Schronisko turystyczne na Trzech Kopcach
![]() Pozostałości schroniska (2005) | |
Państwo |
|
---|---|
Województwo | |
Pasmo | Beskid Śląski, Karpaty |
Wysokość | ok. 1080 m n.p.m. |
Data otwarcia | 1937 |
Data zamknięcia | 1945 |
Właściciel | Oddział PTT z Bielska-Białej |
Położenie na mapie Beskidu Śląskiego ![]() | |
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |
![]() |
Schronisko turystyczne na Trzech Kopcach – nieistniejące górskie schronisko turystyczne w Beskidzie Śląskim, na szczycie Trzech Kopców. Położone było na wysokości ok. 1080 m n.p.m.
Historia
W latach 30. XX wieku na szczycie Trzech Kopców, na gruncie wydzierżawionym od barona Ottona Klobusa, Niemiec Robert Urbanke z Wilkowic wraz z żoną Anielą zbudowali schronisko turystyczne (po pożarze swojego schroniska na Magurce Wilkowickiej). Piętrowy budynek schroniska miał 35 miejsc noclegowych (20 na łóżkach i 15 na siennikach). Zgoda na działalność schroniska została wydana 29 kwietnia 1937 r. W 1938 Koło Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego z Białej wynajęło w schronisku jedną z sal i uruchomiło w niej swoją czwartą stację turystyczną. Żona Roberta Urbanke, Aniela, była przyjaźnie nastawiona do Polaków. Istniejące wcześniej schronisko na Szyndzielni i schronisko na Klimczoku służyły przede wszystkim turystom niemieckim. Dzięki stacji na Trzech Kopcach także polscy turyści znaleźli w tym rejonie bazę dla siebie. Również w czasie okupacji Polacy często tu zaglądali, zwłaszcza gdy po wcieleniu Roberta Urbanke do wojska niemieckiego samodzielnie gospodarzyła tu jego żona.
Przez kilka sezonów zimowych stałymi gośćmi w schronisku byli polscy narciarze, którym przewodzili Edward Dudek i Józef Jurzak. W weekendy przyjeżdżali tu również Francuzi, Holendrzy i Belgowie, zatrudnieni jako robotnicy przymusowi w zakładach IG Farben w Oświęcimiu. W lutym 1944 rozegrane zostały tu nawet konspiracyjne Narciarskie Mistrzostwa Śląska, w których zwyciężył Józef Jurzak przed Janem Płonką i mieszkającym w Bielsku Szwajcarem Maxem Sheerem.
Budynek schroniska został poważnie zniszczony pod koniec II wojny światowej. Najpierw Niemcy wybudowali w okolicy szereg umocnień polowych, do wzniesienia których użyli m.in. drzwi i ścian działowych schroniska. Zimą i wiosną 1945 przebiegała tędy przez wiele tygodni linia frontu – w tym czasie dokonała się dalsza dewastacja obiektu. Ruiny schroniska rozebrano ostatecznie po 1949.
Pozostały po nim tylko widoczne do dziś fundamenty, przy szlaku turystycznym z Klimczoka na Błatnią.
Bibliografia
- Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Mały i Beskid Śląski. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, s. 147–153. ISBN 978-83-925599-3-1.
- Barański Mirosław: Beskid Śląski. Pasma Klimczoka i Równicy. Przewodnik turystyczny, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa 1995, ISBN 83-7005-360-2;
- Mianowski Tomasz: Schroniska górskie w Karpatach Polskich w latach 1939-1945, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa-Kraków 1987, ISBN 83-7005-142-1
- p
- d
- e
Beskid Morawsko-Śląski |
| ||||
---|---|---|---|---|---|
Beskid Śląski |
| ||||
Beskid Mały | |||||
Beskid Żywiecki |
| ||||
Beskid Makowski | |||||
Beskid Wyspowy | |||||
Gorce | |||||
Beskid Sądecki | |||||
Beskid Niski | |||||
Bieszczady |
Beskid Morawsko-Śląski | |||||
---|---|---|---|---|---|
Beskid Śląski |
| ||||
Beskid Mały | |||||
Beskid Żywiecki | |||||
Kotlina Rabczańska | |||||
Gorce | |||||
Beskid Sądecki | |||||
Beskid Niski |
| ||||
Bieszczady | |||||
Góry Sanocko-Turczańskie |
- ↑ słowacka część Beskidu Żywieckiego – Oravské Beskydy