnobrzeskiego w 2014 roku[5].
Przypisy
- ↑ Wyniki badań bieżących - Baza Demografia - Główny Urząd Statystyczny [online], demografia.stat.gov.pl [dostęp 2020-05-20] .
- ↑ l, Ludność. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym (stan w dniu 31.12.2019), 31 grudnia 2019 .
- ↑ GUS, TABL. II. LUDNOŚĆ, RUCH NATURALNY ORAZ MIGRACJE LUDNOŚCI WEDŁUG POWIATÓW W PIERWSZYM PÓŁROCZU 2020 R., 30 czerwca 2020 .
- ↑ Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 30 VI 2014 r.. GUS. [dostęp 2015-04-11]. (pol.).
- ↑ Powiat tarnobrzeski w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-01-21] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
- p
- d
- e
Miasta na prawach powiatu |
|
---|---|
Powiaty | |
Inne zagadnienia |
- p
- d
- e
Powiat tarnobrzeski
Miasta | |
---|---|
Gminy miejsko-wiejskie |
|
Gminy wiejskie |
|
- p
- d
- e
Powiat tarnobrzeski (1920–39 i 1945–75) (► II RP)
- Siedziba powiatu – Tarnobrzeg
Przynależność wojewódzka |
|
---|---|
Miasta / Prawa miejskie (1920–34 →) |
|
Miasteczka (1920–34) |
|
Gminy miejskie (1920–39 →[A] i 1945–75) |
|
Osiedla (1954–72) |
|
Gminy wiejskie zbiorowe (1934–39 →[A], 1945–54 i 1973–75) |
|
Gromady (1954–72) |
|
- ↑ a b c podczas okupacji 1939–45 powiat włączono do Landkreis Debica (dystrykt krakowski, GG), oprócz gminy Radomyśl, włączonej do Landkreis Kraśnik (dystrykt lubelski, GG)
Kontrola autorytatywna (powiat):