Zamek we Włodzimierzu
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | Włodzimierz |
Typ budynku | zamek |
Inwestor | Kazimierz Wielki |
Ukończenie budowy | XIV w. |
Zniszczono | przed 1789 |
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
![]() |
Zamek we Włodzimierzu – zamek wzniesiony w XIV w. przez króla Polski Kazimierza Wielkiego[1].
Historia
Za panowania Wasylka Romanowicza, brata Daniela Halickiego Włodzimierz został zajęty przez Batu-chana w 1240 r. a następnie w 1261 r. z rozkazu wodza Mongołów Burundaja zamek był spalony i zrównany z ziemią przez Wasylka. Król Polski Kazimierz Wielki wzniósł w Włodzimierzu nowy, warowny zamek z cegły i kamienia, lecz po śmierci króla w 1370 r., kiedy Litwa znów opanowała miasto niedokończona budowla została zaniedbana, czy też umyślnie zburzona[1].
Architektura, lustracje
Podczas rewizji zamku w 1545 r. był on zaniedbany, ponieważ od czasu odbudowania, a potem spalenia za panowania króla Polski Kazimierza Jagiellończyka, nie był remontowany. Było w nim wówczas 70 horodni i pięć wież, z nich 20 horodni i cztery wieże potrzebowały naprawy. Most do zamku był zupełnie nowy, wzniesiony przez szlachtę zamieszkującą powiat. Zasoby obronne zamku były niedostateczne. Stróżów i klikunów, najmowany przez starostę, były najwyżej trzech a zapasów żywności nie było w ogóle. W 1552 r. za dzierżawy ks. Konstantego Wasyla Ostrogskiego, nastąpiła ponownie rewizja zamku, z której wynika, że był on wzniesiony przed 80 laty z drzewa dębowego staraniem horodniczego Sołtana. Posiadał pięć wież, z których jedna, nad wrotami, była czworograniasta a inne okrągłe. Horodni było 71, z których dziesięć potrzebowało naprawy. Zwodzony most do zamku był w dobrym stanie. W 1628 r. starostą Włodzimierza był Roman Hosczki a dochód z gruntu do zamku wynosił 200 fl. Lustracja z 1765 r. podaje, że zamek był na błocie umyślnie postawiony, w koło otoczony był wysokimi, usypanymi wałami; most rzucony przez błota był drewniany i nadpsuty, a drewniana dwupiętrowa brama była nowo wybudowana. Na pierwszym piętrze znajdowało się więzienie dla pospólstwa, natomiast na drugim izba z alkierzem lub wieża dla szlachty. Po lewej stronie stał drewniany budynek przeznaczony dla sądów grodzkich i nie remontowana kancelaria, potrzebującą nowej siedziby. Na zamku stały cztery chałupy; z uzbrojenia: dwa działa żelazne, z których jedno było rozerwane a drugie zardzewiałe, bez broni i amunicji; wały miejscami były opadłe i osypane, a po fosach nie było śladu. W lustracji w 1789 r. czytamy, że powierzchnia zamku była bez żadnej zabudowy, ponieważ budynek drewniany został rozebrany przed kilku laty[1].
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Włodzimierz, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 169 .
- p
- d
- e