Yokosuka P1Y
Dane podstawowe | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Producent | Yokosuka | ||
Typ | samolot bombowy | ||
Załoga | 3 | ||
Historia | |||
Data oblotu | sierpień 1943 | ||
Liczba egz. | 1002 lub 1008 | ||
Dane techniczne | |||
Napęd | 2 x silnik gwiazdowy Nakajima NK9C Homare 12 | ||
Moc | 1825 KM | ||
Wymiary | |||
Rozpiętość | 20 m | ||
Długość | 15 m | ||
Wysokość | 4,30 m | ||
Powierzchnia nośna | 55 m² | ||
Masa | |||
Własna | 7265 kg | ||
Startowa | 13 500 kg | ||
Osiągi | |||
Prędkość maks. | 547 km/h na 5900 m | ||
Prędkość przelotowa | 370 km/h na 4000 m | ||
Pułap | 9400 m | ||
Zasięg | 5370 km | ||
Dane operacyjne | |||
Uzbrojenie | |||
1 przednie działko Typ 99 20 mm, 1 grzbietowy karabin maszynowy Typ 2 13 mm | |||
Wyposażenie dodatkowe | |||
1000 kg bomb lub 1 torpeda 800 kg | |||
Użytkownicy | |||
Japońska Cesarska Marynarka Wojenna | |||
Rzuty | |||
![]() | |||
|
Yokosuka P1Y Ginga (jap. 横須賀 P1Y 銀河 Yokosuka P1Y Droga Mleczna) - dwusilnikowy bombowiec, bazujący na lądzie, skonstruowany podczas II wojny światowej dla Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej. Był on następcą samolotu Mitsubishi G4M i nosił nadany przez aliantów kryptonim „Frances”.
Historia
P1Y został zaprojektowany przez morskie zakłady techniczne w Yokosuka na potrzeby marynarki wojennej, która potrzebowała samolotu o prędkości porównywalnej z myśliwcem Zero, zasięgiem porównywalnym z bombowcem G4M, ładunkiem bomb 907 kg, zdolnością do bombardowania nurkowego oraz do przenoszenia torped.
W wyniku takich wymagań konstrukcja samolotu raziła nadmiernym skomplikowaniem, trudnościami w produkcji oraz kiepskimi możliwościami serwisu. Problemy z silnikiem Nakajima Homare przyspieszyły jego wymianę na silnik Mitsubishi Kasei.
Użycie bojowe
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/80/P1Y_Kyokkou_Aurora_or_Ginga_Milky_Way_Frances_P1Y-11s.jpg/250px-P1Y_Kyokkou_Aurora_or_Ginga_Milky_Way_Frances_P1Y-11s.jpg)
Yokosuka P1Y został użyty po raz pierwszy w sierpniu 1943. Nakajima wyprodukował 1002 egzemplarze, które działały dla pięciu grup powietrznych jako samoloty średniego typu, bazujące na lądzie oraz bombowce torpedowe, startujące z lotnisk polowych w Chinach, na Tajwanie, Marianach, Filipinach, wyspach Riukiu, Sikoku i Kiusiu.
Podczas ostatnich akcji wojny P1Y zostały użyte jako samoloty kamikaze. Samoloty w tej roli użyto przeciwko US Navy podczas bitwy o Okinawę w operacji Tan nr 2. Wersja myśliwca nocnego, P1Y2-S Kyokkō, była wyposażona w radar i 20-milimetrowe działko, które oprócz standardowego ostrzału do przodu działało także w układzie Schräge Musik. W sumie zakłady Kawanishi wyprodukowały 97 sztuk tego samolotu, ale wiele z tych samolotów zostało z powrotem przemienione na bombowce Ginga z powodu nieprawidłowego działania na dużych wysokościach przeciwko amerykańskim bombowcom B-29.
Zobacz też
Bibliografia
- René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. Londyn: Putnam, 1979, s. 462-468. ISBN 0-370-30251-6.
- p
- d
- e
Samoloty torpedowe | |
---|---|
Bombowce nurkujące |
|
Morskie samoloty patrolowe | |
Łodzie latające |
|
Samoloty szkolno-treningowe | |
Samoloty transportowe | |
Samoloty specjalnego przeznaczenia | |
Samoloty bombowe |
|
- p
- d
- e
Samoloty myśliwskie | |
---|---|
Samoloty bombowe i torpedowe | |
Samoloty rozpoznawcze i łącznikowe | |
Samoloty szkolno-treningowe | |
Szybowce | |
Samoloty kamikaze | |
Samoloty transportowe | |
Wiatrakowce | |
Konstrukcje prototypowe i doświadczalne | |
Inne |