Królewskie Siły Powietrzne Omanu
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Siły zbrojne | Siły Zbrojne Omanu | ||
Nazwa skrócona | RAFO | ||
Data utworzenia | 1959 | ||
Znak rozpoznawczy |
| ||
Najwyższe dowództwa | |||
Cywilne | sułtan Kabus ibn-Said | ||
|
Królewskie Siły Powietrzne Omanu (trb. Al-Quwwat al-Jawwiya al-Sultanat Oman) – wojska lotnicze Omanu. Powstał w marcu 1959 jako Siły Powietrzne Sułtanatu Omanu (SOAF) z pomocą brytyjskiego personelu i przekazanych przez Royal Air Force samolotów treningowych Scottish Aviation Pioneers i Percival Provost T.52. Obecną nazwę przyjęły w 1990 roku.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/JaguarSO1_IL-38_1987.jpeg/300px-JaguarSO1_IL-38_1987.jpeg)
Od początku lotnictwo Omanu bazowało niemal wyłącznie na sprzęcie sprowadzanym z Wielkiej Brytanii. W 1968 do walki z partyzantką w regionie Zufar zakupiono 12 BAC 167 Strikemaster Mk.82. W 1974 zakupiono osiem BN-2A-21 Defenders, trzy BAC One-Eleven i Vickers VC-10 (VIP). W 1976 dostarczono pierwszy z ex-jordańskich myśliwców Hawker Hunter. W 1974 roku zamówiono 10 SEPECAT Jaguar S(O) i dwa Jaguar B(O), które dostarczono od 1977 roku. W 1980 dokupiono dalsze 10 S(O) i dwa B(O), dostarczone w 1983. W 1982 odkupiono brytyjski Jaguar S GR1, a w 1986 Jaguara B T2. Od 1990 całą flotę zmodernizowano, a w 1998 dokupiono ostatniego Jaguara S. Od 1997 zmodernizowano 17 pozostających w służbie Jaguarów do standardu GR3A oraz dokupiono jednego Jaguara S. W latach 1981–1983 dostarczano trzy transportowe C-130H Hercules.
W 25 sierpnia 1985 Oman podpisał list intencyjny w sprawie zakupu ośmiu Panavia Tornado ADV z opcją na cztery sztuki i dostawami od 1987, transakcji nigdy nie zrealizowano, z zakupu wycofano się w 1992 roku[1][2]. Między 1993 i 1994 14 Hunter Mk.73 i cztery dwumiejscowe Hunter T.67 zastąpiło 12 jednomiejscowych szturmowych BAE Hawk Mk.203 i cztery szkolne Hawk Mk.103. W 2002 zamówiono 12 wielozadaniowych Lockheed Martin F-16C/D Block 50, które dostarczono od 2005 roku. 14 grudnia 2011 zawarto drugi kontrakt na 10 F-16C i 2 F-16D Block 50[3][4]. W 2009 zamówiono jeden C-130J-30 Super Hercules, a w 2010 dalsze dwa C-130J. Ich dostawy rozpoczęto w 2012 roku[5].
21 grudnia 2012 brytyjski BAE Systems poinformowało o podpisaniu z Omanem kontraktu o wartości 2,5 mld GBP na 12 myśliwców Eurofighter Typhoon i 8 szkolnych Hawk AJT[6]. 11 września 2013 w zderzeniu dwóch Jaguarów zginął jeden z pilotów. 22 września 2013 w innej katastrofie utracono jeden F-16C, jego pilot zginął[7][8]. 3 kwietnia 2014 Oman odebrał pierwszego F-16C-50 drugiej transzy[9]. 6 sierpnia 2014 wycofano ostatnie Jaguary[10]. 21 czerwca 2017 dostarczono dwa pierwsze Eurofightery w wersji dwumiejscowej[11].
Wyposażenie
- C-130J Super Hercules
- EC 225LP Super Puma
- NH-90
- C-295M
Samoloty | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
Samolot | Prod. | Typ | Wersja | Liczba | Uwagi | |
Eurofighter Typhoon | ![]() | myśliwiec | FGR4 T3 | 6 3 | Zamówiono 12. | |
F-16 Fighting Falcon | ![]() | myśliwiec | F-16C F-16D | 17 6 | Jeden F-16C utracono | |
BAE Hawk | ![]() | szkolenie zaawansowane samolot wsparcia | 103 165 203 | 4 0 10 | Zamówiono 8. | |
Dornier Do 228 | ![]() | transport | Do 228-100 | 2 | ||
Lockheed C-130 Hercules | ![]() | transport | C-130J C-130J-30 | 2 1 | ||
CASA C-295 | ![]() | transport patrolowy | C-295M C-295MPA | 5 3 | ||
Short SC.7 Skyvan | ![]() | transport patrolowy | 3M | 2 3 | ||
Airbus A320 | ![]() | transport VIP | A320CJ | 2 | ||
Pilatus PC-9 | ![]() | szkolenie podstawowe | PC-9M | 12 | ||
Śmigłowce | ||||||
Agusta-Bell AB205 | ![]() | SAR | AB205A-1 | 21 | ||
Bell UH-1 Iroquois | ![]() | HH-1H | 20 | |||
Bell 214 | ![]() | 214 214ST | 5 6 | |||
NHI NH90 | ![]() | wielozadaniowy | TTH | 17 | ||
AgustaWestland AW139 | ![]() | 10 | ||||
Agusta-Bell AB212 | ![]() | AB212 | 3 | |||
Bell 206 | ![]() | szkolny | 206B | 5 | ||
Eurocopter Super Puma | ![]() | AS 332C AS 332L-1 | 3 | |||
Westland Lynx | ![]() | Mk.120 | 15 |
Wycofane
- Hawker Hunter
- BAC 167 Strikemaster
- Jaguar S(O)
- BAC 1-11
- 33 Hawker Hunter FGA.73\73A\73B, FR.10, T.66
- 25 BAC Strikemaster Mk 82/82A
- 8 F-5A Freedom Fighter – wypożyczone od Iranu
- 27 SEPECAT Jaguar S, B
- 4 Douglas C-47 Dakota
- 7 Vickers Viscount
- 3 BAe BAC-1-11
- 8 Britten-Norman BN-2 Islander
- 2 Pilatus PC-6 Porter
- 5 de Havilland Canada DHC-2 Beaver
- 6 de Havilland Canada DHC-4 Caribou
- 4 de Havilland Canada DHC-5 Buffalo
- 3 Lockheed C-130H Hercules
- 9 Percival Provost Mk.52
- 4 Westland Wessex HC.2
- 4 FFA AS202 Bravo
- 4 Scottish Aviation Pioneer
Przypisy
- ↑ Oman postpones Tornado, buys Hawk. FLIGHT INTERNATIONAL, 13 maja 1989. [dostęp 2014-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (13 kwietnia 2014)].
- ↑ tornado-data.com. [dostęp 2013-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-13)].
- ↑ Contracts for Wednesday, December 14, 2011 [online], U.S. Department of Defense, 14 grudnia 2011 [zarchiwizowane z adresu 2012-01-09] (ang.).
- ↑ Nowe F-16 dla Omanu lepsze niż oczekiwano [online], defence24.pl, 15 października 2012 .
- ↑ Oman gets ready to induct C-130J.
- ↑ WE WELCOME OMAN ORDER FOR TYPHOON AND HAWK AIRCRAFT, baesystems.com (ang.) Dostęp: 2012-12-21.
- ↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2021-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-24)].
- ↑ F-16 Accidents & Mishaps for the Oman Air Force.
- ↑ Oman Air Force Continues F-16 Legacy.
- ↑ Oman retires last Jaguar strike aircraft.
- ↑ Pierwsze Typhoony w Omanie. Altair, 23 czerwca 2017
Linki zewnętrzne
- Royal Air Force of Oman, scramble.nl. scramble.nl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-01)].
- p
- d
- e